Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 5 kwietnia 2016 r., sygn. akt II GSK 2476/14

Uzasadnienie

I. Wyrokiem z 3 czerwca 2014r. sygn. akt: V SA/Wa 2029/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w W oddalił skargę R G P N Sp. z o.o. w B na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] czerwca 2013r. nr [..] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych.

Decyzją z [...] maja 2008r. wydaną przez Dyrektora D Oddziału Regionalnego ARiMR we W R G P N Sp. z o.o. została przyznana pomoc finansowa w ramach działania "G producentów rolnych" od [..] lipca 2007r. do [..] lipca 2012r. w wysokości limitów określonych w PROW za lata 2007-2013. W związku z tym w dniu [...] sierpnia 2012r. sformułowano wniosek o płatność za okres od 25 lipca 2011r. do 24 lipca 2012r., tj. za piąty rok działalności wyżej wskazanej Grupy. Decyzją z [...] marca 2013r. organ odmówił przyznania środków objętych programem Rozwoju Obszarów Wiejskich za 5 rok działalności wskazując, że Grupa nie osiągnęła minimalnej rocznej wielkości produkcji towarowej w okresie dotyczącym piątego roku działalności. Z przedłożonej dokumentacji wynikało bowiem, że roczna wielkość produkcji rzepaku wyniosła 409,77 ton (minimum to 900 ton). W dalszej części uzasadnienia zwrócono uwagę, że Organ wezwał do wyjaśnienia przyczyn zaistniałej sytuacji a Grupa wyjaśniła, iż niskie plony były spowodowane wymrożeniem na plantacjach.

Organ wskazał, że zgodnie z art. 47 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1974/2006 z 15 grudnia 2006r. przypadki siły wyższej lub wyjątkowych okoliczności muszą być zgłaszane właściwemu Organowi w terminie 10 dni roboczych od dnia, w którym beneficjent lub pełnomocnik są w stanie dokonać tej czynności. Organ wskazał, że Grupa poinformowała o fakcie złego przezimowania rzepaku dopiero w odpowiedzi na wezwanie do złożenia wyjaśnień, tj. w dniu 14 września 2012r., czyli po upływie 10 dni roboczych od dnia, w którym beneficjent lub pełnomocnik jest w stanie dokonać tej czynności. Wielkość zaś plonów była znana już w chwili złożenia wniosku o płatność, a więc 17 sierpnia 2012r.

Prezes ARiMR decyzją z [...] czerwca 2013r. utrzymał w mocy zaskarżony akt administracyjny. W motywach zwrócono uwagę na znaczenie powoływanego już wcześniej art. 47 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1974/2006 i faktu niedotrzymania 10-dniowego terminu na zgłoszenie "wystąpienia siły wyższej" uniemożliwiającej dostarczenie 900 ton rzepaku. W uzasadnieniu zwrócono też uwagę, że nie naruszono też innych przepisów prawa wskazanych w odwołaniu.

