Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 29 października 2015 r., sygn. akt I SA/Kr 967/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę L. G. (dalej: "skarżący") na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 22 kwietnia 2015 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r.
W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika, zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 22 kwietnia 2015 r., wskazując że przedmiotowy wniosek uzasadniony jest daleko idącymi niekorzystnymi dla skarżącego skutkami prawnymi polegającymi na przedwczesnym uszczupleniu jego majątku o kwotę wskazanego w zaskarżonej decyzji zobowiązania podatkowego w wysokości 55.038,00 zł. Skarżący kwestionuje zasadność decyzji twierdząc, że na obecnym etapie nie jest przesądzone czy rzeczywiście ww. zobowiązanie po stronie skarżącego powstało, mając przede wszystkim na uwadze toczące się przed Sądem Rejonowym dla K. [...] w K. Wydział [...] pod sygnaturą akt [...] postępowanie w przedmiocie obniżenia kapitału zakładowego spółki (w związku z uchyleniem uchwały nr 1 Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników spółki P. [...] z dnia 14 listopada 2008 r. o podwyższeniu kapitału zakładowego o kwotę 333.000,- zł). Stąd też zasadnym jest, w ocenie skarżącego, w pierwszej kolejności wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu wydania ostatecznego rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zauważyć należy, że sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli została spełniona co najmniej jedna z ustawowych przesłanek, uregulowana w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. gdy stwierdzono, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody albo niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody nie musi mieć charakteru materialnego. Chodzi więc o taką szkodę, która nie będzie mogła być zrekompensowana wskutek zwrotu spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu (por.: np. postanowienie NSA z dnia 26 lutego 2013 r., II FSK 1064/12; wszystkie cyt. orzeczenia publik.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/).
Trudne do odwrócenia skutki, to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por.: postanowienie NSA z dnia 30 kwietnia 2010 r., II FZ 110/10).
W świetle powyższych uwag należy stwierdzić, że użyte przez ustawodawcę nieostre pojęcia – "znaczna szkoda" lub "trudne do odwrócenia skutki" wymagają konkretyzacji w dokładnie i wszechstronnie zgromadzonym materiale dowodowym, który powinien w szczególności przedstawić wnioskodawca (por. postanowienie NSA z dnia 26 września 2013 r., II FSK 2540/13 i powołane tam orzecznictwo). Samo powołanie się przez niego na ustawowe przesłanki bez wskazania, na czym one polegają w realiach konkretnej sprawy, w żaden sposób nie uzasadnia żądania wniosku. Na wnioskodawcy spoczywa obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku. Obowiązkiem sądu jest wszechstronna i wnikliwa ocena argumentów przedstawionych przez wnioskodawcę, jak również wynikających z akt sprawy. W sytuacji, gdy strona nie wskazuje we wniosku okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie można przenosić całego ciężaru poszukiwania tych okoliczności na sąd.
Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił uwagę na lakoniczność uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Argumentacja skarżącego sprowadzała się do wskazania na okoliczności dotyczące oceny zasadności wymiaru podatku ze względu na toczące się równolegle postępowanie w sprawie obniżenia kapitału zakładowego. Tego typu przesłanki w ogóle nie mogą być brane pod uwagę w świetle powoływanego art. 61 § 3 p.p.s.a. Jak już wskazano wyżej, istotne jest – nie czy zaskarżona decyzja jest prawidłowa – ale czy decyzja wywoła daleko idące i nieodwracalne skutki finansowe lub w podobny sposób wpłynie na sytuację osobistą, rodzinną czy też zdrowotną skarżącego.
Podkreślić w tym miejscu należy, że skarżący nie przedłożył żadnych dokumentów, które uwiarygodniłyby twierdzenie, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje dla niego trudne do odwrócenia skutki, czy groźbę wystąpienia znacznej szkody. Tym samym uniemożliwił Sądowi zapoznanie się oraz dokonanie pełnej oceny jego stanu majątkowego i możliwości finansowych, co jest niezbędne przy badaniu zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Poza tym należy mieć na uwadze, że każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w sytuacji finansowej zobowiązanych. Nie jest to więc okoliczność, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowej instytucji, jaką jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym (por. postanowienie NSA z dnia 18 października 2011 r., sygn. akt II GSK 1799/11).
Z uwagi na to, że skarżący nie wykazał w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości, że w sprawie zachodzi realna możliwość zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, Naczelny Sąd Administracyjny postanowił oddalić wniosek na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a.