Uzasadnienie
- 1. Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 27 marca 2015 r., VIII SA/Wa 212/15, skarżący, I. S. i J. S. zostali wezwani na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r, poz. 270.)- dalej "P.p.s.a." w zw. z § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193; dalej jako: "rozporządzenie"), do uiszczenia wpisu w wysokości 106 zł od wniesionej skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 3 lutego 2015 r. w przedmiocie określenia wysokości dochodu za 2007 r.
- 2. Od powyższych zarządzeń skarżący wnieśli zażalenie. Uzasadniając swoje zażalenie, skarżący wskazali, że kwota wpisu została błędnie określona gdyż powinna wynosić 100 zł.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
3. Zgodnie z art. 230 P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. O charakterze wpisu od pism wszczynających postępowanie sądowe rozstrzyga art. 231 P.p.s.a. wskazując, iż wpis stosunkowy pobiera się tylko w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych zaś sprawach pobiera się wpis stały. Szczegółowe zasady pobierania wpisu w sprawach sądowoadministracyjnych określa rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja dyrektora izby skarbowej utrzymująca w mocy decyzję organu pierwszej instancji, określającą kwotę dochodu uzyskanego w 2007 roku. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę w pełni podziela stanowisko, zgodnie z którym w sprawach dotyczących decyzji określających wysokość uzyskanego dochodu pobiera się wpis stały od skargi w kwocie 500 zł, na podstawie § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stanowiąca przedmiot niniejszego postępowania decyzja ma wprawdzie wpływ na kwotę zobowiązania skarżącej w podatku dochodowym, jednakże nie kreuje ona "należności pieniężnej" w rozumieniu art. 231 P.p.s.a. Decyzja w przedmiocie określenia wysokości dochodu, nie nakłada na skarżącego obowiązku uiszczenia jakiejkolwiek kwoty pieniężnej, precyzuje jedynie jedną z wielkości uwzględnianych przy obliczaniu zobowiązania podatkowego, stąd też przyjąć trzeba, że skarga mieści się w szeroko rozumianym "zakresie zobowiązań podatkowych".
W konsekwencji uznać należy, że wpis w sprawie został określony w nieprawidłowej wysokości na podstawie § 1 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów zamiast na podstawie § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów. Nie prowadzi to jednak do uwzględnienia zażalenia z uwagi na ustanowiony w art. 134 § 2 w zw. z art. 193 i 197 § 2 P.p.s.a. zakaz reformationis in peius, czyli zakaz orzekania na niekorzyść strony (por. postanowienia NSA: z 14 czerwca 2013 r., I OZ 475/13; z 15 stycznia 2010 r., II OZ 1182/09, z 13 lutego 2008 r., II OZ 89/08; z 11 października 2007 r., II GZ 144/07).
Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.