1. II. W skardze, żądającej uchylenia decyzji Organów obu instancji i zasądzenia zwrotu kosztów postępowania sądowego, zarzucono obrazę:
2. a) przepisów prawa materialnego poprzez dokonanie błędnej wykładni:
3. - §2 w zw. §1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 13 listopada 2012r., zmieniającego rozporządzenie w sprawie wykazu produktów i grup produktów dla których mogą być tworzone grupy producentów rolnych, minimalnej rocznej wielkości produkcji towarowej oraz minimalnej liczby członków grupy producentów rolnych (Dz. U. 2012, poz. 1292) poprzez przyjęcie, że minimalna wielkość produkcji towarowej grupy (900 ton) o której mowa w rozporządzeniu MRiRW z 9 kwietnia 2008r. w sprawie wykazu produktów i grup produktów, dla których mogą być tworzone grupy producentów rolnych (Dz. U. Nr 72, poz. 724 ze zm.) minimalnej rocznej wysokości produkcji towarowej oraz minimalnej liczby członków grupy producentów rolnych, nie może być ustalona na podstawie wskazanych wyżej przepisów rozporządzenia z dnia 13 listopada 2013 r., podczas gdy z ustalonego stanu faktycznego wynika, że istnieją przesłanki do zastosowania normy prawnej zawartej we wskazanych przepisach tego aktu normatywnego;
4. b) przepisów prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowanie:
5. - art. 47 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1974/2006 z 15 grudnia 2006r., ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW), poprzez przyjęcie, że przepis ten znajduje zastosowanie w niniejszej sprawie wprost podczas, gdy ustawodawca odniósł się jedynie do okoliczności wskazanych w powołanym przepisie;
6. - art. 47 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1974/2006 z 15 grudnia 2006r., ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) poprzez przyjęcie, że przepis ten znajduje zastosowanie w niniejszej sprawie podczas, gdy dyspozycja tego przepisu wskazuje, iż reguluje on odmienne stany faktyczne i nie ma zastosowania w niniejszej sprawie;
7. c) przepisów prawa materialnego poprzez niezastosowanie:
8. - art. 35 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z 20 września 2005r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. Urz. WE L 277/1 Nr 277, poz. 1 ze zm.) poprzez nieprzyznanie Stronie pomocy finansowej w wysokości adekwatnej do rocznej produkcji grupy skierowanej na rynek;
9. - §1a rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 9 kwietnia 2008r. w sprawie wykazu produktów i grup produktów, dla których mogą być tworzone grupy producentów rolnych, minimalnej rocznej wielkości produkcji towarowej oraz minimalnej liczby członków grupy producentów rolnych (Dz. U. 2013, poz. 642), poprzez nieustalenie minimalnej rocznej produkcji towarowej Grupy w oparciu o minimalną roczną wielkość produkcji towarowej, określoną w załączniku do rozporządzenia, pomniejszonej o skutki działania siły wyższej lub wystąpienia wyjątkowych okoliczności, na które powoływała się Grupa;
10. d) przepisów prawa postępowania:
11. - przepisów art. 8 oraz art. 11 k.p.a. poprzez niepełne wyjaśnienie przesłanek, którymi kierował się Organ, wydając decyzję oraz pominięcie w uzasadnieniu okoliczności i dowodów przedstawionych przez Stronę na poparcie twierdzeń.

Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

III. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W uznał, że skarga była niezasadna. Na gruncie przepisów wspólnotowych istota przedmiotowej pomocy przedstawiona została w art. 35 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z 20 września 2005r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz. U. L 277 z 21 października 2005r. s. 1, ze zm.) zgodnie z którym, wsparcia finansowego udziela się w celu ułatwiania tworzenia i działalności administracyjnej grup producentów do celu:

a) dostosowania do wymogów rynkowych procesu produkcyjnego i produkcji producentów, którzy są członkami takich grup; b) wspólnego wprowadzania towarów do obrotu, w tym przygotowania do sprzedaży, centralizacji sprzedaży i dostawy do odbiorców hurtowych; c) ustalenia wspólnych zasad dotyczących informacji o produkcji, ze szczególnym uwzględnieniem zbiorów i dostępności.

Na gruncie prawa krajowego, zasady organizowania i funkcjonowania grup producentów rolnych reguluje ustawa z 15 września 2000r. o grupach producentów rolnych ich związkach oraz zmianie innych ustaw (Dz. U. Nr 88, poz. 983, ze zm.). Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 tej ustawy, grupa producentów rolnych prowadzi działalność jako przedsiębiorca mający osobowość prawną, pod warunkiem, że została utworzona przez producentów jednego produktu rolnego lub grupy produktów. Szczegółowe warunki i tryb przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Grupy producentów rolnych" zostały uregulowane w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 20 kwietnia 2007r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Grupy producentów rolnych" objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 81, poz. 550, ze zm.). Zgodnie z §1 pkt 2 tego rozporządzenia, pomoc finansowa jest udzielana grupie producentów, która została utworzona ze względu na określone produkty lub grupę produktów.

