Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z 9 października 2014r., sygn. akt: II SA/Sz 470/14 oddalił skargę B. [...] Spółki z o.o. z siedzibą w C. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Szczecinie z [...] marca 2014r. w przedmiocie cofnięcia rejestracji automatu o niskich wygranych.
Sąd I instancji orzekał w następującym stanie sprawy:
Postanowieniem z [...] października 2012r. Naczelnik Urzędu Celnego w S. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie cofnięcia rejestracji automatu Daytona Classic nr fabryczny [...]. Następnie, z uwagi na treść art. 23b ustawy z 19 listopada 2009r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.; dalej: u.g.h.), zwrócił się do upoważnionej jednostki badającej, tj. Izby Celnej w Białymstoku Wydział Laboratorium Celnego w Białymstoku z wnioskiem o przeprowadzenie badania sprawdzającego tego automatu. W dniu 21 maja 2013r. została wydana opinia z badania sprawdzającego zawierającą negatywny wynik badania ww. automatu.
Naczelnik Urzędu Celnego w S. decyzją z [...] grudnia 2013r. wydaną na podstawie art. 8, art. 23a ust. 7, art. 129 ust. 3 u.g.h, art. 11 oraz art. 14 ustawy z 26 maja 2011r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 134, poz. 779), cofnął rejestrację ww. automatu, który w dniu 5 marca 2008r. otrzymał poświadczenia rejestracji nr [...].
Organ I instancji w uzasadnieniu podkreślił, że dowód z opinii jednostki badającej upoważnionej przez Ministra Finansów do przeprowadzenia badania sprawdzającego automatu do gier o niskich wygranych jednoznacznie wskazuje, że sporny automat nie spełnia warunków określonych w art. 129 ust. 3 u.g.h., co stanowi wystarczająca okoliczność uzasadniającą cofniecie jego rejestracji.
Po rozpoznaniu odwołania Dyrektor Izby Celnej w Szczecinie decyzją z [...] marca 2014r. działając na podstawie art. 233§1 pkt 1 ustawy z 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (j.t. Dz. U. 2012r., poz. 749 ze zm.) w zw z art. 8, art. 23a ust. 7 art. 129 ust. 3 u.g.h., art. 11 oraz art. 14 ustawy z 26 maja 2011r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 134, poz. 779) utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że stosownie do art. 23a ust. 7 u.g.h. naczelnik urzędu celnego, w drodze decyzji, cofa rejestrację przed jej wygaśnięciem, jeżeli zarejestrowany automat lub urządzenie do gier nie spełnia warunków określonych w ustawie. Ponadto zdaniem organu ww. przepis nie narusza dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 22 czerwca 1998r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz. Urz. UE z 1998r. Nr L 204, s. 37), ponieważ projekt ustawy zmieniającej ustawę o grach hazardowych, zawierający ten przepis, został notyfikowany Komisji Europejskiej, a okres obowiązkowego wstrzymania procedury legislacyjnej upłynął 17 grudnia 2010r.
Natomiast z art. 129 ust 3 u.g.h. nie wynikają warunki uniemożliwiające prowadzenie gier na automatach poza kasynami i salonami gier albo mogące wpływać na sprzedaż takich automatów, zatem przepis ten nie może być uznany za "techniczny" w rozumieniu przepisów unijnych i wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 19 lipca 2012r. (połączone sprawy C-213/11, C-214/11 i C-217/11).
Organ odwoławczy uznał również, że z przepisów u.g.h. jednoznacznie wynika, że podstawa cofnięcia rejestracji automatu może być wyłącznie dowód w postaci badania sprawdzającego przeprowadzonego przez upoważnioną jednostkę badającą, potwierdzający, iż zarejestrowany automat lub urządzenie do gier nie spełnia warunków określonych w ustawie. Tylko jednostka badająca upoważniona przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych, spełniająca warunki o których mowa w art. 23f ustawy hazardowej, może w badaniu sprawdzający ustalić czy automat spełnia warunki określone w ustawie. W rozpoznawanej sprawie sporny automat przeszedł wymaganą ustawą procedurę sprawdzającą spełnianie warunków określonych w ustawie.
