Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 17 grudnia 2014 r., sygn. akt III SA/Wa 465/14, w sprawie ze skargi W. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 21 listopada 2013 r. w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r. Przewodniczący Wydziału III WSA w Warszawie wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 1.500 zł. Wskazano przy tym na wymóg uiszczenia tej kwoty w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
W zażaleniu na to zarządzenie skarżący wniósł o jego zmianę i udzielenie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych w całości. Zaskarżonemu zarządzeniu skarżący zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych polegający na uznaniu, że jest w stanie uiścić koszty sądowe, które w niniejszej sprawie wynoszą 1.500 zł bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu siebie, pomimo, iż jak wynika z przedstawionego przezeń oświadczenia o stanie majątkowym oraz z dodatkowych dowodów na okoliczność ponoszonych wydatków, nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych w całości.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie należy podnieść, że zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, tj. od skarg, skarg kasacyjnych, zażaleń oraz skarg o wznowienie postępowania pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie do regulacji zawartej w art. 231 powołanej ustawy, wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W pozostałych sprawach pobiera się wpis stały. Wysokość oraz szczegółowe zasady pobierania wpisu zostały określone w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193).
Decydujące znaczenie dla ustalenia wysokości należnej opłaty sądowej w rozpatrywanej sprawie ma okoliczność, że skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 21 listopada 2013 r. w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r., którą utrzymano w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Warszawie z dnia 6 lutego 2013 r., w której określono skarżącemu zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r. w kwocie 70.039 zł. Wskazana kwota została prawidłowo uwzględniona jako wartość przedmiotu zaskarżenia, stanowiąca podstawę obliczenia należnego wpisu od skargi. Zgodnie zaś z § 1 pkt 3 powołanego wyżej rozporządzenia, wysokość wpisu stosunkowego wynosi 2% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł, jeżeli wysokość należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem wynosi ponad 50.000 do 100.000 zł. Skoro zatem wartość przedmiotu zaskarżenia kształtowała się na poziomie 70.039, zaś 2% z tej kwoty wynosi 1400,78 zł, to w myśl cytowanej regulacji wpis stosunkowy w kwocie 1.500 zł został obliczony prawidłowo.
W świetle przedstawionych uwag zaskarżone zarządzenie należało uznać za odpowiadające prawu.
Nadmienić trzeba, że skarżący nie podnosi w przedmiotowym zażaleniu żadnych argumentów służących podważeniu tych ustaleń, podważa jednak jego zasadność wobec kwestii dotyczących postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy. Wyjaśnić należy, że ocena zgodności z prawem zakwestionowanego przez skarżącego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu nie zależy od tych okoliczności, które decydują o przyznaniu prawa pomocy. Zasadność przyznania prawa pomocy nie ma wpływu na wykonanie obowiązku Przewodniczącego Wydziału wynikającego z powołanych przepisów prawa, polegającego na wezwaniu skarżącego do uiszczenia wymagalnych opłat sądowych w sprawie.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.