Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 22 lipca 2015 r., II FZ 486/15, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie A. D. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 maja 2015 r., sygn. akt I SA/Wr 215914 w przedmiocie wpisu sądowego od zażalenia w sprawie ze skargi A. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu z dnia 18 lipca 2014 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2013 r.
Pismem z dnia 10 sierpnia 2015 r. skarżący złożył wniosek m.in. o wyłączenie sędziego NSA Stanisława Boguckiego, który swoim bezprawnym działaniem godzi rażąco w niezawisłość wymiaru sprawiedliwości.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o wyłączenie sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego w tej sprawie jest niedopuszczalny i jako taki podlega odrzuceniu.
Zgodnie z dyspozycją art. 20 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.", wniosek o wyłączenie sędziego wnosi się w toku postępowania. Ma on bowiem zagwarantować rozpoznanie sprawy przez bezstronny sąd, czyli sąd w takim składzie orzekającym, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli określonych wcześniej związków z rozpoznawaną sprawą. Skoro postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym zostało zakończone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 lipca 2015 r., sygn. akt II FZ 486/15, to wniosek o wyłączenie sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego w tej sprawie jest niedopuszczalny. Nie ma bowiem na celu zagwarantowania rozpoznania sprawy przez bezstronny sąd, ponieważ sprawa została już rozpoznana i nie toczy się postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W istocie rzeczy wniosek o wyłączenie sędziego NSA zmierza do zmiany prawomocnego postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 lipca 2015 r.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 64 § 3 oraz art. 197 § 2 i art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.