Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 21 lipca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił skargę S. P. R. i T. D. i M. N. "P." o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 12 stycznia 2016 r., sygn. akt V SAB/Wa 23/15, którym odrzucono skargę na bezczynność Prezydenta m.st. W. w przedmiocie oferty realizacji zadania publicznego.
W motywach uzasadnienia Sąd I instancji podała, że wymienionym postanowieniem z dnia 12 stycznia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił skargę strony na bezczynność Prezydenta m. st. W. w przedmiocie oferty realizacji zadania publicznego. Odpis tego postanowienia został doręczony skarżącemu S. w dniu [...] stycznia 2016 r.
W dniu 5 lutego 2016 r. strona skarżąca złożyła pismo datowanie na 4 lutego 2016 r., zatytułowane: "Wniosek o wznowienie postępowania sądowego sygn. akt V SAB/Wa 23/15".
Zarządzeniem z dnia 6 czerwca 2016 r. wezwano stowarzyszenie do wskazania, czy jej pismo jest skargą o wznowienie postępowania w rozumieniu art. 270 i następnych ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), czy jest środkiem zaskarżenia od postanowienia z dnia 12 stycznia 2016 r.
Stowarzyszenie, w odpowiedzi wskazało, że pismo z 4 lutego 2016 r. należy traktować jako wniosek o wznowienie postępowania.
W takim stanie sprawy Sąd I instancji, wskazując na treść art. 270 p.p.s.a. oraz datę doręczenia stronie postanowienia z dnia 12 stycznia 2016 r. wskazał, że termin do złożenia skargi kasacyjnej mijał z dniem 24 lutego 2016 r. S. natomiast w dniu 5 lutego 2016 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) złożyło do Sądu pismo datowanie na 4 lutego 2016 r., będące skargą o wznowienie postępowania sądowego. Wynikało z tego, że strona wniosła skargę o wznowienie postępowania sądowego przed uprawomocnieniem się postanowienia z dnia 12 stycznia 2016 r. Sąd podkreślił, że dopiero z dniem 25 lutego 2016 r., a więc z chwilą uprawomocnienie się postanowienia, strona mogła skutecznie wnieść skargę o wznowienie postępowania.
W podstawie prawnej postanowienia Sąd I instancji podał art. 280 § 1 p.p.s.a.
S. P. R. i T. D. i M. N. "P." w W., skargą kasacyjną zaskarżyło w całości postanowienie Sądu I instancji zarzucając mu rażące naruszenie art. 280 § 1 p.p.s.a., poprzez niedopuszczenie do dochodzenia ochrony prawa na drodze sądowej.
Strona wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniesiona przez S. P. R. i T. D. i M. N. "P." w W. skarga kasacyjna podlega odrzuceniu.
Określone w Dziale IV, Rozdziale 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przepisy dotyczące skargi kasacyjnej przewidują dla tego środka odwoławczego ściśle określone wymogi. Jednym z nich, obok przymusu radcowsko – adwokackiego, określonego w art. 175 p.p.s.a. oraz podstaw kasacyjnych, na których skarga może zostać oparta zgodnie z art. 174 p.p.s.a., są wymogi formalne, jakim omawiany środek zaskarżenia powinien odpowiadać. Przepis art. 176 § 1 p.p.s.a. przewiduje bowiem, że skarga kasacyjna powinna zawierać: oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części (pkt 1), przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie (pkt 2), wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z zakresem żądanego uchylenia lub zmiany (pkt 3).
Wniesiona w niniejszej sprawie skarga kasacyjna, w zakresie wypełnienia wymogu określonego w powołanym art. 176 § 1 pkt 1 p.p.s.a., wskazywała, że przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 4 sierpnia 2016 r. o sygnaturze akt V SA/Wa 1404/16. Postanowienie to wraz z identyfikującą je sygnaturą zostało konsekwentnie wskazane przez autora skargi kasacyjnej, tak w tytule złożonego środka odwoławczego, w części poprzedzającej zarzuty, gdzie wskazano, że pełnomocnik działający w imieniu S. wnosi skargę kasacyjną "od całego postanowienia wydanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w W., sygn. akt V SA/Wa 1404/14, odrzucającego skargę o wznowienie postępowania sądowego w sprawie zakończonej postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 9 lutego 2016 r., sygn. akt V SA/Wa 4819/15..." oraz we wnioskach, gdzie z kolei strona domagała się uchylenia "wskazanego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 4 sierpnia 206 r., w całości...".
Przekazana Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w W., w związku z wniesioną skargą kasacyjną, sprawa nosi natomiast sygnaturę akt V SAB/Wa 2/16 zaś postanowieniem, które uznane zostało za zaskarżone było postanowienie z dnia 21 lipca 2016 r., którym Sąd I instancji odrzucił skargę S. P. R. i T. D. i M. N. "P." w W. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 12 stycznia 2016 r., o sygnaturze akt V SAB/Wa 23/15 odrzucającym skargę na bezczynność Prezydenta m.st. W..
Pełnomocnik skarżącego kasacyjnie S. na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnymi, która miała miejsce w dniu 7 marca 2017 r., na pytanie Sądu, oświadczył, że "zaskarżył to postanowienie, które jest wskazane w skardze kasacyjnej."
W takim stanie sprawy, mając na uwadze w szczególności oświadczenie profesjonalnego pełnomocnika S. w osobie adwokata, złożonego na wskazanej rozprawie przed NSA stwierdzić należy, że skarga kasacyjnej została skierowana przeciw błędnie określonemu orzeczeniu Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego, a więc w konsekwencji została wniesiona w niewłaściwej sprawie sądowoadministracyjnej. Skoro, bowiem Stowarzyszenie chciałoby zakwestionować orzeczenie odrzucające jego skargę o wznowienie postępowania, wydane w sprawie o sygnaturze V SAB/Wa 2/16, powinno wywieść środek zaskarżenia od postanowienia WSA w W. z dnia 21 lipca 2016 r., w sprawie zarejestrowanej pod tą że sygnaturą. Pełnomocnik jako profesjonalista, powinien wobec tego w sposób klarowny sprecyzować, w skardze kasacyjnej, iż właśnie to postanowienie, z dnia 21 lipca 2016 r., o sygn. akt VSAB/Wa 2/16, jest kwestionowane przez jego mocodawcę.
Wobec powyższego brak jest jakichkolwiek podstaw, aby Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał wniesioną przez Stowarzyszenie skargę kasacyjną – dokonał instancyjnej kontroli orzeczenia Sądu I instancji, albowiem, co należy raz jeszcze podkreślić, została ona wniesiona w niewłaściwej sprawie w rozumieniu art. 173 § 1 p.p.s.a., przeciwko niewłaściwemu orzeczeniu wojewódzkiego sądu administracyjnego kończącego postępowanie w sprawie, która to okoliczność nie została zmodyfikowana przez pełnomocnika Stowarzyszenia, tak w sytuacji wezwania go do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej (złożenia wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy) jak również w trakcie rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjny, gdzie oświadczył, że "Nie ma nic do dodania poza treścią wniesionej skargi kasacyjnej".
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 180 w zw. z art. 181 § 1 i art. 182 § 2 a contrario p.p.s.a., odrzucił wniesioną w sprawie skargę kasacyjną.