Zgodnie z art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1698/2005, celem pomocy finansowej przyznawanej w ramach działania "Grupy producentów rolnych" jest ułatwianie tworzenia działalności grup producentów do celu wspólnego wprowadzania towarów do obrotu, w tym przygotowania do sprzedaży, centralizacji sprzedaży i dostawy do odbiorców hurtowych. W związku z tym istotą przedmiotowej pomocy jest wsparcie wspólnej produkcji określonego produktu lub grupy produktów realizowanej za pośrednictwem grupy producentów przez wszystkich producentów zakładających grupę. Stosownie do treści załącznika do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 9 kwietnia 2008r. w sprawie wykazu produktów i grup produktów, dla których mogą być tworzone grupy producentów rolnych, minimalnej rocznej wielkości produkcji towarowej oraz minimalnej liczby członków grupy producentów rolnych (Dz. U. Nr 72,poz. 424, ze zm.), grupa producentów rolnych w kategorii produktów: "nasiona roślin oleistych" dla województwa dolnośląskiego, musi zrealizować minimalną roczną wielkość produkcji towarowej w wysokości 900 ton.

Na podstawie rozporządzenia MRiRW z 13 listopada 2012r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie wykazu produktów i grup produktów, dla których mogą być tworzone grupy producentów rolnych, minimalnej rocznej wielkości produkcji towarowej oraz minimalnej liczby członków grup producentów rolnych (Dz. U. z 2012r., poz. 1292), dodano §1a stanowiący, iż w przypadku działania siły wyższej lub wystąpienia wyjątkowych okoliczności, o których mowa w art. 47 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1974/2006 z 15 grudnia 2006r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez EFRROW (Dz. Urz. UE L368 z 23.12.2006, s. 15, ze zm.), w gospodarstwie członka grupy producentów rolnych, minimalną roczną wielkość produkcji towarowej tej grupy stanowi minimalna roczna wielkość produkcji towarowej, określona w załączniku do rozporządzenia, pomniejszona o skutki działania siły wyższej lub wystąpienia wyjątkowych okoliczności.

Stosownie do § 2 ww. rozporządzenia, w przypadku wystąpienia siły wyższej lub wystąpienia wyjątkowych okoliczności w gospodarstwie członka grupy producentów rolnych przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, lecz nie wcześniej niż w dniu 1 stycznia 2012r., minimalną roczną wielkość produkcji towarowej tej grupy ustala się zgodnie z rozporządzeniem MRiRW z 9 kwietnia 2008r. w sprawie wykazu produktów i grup produktów, dla których mogą być tworzone grupy producentów rolnych, minimalnej rocznej wielkości produkcji towarowej oraz minimalnej liczby członków grupy producentów rolnych. Zgodnie z art. 47 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1974/2006 z 15 grudnia 2006r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz. Urz.

UE L Nr 368 str. 15 ze zm.), Państwa członkowskie mogą uznać w szczególności następujące kategorie siły wyższej lub wyjątkowych okoliczności, w których nie będą wymagać częściowego lub pełnego zwrotu pomocy otrzymanej od beneficjenta:

1. a) śmierć beneficjenta; b) długotrwała niezdolność beneficjenta do wykonywania zawodu; c) wywłaszczenie dużej części gospodarstwa, jeśli takiego wywłaszczenia nie można było przewidzieć w dniu podjęcia zobowiązania; d) katastrofa naturalna poważnie dotykająca grunty gospodarstwa; e) wypadek powodujący zniszczenie budynków dla zwierząt gospodarskich; f) choroba epizodyczna dotykająca część lub całość należącego do rolnika żywego inwentarza. Na podstawie art. 47 ust. 2 cytowanego powyżej rozporządzenia, przypadki siły wyższej lub wyjątkowych okoliczności są zgłaszane przez beneficjenta lub przez upoważnioną przez niego osobę na piśmie właściwemu organowi, wraz z odpowiednimi dowodami wystarczającymi dla właściwych organów, w ciągu 10 dni roboczych od dnia, w którym beneficjent lub upoważniona przez niego osoba są w stanie dokonać tej czynności.

