Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 18 października 2017 r., sygn. akt II FZ 587/17, oddalił zażalenie B.K. (skarżący) od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 23 sierpnia 2017 r., sygn. akt I SA/Sz 146/17, odrzucającego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia 23 stycznia 2017 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2016 r.
Skarżący pismem z dnia 8 listopada 2017 r., wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na postanowienie tego Sądu z dnia 18 października 2017 r., sygn. akt II FZ 587/17.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie należało odrzucić jako niedopuszczalne.
Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a.") zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego. Przepisy procedury sądowoadministracyjnej wyraźnie określają, że zażaleniem mogą być zaskarżane wyłącznie postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych, stąd wniesienie zażalenia na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego jest niedopuszczalne. Naczelny Sąd Administracyjny jest ostatnią instancją w postępowaniu sądowoadministracyjnym, jego orzeczenia są ostateczne i nie przysługują od nich środki odwoławcze. Powyższe uwagi prowadzą do wniosku, że wniesiony przez skarżącego środek zaskarżenia jest niedopuszczalny i podlega odrzuceniu.
Z tych względów, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.