Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z 28 marca 2014 r., sygn. akt VI SA/Wa 2289/13 oddalił skargę M. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] czerwca 2013 r. w przedmiocie cofnięcia uprawnień diagnosty do wykonywania badań technicznych pojazdów.
W skardze kasacyjnej od wyroku Sądu I instancji M. J. złożył wniosek o wstrzymanie wykonania powyższej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
Wskazał, iż w toku postępowania przed Sądem I instancji udzielono mu ochrony tymczasowej, wstrzymując wykonanie zaskarżonej decyzji. W związku z decyzją SKO skarżący utracił pracę diagnosty w firmie A. w M., gdzie przeprowadzał badania techniczne. Krótki okres dzielący wydanie postanowienia w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i wydanie wyroku uniemożliwił skarżącemu ponowne zatrudnienie. Sytuacja rodzinna i majątkowa strony, która była oceniana poprzednio przez WSA w W., zasadniczo się nie zmieniła. Skarżący wraz z żoną D. J. samodzielnie prowadzą gospodarstwo domowe. Jako diagnosta skarżący otrzymywał wynagrodzenie w wysokości 1320 zł netto, i to na nim spoczywa obowiązek utrzymania rodziny, bowiem żona M. J. jest bezrobotną. Na utrzymaniu małżonków pozostaje także chora matka skarżącego – D. J., która nie jest zdolna do samodzielnej egzystencji. Opłaty związane z utrzymaniem rodziny znacznie przekraczają kwotę 1500 zł. We wniosku podniesiono, że M. J. uzyskał możliwość zarobkowania na innej stacji kontroli pojazdów, jednak z uwagi na rozstrzygnięcie Sądu I instancji istnieje uzasadniona obawa, że diagnosta zostanie po raz kolejny w trybie natychmiastowym zwolniony z pracy. Czas oczekiwania na rozpoznanie skargi kasacyjnej, w warunkach udzielonej skarżącemu ochrony tymczasowej, pozwoli mu na zgodne z prawem i niezagrożone kontynuowanie pracy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Podstawę prawą umożliwiającą sądowi administracyjnemu wstrzymanie wykonania objętej skargą decyzji stanowi art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270; dalej: ppsa). Zgodnie z jego treścią sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości bądź części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przez pojęcie szkody użyte w powołanym przepisie należy rozumieć taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się również, że wykonanie zaskarżonej decyzji skutkujące zakończeniem prowadzonej działalności gospodarczej, a w konsekwencji utratą przez stronę jedynego źródła utrzymania, stanowi spełnienie przesłanek z art. 61 § 3 ppsa (por. postanowienie NSA z 10 września 2013 r., sygn. akt I GSK 1148/13).
W stanie faktycznym sprawy, której przedmiotem jest cofnięcie skarżącemu uprawnień diagnosty do wykonywania badań technicznych pojazdów i podniesionych przez niego okoliczności uzasadniających wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji SKO, wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Niewątpliwie cofnięcie uprawnień, na podstawie których skarżący wykonuje zawód diagnosty i przeprowadza badania techniczne pojazdów, a który to zawód jest zasadniczym i stałym źródłem utrzymania wnioskodawcy, spowoduje wystąpienie przesłanek, o których mowa w powołanym art. 61 § 3 ppsa. Wykonie zaskarżonej decyzji i w konsekwencji cofnięcie skarżącemu omawianych uprawnień doprowadzi do utraty przez niego głównego źródła utrzymania, co - zgodnie z powołanym stanowiskiem judykatury - jest wystarczającą przesłanką do stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia wnioskodawcy znacznej szkody lub wyrządzenia trudnych do odwrócenia skutków, w szczególności w sytuacji, gdy na skarżącym ciąży obowiązek utrzymania żony oraz chorej matki.
Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 i 5 w zw. z art. 193 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.