Grupa za okres od 25 lipca 2011r. do 24 lipca 2012r., to jest za piąty rok działalności, zadeklarowała przychody netto grupy ze sprzedaży produktów, ze względu na które grupa została utworzona, wytworzonych tylko w gospodarstwach jej członków, sprzedanych odbiorcom niebędącym członkami grupy, w wysokości 719.688,17 zł uzyskane ze sprzedaży 409,77 ton rzepaku. Stosownie do treści załącznika do rozporządzenia z 9 kwietnia 2008r., grupa producentów rolnych w kategorii produktów: "nasiona roślin oleistych" dla województwa dolnośląskiego musi zrealizować minimalną roczną wielkość produkcji towarowej w wysokości 900 ton, natomiast Grupa w okresie objętym wnioskiem o płatność wyprodukowała 409,77 ton rzepaku. W przedmiotowej sprawie Grupa po wezwaniu do złożenia wyjaśnień złożyła w dniu 14 września 2012r. do Dyrektora oddziału Regionalnego ARiMR we Wrocławiu informację wraz z kopią o złym przezimowaniu większości plantacji obsianych przez poszczególnych członków Grupy rzepakiem.

Zgodnie z art. 47 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1974/2006, przypadki siły wyższej lub wyjątkowych okoliczności są zgłaszane przez beneficjenta lub przez upoważnioną przez niego osobę na piśmie właściwemu organowi, wraz z odpowiednimi dowodami wystarczającymi dla właściwych organów, w ciągu 10 dni roboczych od dnia, w którym beneficjent lub upoważniona przez niego osoba są w stanie dokonać tej czynności. Grupy producentów rolnych mają 10 dni roboczych na zgłoszenie dyrektorowi oddziału regionalnego ARiMR/marszałkowi województwa, właściwemu ze względu na siedzibę grupy producentów rolnych, że na terenie grupy producentów rolnych lub w gospodarstwach jej członków wystąpiły szkody spowodowane siłą wyższą, które uniemożliwiają im wywiązanie się ze zobowiązań zapisanych w planie działania grup producentów rolnych oraz mogą mieć wpływ na wielkość i wartość produkcji sprzedanej w przyszłości.

Czas na powiadomienie o zaistniałej sytuacji oddziału regionalnego ARiMR/urzędu marszałkowskiego, liczony jest od dnia, w którym poszkodowana grupa producentów rolnych może dokonać takiego zgłoszenia. Grupa poinformowała o fakcie złego przezimowania upraw rzepaku dopiero w odpowiedzi na wezwanie do złożenia wyjaśnień tj. w dniu 14 września 2012r., czyli po upływie 10 dni roboczych od dnia, w którym beneficjent lub upoważniona przez niego osoba są w stanie dokonać tej czynności. Należy podkreślić, że wniosek o płatność grupa złożyła w dniu 17 sierpnia 2012r., tak więc kiedy była już znana wielkość produkcji za dany okres i miała świadomość, że nie spełnia wymogu minimalnej wielkości produkcji.

W przypadku Grupy, Dyrektor D Oddziału Regionalnego ARiMR nie mógł uznać, że przyczyną niewyprodukowania rzepaku przez Grupę w 5 roku korzystania z pomocy, była siła wyższa, ponieważ Grupa nie dochowała terminu wynikającego z art. 47 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1974/2006 z 15 grudnia 2006r.

