Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, objętym skargą kasacyjną wyrokiem z dnia 27 kwietnia 2017 r., sygn. akt I SA/Rz 180/17, oddalił skargę Gminy S. na informację Zarządu Województwa [...] z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie negatywnej oceny formalnej wniosku o dofinansowanie projektu "Rozwój e-usług dla mieszkańców Gminy S. szansą rozwoju".
Jak wynika z akt sprawy, odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi Gminy S. (dalej: skarżąca) r. pr. J. K. w dniu 19 maja 2017 r. (zpo – k. 955 akt sądowych).
Pełnomocnik skarżącej pismem z dnia 14 czerwca 2017 r. wniósł, za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Skarga kasacyjna została nadana listem poleconym na adres Sądu pierwszej instancji w dniu 14 czerwca 2017 r. (k. – 970 akt sądowych), którą WSA zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I przekazał do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 23 czerwca 2017 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna, jako wniesiona po upływie ustawowego terminu, podlegała pozostawieniu bez rozpatrzenia.
Ustawa z 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 217 ze zm., dalej: u.z.p.p.r:), reguluje postępowanie sądowoadministracyjne pod wieloma względami odmiennie od trybu określonego w ustawie z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej:: p.p.s.a.).
Zgodnie z art. 64 u.z.p.p.r., w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 tej ustawy.
Ustawa o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 wprowadza też pewne modyfikacje w stosunku do rozwiązań przewidzianych w p.p.s.a., m.in. skrócone zostały terminy do wniesienia skargi i skargi kasacyjnej, wprowadzono termin do rozpatrzenia skargi kasacyjnej, a także przewidziano tryb jej wniesienia bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Powyższe rozwiązania zmierzały do uzyskania efektu szybkości postępowania, idącego dalej niż to umożliwia realizacja przepisów p.p.s.a.
Zgodnie z art. 62 ust. 1 zd. 1 u.z.p.p.r., wnioskodawca lub właściwa instytucja pośrednicząca lub zarządzająca może wnieść skargę kasacyjną, wraz z kompletną dokumentacją, bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego w terminie 14 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia wojewódzkiego sądu administracyjnego.
Z kolei stosownie do treści zdania 2 tego przepisu, do skargi kasacyjnej stosuje się odpowiednio art. 61 ust. 3, 4, 6 i 7 tej ustawy, przy czym przepisy te zawierają regulację dotyczącą trybu wnoszenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, a mianowicie obowiązku wniesienia w oryginale lub uwierzytelnionej kopii kompletnej dokumentacji w postaci wyszczególnionych w przepisie dokumentów – ust. 3 i 4. Natomiast zgodnie z art. 61 ust. 6 z.r.p.p. wniesienie skargi po terminie 14 dni (pkt 1), bez kompletnej dokumentacji (pkt 2) lub bez uiszczenia wpisu stałego w terminie, o którym mowa w ust. 2 tego przepisu (pkt 3) powoduje pozostawienie takiej skargi bez rozpatrzenia, z tym jednak zastrzeżeniem, że w przypadku wniesienia skargi bez kompletnej dokumentacji lub bez uiszczenia wpisu stałego sąd wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia dokumentacji lub uiszczenia wpisu w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpatrzenia. Wezwanie wstrzymuje bieg terminu, o którym mowa w ust. 5.
W rozpoznawanej sprawie odpis zaskarżonego wyroku Sądu pierwszej instancji wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącej w dniu 19 maja 2017 r. Oznacza to, że 14-dniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego upłynął w dniu 2 czerwca 2017 r. (piątek). Jak wynika z akt sądowych, skarga kasacyjna została nadana w dniu 14 czerwca 2017 r. w Urzędzie Pocztowym w S. na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Następnie Sąd pierwszej instancji przekazał skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego pismem z dnia 23 czerwca 2017 r. (k. – 978 akt sądowych).
Zgodnie z ugruntowaną linią orzeczniczą sądów administracyjnych oraz stanowiskiem doktryny, w przypadku wniesienia skargi kasacyjnej za pośrednictwem wojewódzkiego sądu administracyjnego, sąd ten powinien przekazać ją do Naczelnego Sądu Administracyjnego, a o zachowaniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej decyduje wówczas data jej nadania przez Sąd pierwszej instancji do Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienie NSA z 30 marca 2011 r., sygn. akt II GSK 159/11; z 27 marca 2012 r., sygn. akt II GSK 123/12; z 20 maja 2016 r., sygn. akt II GSK 1956/16; publ. CBOSA).
W okolicznościach rozpoznawanej sprawy oznacza to, że skarga kasacyjna wpłynęła do Naczelnego Sądu Administracyjnego po terminie.
Mając na względzie powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 62 ust. 1 zdanie 2 w związku z art. 61 ust. 6 pkt 1 u.z.p.p.r., orzekł jak w sentencji. O zwrocie wpisu od skargi kasacyjnej postanowiono na mocy art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 64 u.z.p.p.r.