Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2009 r., sygn. akt VII SA/Wa 47/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił skargę J. B. i J. B. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] listopada 2008 r., nr [...] w przedmiocie obowiązkowego ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej.
W uzasadnieniu postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. podał, że zarządzeniem z dnia 14 stycznia 2009 r., doręczonym w dniu 20 stycznia 2009 r., zwrócił się do skarżących o solidarne uiszczenie wpisu sądowego od skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Po sprawdzeniu w rejestrze dochodów ustalono, że w wyznaczonym terminie na konto Sądu wpłynęła kwota 200 zł z tytułu należnego wpisu sądowego od skarżących, jednakże w tytule tej wpłaty podano dwie sygnatury sądowe - niniejszej sprawy oraz sprawy o sygn. akt VII SA/Wa 46/09. Z uwagi na powyższe, zarządzeniem z dnia 2 marca 2009 r. zwrócono się do skarżących o sprecyzowanie do której sprawy został wniesiony wpis sądowy. Niewykonanie zarządzenia miało skutkować potraktowaniem wpisu jako wniesionego do sprawy o niższym numerze, tj. do sprawy o sygn. akt VII SA/Wa 46/09.
Skarżący nie wskazali do której ze spraw został nadesłany wpis sądowy, jednakże w dniu 18 marca 2009 r. nadesłali brakujący wpis. Wpis ten został jednak uiszczony po terminie i zdaniem Sądu pierwszej instancji z uwagi na treść art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. nie mógł wywołać żadnego skutku. Ze względu na fakt, że pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. Sąd odrzucił skargę.
Od powyższego postanowienia, J. B. i J. B. złożyli skargę kasacyjną, w której wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przyjęcia skargi do rozpoznania, a także o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W skardze kasacyjnej postanowieniu zarzucono, że ustalenia faktyczne dokonane w sprawie budziły poważne wątpliwości, gdyż nie uwzględniono w nich okoliczności decydujących w sprawie, tj. faktu iż skarżący nie są profesjonalistami i nie korzystali z pomocy profesjonalnego pełnomocnika, a także, że Sąd przyczynił się do zaistniałej pomyłki i w konsekwencji braku formalnego złożonej skargi. Sądowi zarzucono zaniechanie ponownego wezwania skarżących do uzupełnienia kwoty opłaty sądowej, a także ograniczenie prawa do sądu poprzez odrzucenie skargi.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podano, że skarżący dosłownie zrozumieli pouczenie z dnia 14 stycznia 2009 r., uznając że wskazane zarządzenie zawiera wezwanie do "uiszczenia solidarnie wpisu sądowego". Tak użyte słowo zostało przez skarżących zrozumiane dosłownie, tzn. że oboje skarżący zobowiązani są solidarnie do uiszczenia opłaty 200 zł, a nie po 200 zł od dwóch złożonych przez nich skarg na decyzje Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia (Nr [...] i Nr [...]). Zarządzeniu zarzucono, że nie określono w nim kwoty łącznej 400 zł, która to kwota pozwoliłaby uniknąć nieporozumień.
Nadto w uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano, że skarżący zareagowali prawidłowo na otrzymane zarządzenie z dnia 2 marca 2009 r. poprzez uiszczenie opłaty sądowej w kwocie 200 zł przed upływem siedmiu dni od chwili otrzymania zarządzenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. odpowiada prawu.
Stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Zasadą wynikającą z powyższego przepisu oraz art. 220 §1 p.p.s.a. jest, że przewodniczący wzywa wnoszącego wskazane pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.
Zgodnie zaś z art. 214 § 1 i § 2 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki, przy czym pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie. Opłata ta obciąża wówczas te osoby solidarnie. To oznacza, że uiszczenie opłaty przez jedną z tych osób zwalnia drugą (pozostałe osoby) od obowiązku uiszczenia opłaty.
Z akt sprawy wynika, że odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 14 stycznia 2009 r., sygn. akt VII SA/Wa 47/09 zawierał prawidłowo sformułowane skierowane do skarżących pouczenie, dotyczące obowiązku uiszczenia wpisu od skargi złożonej na również dokładnie określoną decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] lipca 2008 r., Nr [...]. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącym wraz z pismem przewodnim, w którego treści również zaznaczono, której sprawy (sprawy o sygn. akt VII SA/Wa 47/09) wezwanie to dotyczy.
Wobec powyższego nie można uznać za usprawiedliwione twierdzenie zawarte w skardze kasacyjnej, że dosłowne rozumienie zarządzenia doprowadziło skarżących do przekonania o obowiązku uiszczenia kwoty 200 zł tytułem wpisu od dwóch skarg (t.j. w sprawie niniejszej o sygn. akt VII SA/Wa 47/09 oraz w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 46/09). Należy podkreślić, że zarządzenie w sposób jednoznaczny i precyzyjny określiło tytuł należnej opłaty, sygnaturę sprawy, której wezwanie dotyczyło oraz oznaczenie daty i numeru decyzji, na którą skarga podlegająca opłacie została złożona, nie pozostawiając wątpliwości co do sprawy, której zarządzenie dotyczyło.
Odnosząc się zaś do zarządzenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 2 marca 2009 r., wzywającego stronę do sprecyzowania, do której ze wskazanych spraw odnosi się uiszczony w terminie wpis, należy podkreślić, że zarządzenie to zostało sporządzone już po upływie terminu do uzupełnienia wpisu, stąd niewątpliwie należało potraktować je nie jako wezwanie do dokonania opłaty skargi, lecz jedynie jako wezwanie do udzielenia Sądowi stosownych informacji. W związku z powyższym uzupełnienie braku skargi przed upływem siedmiu dni od dnia doręczenia stronie powyższego wezwania Sądu pierwszej instancji należało uznać za niemające znaczenia dla rozstrzygnięcia, bowiem czynność ta i tak została dokonana po upływie terminu do uiszczenia wpisu.
W tym stanie rzeczy należy przyjąć, że Sąd pierwszej instancji trafnie uznał, że skarga J. B. i J. B. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] listopada 2008 r., nr [...] w przedmiocie podlegania obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej, nie została opłacona.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.