Uzasadnienie
S. I. (dalej: "skarżąca") wniosła zażalenie na postanowienie zawarte w pkt 2 wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 października 2015 r., w którym zasądzono od skarżącej na rzecz Samorządu Województwa Zachodniopomorskiego 180 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. W uzasadnieniu zażalenia skarżąca wniosła o zwolnienie jej od opłat sądowych z uwagi na wysokość (1065 zł) pobieranej emerytury.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie podlega odrzuceniu.
W myśl art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej ppsa) zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie oraz przypadkach wymienionych w pkt 1-10 tego przepisu. Zażalenie jest bowiem środkiem zaskarżenia mającym na celu zbadanie, czy postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego jest zgodne z przepisami procesowymi, w tym przypadku z przepisami wyżej wspomnianej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Istotą zażalenia jest więc skontrolowanie przez sąd wyższej instancji (Naczelny Sąd Administracyjny) prawidłowości procedowania przez sąd niższej instancji (wojewódzki sąd administracyjny). Oznacza to, że zażalenie jako środek odwoławczy nie przysługuje od postanowień wydanych przez Naczelny Sąd Administracyjny z uwagi na to, że są one prawomocne z mocy prawa.
Ponadto, Naczelny Sąd Administracyjny nie mógłby kontrolować własnych orzeczeń i badać ich zgodności z przepisami prawa. Wobec powyższego, zażalenie na postanowienie zawarte w pkt 2 wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 października 2015 r., w którym skarżąca została obciążona kosztami postępowania kasacyjnego, należy uznać za niedopuszczalne.
Z wymienionych powodów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa w związku z art. 193 i art. 197 § 2 ppsa orzekł jak w sentencji.