Jak zaznaczył organ II instancji badanie przeprowadziła upoważniona przez Ministra Finansów jednostka badająca - Wydział Laboratorium Celne Izby Celnej w Białymstoku.W opinii z badania sprawdzającego Nr [...] z 21 maja 2013r., jednostka badająca stwierdziła negatywny wynik badania wskazując m.in., że przedmiotowy automat daje możliwość wykasowania elektronicznego systemu trwałej rejestracji i zapamiętywania danych, konstrukcja automatu nie umożliwia założenia plomb jednostki badającej, nie spełnia warunku, o którym mowa w art. 129 ust. 3 ustawy o grach hazardowych w zakresie maksymalnej jednorazowej wygranej i maksymalnej stawki za grę, nie spełnia wymogu wyposażenia w system trwałej rejestracji i zapamiętywania danych, nie spełnia warunku zabezpieczenia licznika elektronicznego przed próbą zmiany wskazań, nie wypełnia warunku wyposażenia automatu w widoczne dla grających informacje umieszczone w sposób uniemożliwiający ich usunięcie bez uszkodzenia lub zniszczenia automatu.
Ponadto organ II instancji wyjaśnił również, że stosownie do treści art. 23f u.g.h. upoważnienia do badań technicznych automatów i urządzeń do gier udziela minister właściwy do spraw finansów publicznych jednostce badającej, która m.in. posiada akredytację Polskiego Centrum Akredytacji lub jednostki akredytującej państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, będącej sygnatariuszem Wielostronnego Porozumienia EA (European cooperation for Accreditation Multilateral Agreement).
Zdaniem organu odwoławczego jeżeli jednostka badająca posiadała w dacie przeprowadzenia badania upoważnienie Ministra Finansów do badań technicznych automatów i urządzeń do gier, to stanowi to podstawę przyjęcia przez organ statusu danej jednostki jako uprawnionej do przeprowadzenia badania sprawdzającego automatów do gier o niskich wygranych. Wobec powyższego skoro Wydział Laboratorium Celnego Izby Celnej w Białymstoku zostało wymienione jako upoważnione przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych do wykonywania badań sprawdzających automatów do gier o niskich wygranych o spełniony został warunek przeprowadzenia badania przez uprawnioną jednostkę.
Skargę na wyżej opisana decyzję ostateczną wniosła "B. [...] Spółka z o.o. (dalej: "Spółka") domagając się jej uchylenia oraz uchylenia decyzji organu I instancji
Dyrektor Izby Celnej w Szczecinie odpowiadając na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił skargę.
Uzasadniając rozstrzygnięcie Sąd I instancji szeroko omówił stan faktyczny oraz dokonał analizy przepisów mających zastosowanie w sprawie.
Na wstępie powyższy Sąd uznał, że strona, nie może kwestionować badania sprawdzającego, dokonanego dla potrzeb konkretnej sprawy przez upoważnioną jednostkę badającą poprzez negowanie prawidłowości działania Ministra Finansów udzielającego tej jednostce badawczej upoważnienia, na co trafnie i szczegółowo zwrócił uwagę organ odwoławczy wykazując, że nie istnieje podstawa prawna do weryfikowania przez organy orzekające w niniejszej sprawie upoważnienia z 27 listopada 2012r. Nr [...] udzielonego przez Ministra Finansów Izbie Celnej w Białymstoku (Wydziałowi Laboratorium Celne) do przeprowadzania badań technicznych automatów i urządzeń do gier.
Ponadto WSA w Szczecinie wskazał, że organ odwoławczy prawidłowo ustalił, że przedmiotowy automat nie spełnia warunków określonych w ustawie o grach hazardowych. Jak wyjaśnił powyższy Sąd podstawę dowodową zaskarżonego rozstrzygnięcia o cofnięciu rejestracji automatu w trybie przepisu art. 23a ust. 7 u.g.h. stanowi opinia z badania sprawdzającego automatu. Sąd I instancji zaznaczył, że w orzecznictwie sądów administracyjnych po nowelizacji ustawy o grach hazardowych dokonanej ustawą zmieniającą z 2011r. ugruntował się pogląd w którym stwierdzono, że podstawą cofnięcia rejestracji automatu lub urządzeń do gier może być wyłącznie dowód z opinii jednostki badającej. WSA w Szczecinie uznał, że i taka podstawa dowodowa wystąpiła w rozpoznawanej sprawie, skoro ustalenie przyjęte w zaskarżonej decyzji oparte zostały na wyniku badania sprawdzającego spornego automatu przeprowadzonego przez upoważnioną jednostkę sprawdzającą.
Ponadto jak uznał Sąd I instancji zarzuty zawarte w skardze i w jej uzasadnieniu zmierzające do podważenia prawidłowości opinii jednostki badającej są niezasadne. W zaskarżonej decyzji dokonano wszechstronnej oceny wyniku badania przedmiotowego automatu przez Laboratorium Celne będące upoważnionym Wydziałem Izby Celnej w Białymstoku. Organ odwoławczy odniósł się do wszystkich zarzutów skarżącej Spółki skierowanych przeciwko temu dowodowi i wszechstronnie, a przede wszystkim logicznie wyjaśnił wszystkie niezbędne okoliczności mające wpływ na ocenę tego dowodu.