W skardze Grupa podnosiła, że organ naruszył §1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 9 kwietnia 2008r. w sprawie wykazu produktów grup produktów, dla których mogą być tworzone grupy producentów rolnych, minimalnej rocznej wielkości produkcji towarowej oraz minimalnej liczby członków grupy producentów rolnych poprzez nieustalenie minimalnej rocznej produkcji towarowej Grupy w oparciu o minimalną roczną wielkość produkcji towarowej, określoną w załączniku do rozporządzenia pomniejszoną o skutki działania siły wyższej lub wystąpienia wyjątkowych okoliczności, na które powoływała się Grupa. Powyższy przepis stanowi, iż "przypadku działania siły wyższej lub wystąpienia wyjątkowych okoliczności, o których mowa w art. 47 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1974/2006 z 15 grudnia 2006r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz. Urz.

UE L 368 z 23.12.2016, s. 15 ze zm.), w gospodarstwie członka grupy producentów rolnych, minimalną roczną wielkość produkcji towarowej tej grupy stanowi minimalna roczna wielkość produkcji towarowej, określona w załączniku do rozporządzenia, pomniejszona o skutki działania siły wyższej lub wystąpienia wyjątkowych okoliczności". Należy wskazać, iż zastosowanie tego przepisu uzależnione jest od uznania przez organ administracji wystąpienia "katastrofy naturalnej poważnie dotykającej grunty gospodarstwa", w rozumieniu art. 47 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1974/2006. Jednakże w sprawie Grupy, z powodu braku dotrzymania terminu na zgłoszenie wystąpienia siły wyższej, o którym mowa w art. 47 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1974/2006 organ nie znalazł podstaw do uwzględnienia wystąpienia tej przesłanki.

Należy jeszcze dodać, iż zgłoszenie wystąpienia zdarzenia o charakterze siły wyższej w terminie 10 dni jest zawsze warunkiem uwzględnienia przez organ takiego zdarzenia, czy to w sytuacji np. zwolnienia beneficjenta z obowiązku zwrotu pomocy, czy też w sytuacji pomniejszenia produkcji, o którym mowa w omawianym §1a rozporządzenia. Nie sposób bowiem przyjąć, iż w niektórych przypadkach zgłoszenie zdarzenia o charakterze siły wyższej jest dla beneficjenta konieczne w celu uzyskania skutków prawnych, a w innych byłoby fakultatywne. W tych okolicznościach zasadnym jest stosownie do treści załącznika do rozporządzenia z 9 kwietnia 2008r. przyjęcie, że grupa producentów rolnych w kategorii produktów: "nasiona roślin oleistych" dla województwa dolnośląskiego musi zrealizować minimalna roczną wielkość produkcji towarowej w wysokości 900 ton.

IV.

RGPN sp. z o.o. w B zaskarżyła powyższy wyrok w całości zarzucając:

1.w granicach wskazanych w art. 174 pkt 2 p.p.s.a. naruszenie przez Sąd przepisów prawa procesowego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy:

