Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 31 lipca 2015 r., sygn. I SA/Rz 493/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Przyczyną nieuwzględnienia wniosku skarżącego było niewiarygodne przedstawienie relacji ponoszonych przez niego wydatków do uzyskiwanych dochodów, a także złożenie niepełnego i wybiórczego oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym, w szczególności przejawiające się w nieujawnieniu wysokości dochodów żony. Postanowienie to stało się prawomocne z dniem 15 października 2015 r., kiedy to Naczelny Sąd Administracyjny, postanowieniem z tej właśnie daty, sygn. II FZ 746/15, oddalił zażalenie skarżącego na to rozstrzygnięcie.
W dniu 9 listopada 2015 r. skarżący zwrócił się do WSA w Rzeszowie o zmianę postanowienia z dnia 31 lipca 2015 r., odmawiającego przyznania mu prawa pomocy. W uzasadnieniu swojego wniosku powołał się na zły stan zdrowia oraz konieczność ponoszenia znacznych wydatków na leczenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z dnia 13 listopada 2015 r. oddalił wniosek skarżącego. W uzasadnieniu wskazano, że okoliczności, które zdecydowały o odmowie uwzględnienia wniosku skarżącego pozostają wciąż aktualne. Skarżący w dalszym ciągu nie przedstawił bowiem źródła oraz wysokości dochodów żony, nie zaprezentował też w sposób wiarygodny struktury wydatków w jego gospodarstwie domowym.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jako niezasadne należało oddalić.
Zgodnie z art.165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Przepis ten przewiduje możliwość weryfikacji określonych rozstrzygnięć wojewódzkiego sądu administracyjnego pod warunkiem, że zmianie uległ stan faktyczny sprawy w sposób na tyle istotny, że zachodzą przesłanki do weryfikacji wydanego uprzednio orzeczenia. Do kategorii postanowień niekończących postępowania w sprawie, objętych zakresem przytoczonej regulacji, należą między innymi postanowienia wydane w przedmiocie prawa pomocy. Podkreślenia wymaga, że złożenie przez stronę kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy nie obliguje sądu do dokonywania ponownej oceny sytuacji materialnej wnioskującego w kontekście przesłanek z art. 246 p.p.s.a. Rolą sądu jest bowiem w takim przypadku zbadanie, czy strona powołała nowe (zmienione) okoliczności, które mogłyby wpłynąć na zmianę dotychczasowego stanowiska sądu.
W tego typu sytuacjach nie jest więc możliwe dokonywanie odmiennych ocen kondycji finansowej strony na podstawie tożsamych elementów stanu faktycznego, tj. w oparciu o analogiczną do zawartej we wcześniejszym wniosku argumentację. W związku z tym, jeżeli podmiot ubiegający się o przyznanie prawa pomocy nie wskaże jakichkolwiek nowych okoliczności, bądź też podane przez niego fakty nie będą na tyle znaczące, aby mogły doprowadzić do odmiennych od dotychczasowych ocen, skorzystanie z art. 165 p.p.s.a. nie będzie możliwe.
Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należało, że argumenty o złym stanie zdrowia, ponoszonych wydatkach na leczenie, nie mogą stanowić podstawy do zmiany prawomocnego postanowienia Sądu z dnia 31 lipca 2015 r. skoro skarżący nie wskazał wysokości dochodów żony, ani nie przedstawił w sposób wiarygodny struktury wydatków w jego gospodarstwie domowym. Zasadnie zatem uznał sąd pierwszej instancji, że ocena sytuacji materialnej skarżącego i jego żony w dalszym ciągu jest niemożliwa, z uwagi na brak współdziałania skarżącego z sądem, w zakresie wyjaśnienia zaistniałych wątpliwości.
Przy stwierdzeniu braku zmiany okoliczności faktycznych sprawy Sąd pierwszej instancji nie był władny do dokonania innej oceny tych okoliczności, niż uczyniono to we wskazanym postanowieniu.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. zażalenie oddalił.