1. - naruszenie art. 3§1 i art. 145§1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w z waz art.7 oraz art. 77§1 k.p.a. przejawiające się w tym, że Sąd w wyniku nieprawidłowego dokonania kontroli legalności działania organów administracji publicznej nie zastosował środka określonego w ustawie i oddalił skargę mimo, że w postępowaniu administracyjnym w sposób nienależyty (sprzeczny z przedstawionym materiałem dowodowym) dokonano ustaleń co do terminu faktycznego zgłoszenia członków Grupy wystąpienia niekorzystnych zjawisk atmosferycznych,
2. - naruszenie art. 3§1 i art. 145§1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w z waz art.7 oraz art. 77§1 k.p.a. przejawiające się w tym, że Sąd w wyniku nieprawidłowego dokonania kontroli legalności działania organów administracji publicznej nie zastosował środka określonego w ustawie i oddalił skargę mimo, że w postępowaniu administracyjnym organy administracji w sposób nienależyty dokonały ustaleń w zakresie spełnienia przez Grupę wymogu minimalnej rocznej wielkości produkcji towarowej, opierają się na ilości sprzedaży produktów dokonanej przez Grupę i przyjmując ją jako odpowiadającą wielkości produkcji towarowej Grupy,
3. 2. w granicach wskazanych w art. 174 pkt 1 p.p.s.a.:
4. - naruszenie przez Sąd przepisów prawa materialnego poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, że organ prawidłowo zinterpretował art. 47 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1974/2006 z 15 grudnia 2006r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) poprzez przyjęcie, że przepis ten znajduje zastosowanie w niniejszej sprawie wprost podczas gdy ustawodawca odniósł się jedynie do okoliczności wskazanych w tym przepisie,
5. - -naruszenie przez Sąd przepisów prawa materialnego poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, że organ prawidłowo zinterpretował art. 47 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1974/2006 z 15 grudnia 2006r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) poprzez przyjęcie, że przepis ten znajduje zastosowanie w niniejszej sprawie wprost podczas gdy dyspozycja tego przepisu wskazuje, iż reguluje on odmienne stany faktyczne i nie ma zastosowania w sprawie,
6. - naruszenie przez Sąd przepisów prawa materialnego poprzez jego błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że organ prawidłowo zinterpretował §2 w zw. §1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 13 listopada 2012r., zmieniającego rozporządzenie w sprawie wykazu produktów i grup produktów dla których mogą być tworzone grupy producentów rolnych, minimalnej rocznej wielkości produkcji towarowej oraz minimalnej liczby członków grupy producentów rolnych (Dz. U. 2012, poz. 1292) poprzez przyjęcie, że minimalna wielkość produkcji towarowej grupy (900 ton) o której mowa w rozporządzeniu MRiRW z 9 kwietnia 2008r. w sprawie wykazu produktów i grup produktów, dla których mogą być tworzone grupy producentów rolnych (Dz. U. Nr 72, poz. 724 ze zm.) minimalnej rocznej wysokości produkcji towarowej oraz minimalnej liczby członków grupy producentów rolnych, nie może być ustalona na podstawie wskazanych wyżej przepisów rozporządzenia zmieniającego podczas gdy z ustalonego stanu faktycznego wynika, że istnieją przesłanki do zastosowania normy prawnej zawartej we wskazanych przepisach rozporządzenia zmieniającego.
7. - naruszenie przez Sąd przepisów prawa materialnego poprzez jego błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że organ prawidłowo nie zastosowała art. art. 35 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z 20 września 2005r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. Urz. WE L 277/1 Nr 277, poz. 1 ze zm.) poprzez nieprzyznanie Stronie pomocy finansowej w wysokości adekwatnej do rocznej produkcji grupy skierowanej na rynek;
8. - naruszenie przez Sąd przepisów prawa materialnego poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, że organ prawidłowo nie zastosował §1a rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 9 kwietnia 2008r. w sprawie wykazu produktów i grup produktów, dla których mogą być tworzone grupy producentów rolnych, minimalnej rocznej wielkości produkcji towarowej oraz minimalnej liczby członków grupy producentów rolnych (Dz. U. 2013, poz. 642), poprzez nieustalenie minimalnej rocznej produkcji towarowej Grupy w oparciu o minimalną roczną wielkość produkcji towarowej, określoną w załączniku do rozporządzenia, pomniejszonej o skutki działania siły wyższej lub wystąpienia wyjątkowych okoliczności, na które powoływała się Grupa.

Wskazując na powyższe wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w W oraz o zasądzenie kosztów postępowania wg norm przepisanych.

Uzasadniając skargę kasacyjną skarżąca przedstawiła uzasadnienie wniesionych zarzutów oraz stanowisko w sprawie.

Odpowiedzi na skargę kasacyjną nie sporządzono

1. V. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie, gdyż ma usprawiedliwione podstawy, a zaskarżone orzeczenie nie odpowiada prawu (argumentum a contrario z art. 184 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 183§1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania, której przesłanki określone w §2 art. 183 p.p.s.a. w tej sprawie nie występują.

Przystępując do oceny zarzutów skargi kasacyjnej stwierdzić należy, że zasadne okazały się zarzut naruszenia przepisów procesowych (art. 174 pkt 2 p.p.s.a.) sformułowane w pkt 1 petitum skargi kasacyjnej, sprowadzające się do pominięcia przez Sąd I instancji, uchybień jakich dopuścił się organ administracji w toku prowadzonego postępowania, wadliwie ustalając stan faktyczny sprawy.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej, jej autor zaakcentował okoliczność, że w dniu 4 kwietnia 2012r. G P R N w B, poinformowała Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa tj. Biuro Powiatowe w Sycowie o złym przezimowaniu plantacji rzepaku w gospodarstwach poszczególnych członków grupy producentów rolnych oraz o wielkości strat. Jak wynika z akt administracyjnych przedmiotowej sprawy, grupa producentów złożyła w/w zawiadomienie, jak również protokoły z ustaleń szkody oraz dokumenty potwierdzające wypłatę odszkodowań poszczególnym rolnikom z grupy producentów.

Sąd I instancji, dokonując sądowej kontroli zaskarżonej decyzji nie odniósł się do powyższej okoliczności, konstatując za organem, że w postępowaniu o przyznanie płatności za piąty rok działalności, okoliczność złego przezimowania rzepaku, została zgłoszona z naruszeniem terminów o których mowa w art. art. 47 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1974/2006 z 15 grudnia 2006r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW).

Stanowisko WSA w W w tym zakresie jest wadliwe bowiem zupełnie pomija zalegające w aktach administracyjnych sprawy (które współtworzą akta sprawy w rozumieniu art. 133 p.p.s.a.), dokumentu jednoznacznie wskazując na fakt zgłoszenia- w wymaganym terminie- zaistnienia zdarzenia, które spowodowało niemożność osiągnięcia pułapu plonów na poziomie 900 ton rzepaku.

Sąd I instancji, pomijając wyżej wskazane dokumenty, wadliwie skontrolował decyzję administracyjną, naruszając art. 3§1 p.p.s.a. Co ważne, sąd administracyjny nie może bezkrytycznie przyjmować ustaleń poczynionych w postępowaniu administracyjnym, zwłaszcza jeżeli są one kwestionowane przez stronę postępowania. Stanowisko sądu co do prawidłowości ustalenia stanu faktycznego w przypadku sporu w tym zakresie powinno zawierać odniesienia do argumentów prezentowanych zarówno przez organ administracji, jak i przez skarżącego oraz wyjaśniać, dlaczego argumenty jednej ze stron uznaje za prawidłowe, a inne nie.

Naczelny Sąd Administracyjny nie mógł odnieść się do pozostałych zarzutów skargi kasacyjnej, gdyż bez prawidłowego określenia stanu faktycznego rozpoznawanej sprawy nie było możliwe zbadanie zarzutów naruszenia przepisów prawa materialnego.

Ponownie rozpatrując sprawę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w W winien wziąć pod uwagę powyższą ocenę i dokonać kontroli zaskarżonej decyzji biorąc pod uwagę to czy stan faktyczny sprawy został prawidłowo ustalony przez organy administracji.

Wobec tego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185§1 p.p.s.a. uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 203 pkt 1 w zw. z art. 205§2 p.p.s.a. związku z §14 ust. 2 pkt 2 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) zasądzając kwotę 380,00 zł na rzecz składającej skargę kasacyjną, na którą to kwotę składają się: kwota 180,00 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego radcy prawnego przed Sądem II instancji, kwota 100, 00 zł tytułem wpisu od skargi kasacyjnej oraz 100,00 zł tytułem opłaty kancelaryjnej za sporządzenie uzasadnienia wyroku.