Zdaniem powyższego Sądu, nie ma też żadnych podstaw do zanegowania trafności tej oceny. W szczególności jego zdaniem podstaw takich nie dostarcza okoliczność, że asumpt do podejrzenia niezgodności rzeczywistego stanu przedmiotowego automatu z poświadczeniem jego zgodności z ustawą dokonanym po badaniach wykonanych przez pracowników Katedry Automatyzacji Politechniki L., wykonanych dla potrzeb rejestracyjnych, dała opinia biegłego sądowego wykonana w ramach toczącego się postępowania przygotowawczego. Dowód ten został przeprowadzony legalnie, zgodnie z postanowieniem prokuratora, a biegły sądowy nie naruszył prawa zdejmując plombę zabezpieczającą automat przed ingerencją nie powołanych do tego osób, ponieważ działał w ramach swoich kompetencji biegłego.
Ponadto jak podkreślił WSA w Szczecinie organ odwoławczy trafnie wskazał, iż badanie w jednostce sprawdzającej wykazało możliwość ingerencji w mechanizmy automatu bez potrzeby zdejmowania plomby, dodatkowo zauważyć należy, że z opinii biegłego sądowego wynika, iż po zakończeniu badań założył na automacie swoją plombę, a jej istnienie na tym automacie potwierdziła upoważniona jednostka badająca w swojej opinii.
B. [...] Sp. z o.o. z siedzibą w C. w skardze kasacyjnej na powyższy wyrok wniosła o jego uchylenie w całości oraz przekazanie sprawy WSA w Szczecinie do ponownego rozpoznania albo o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i uchylenie zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej w Szczecinie oraz o zasądzenie kosztów postępowania.
Wyrokowi zarzuciła:
- 1) naruszenie przepisów prawa materialnego mających istotny wpływ na wynik sprawy, a w szczególności poprzez:
- a) rażące naruszenie art. 12 ust. 2 i ust. 3 ustawy o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw w związku z art. 15 ust. 2 pkt. 3 i art. 16 ust. 2 pkt. 5 ustawy o systemie oceny zgodności i w związku z art. 129 ust. 3 i art. 23f ust. 2 pkt. 1 u.g.h., poprzez przyjęcie, że pomimo niezłożenia przez Izbę Celną w Białymstoku w terminie do 14 lipca 2012r. Ministrowi Finansów certyfikatu akredytacji udzielonego na zakres adekwatny do badań urządzeń elektrycznych, elektromechanicznych i mechanicznych jakimi są automaty do gry o niskich wygranych, upoważnienie udzielone Izbie Celnej w Białymstoku przed dniem 14 lipca 2011r. nie wygasło z mocy prawa;
b). naruszenie przepisów art. 23a ust. 7 oraz art. 129 ust. 3 u.g.h., poprzez bezpodstawne przyjęcie, że przedmiotowy automat nie spełnia warunków określonych w ustawie, chociaż przeprowadzone w sprawie postępowanie dowodowe nie pozwoliło na takie stwierdzenie, gdyż wykazało okoliczność dokładnie odwrotną, to jest doprowadziło do nie budzącego wątpliwości potwierdzenia, że automat ten funkcjonuje dokładnie tak, jak opisano to w opinii poprzedzającej jego rejestrację, sporządzonej przez Jednostkę Badającą Ministra Finansów, dokonano jednocześnie ustalenia, że plomby Jednostki Badającej są nienaruszone, co jednoznacznie wyklucza jakąkolwiek ingerencję w urządzenie, a potwierdza dodatkowo, że urządzenie było i nadal pozostaje zgodne z warunkami rejestracji;
c). naruszenie przepisów art. 23b ust. 1 i nast. u.g.h. poprzez orzeczenie o cofnięciu rejestracji urządzenia do gier z pominięciem dowodu obligatoryjnego w takim postępowaniu, to jest opinii Jednostki Badającej ustanowionej zgodnie z art. 23f ustawy o grach hazardowych;
d). naruszenie przepisów art. 23f w zw. z art. 23b ust. 1 u.g.h., poprzez jego niezastosowanie i w konsekwencji błędne przyjęcie, że Laboratorium Celne Izby Celnej w Białymstoku posiada akredytację wymaganą do przeprowadzania badań technicznych automatów do gry o niskich wygranych, uwzględniając fakt, iż certyfikat akredytacji Wydziału Laboratorium Celne Izby Celnej w Białymstoku obejmuje wyłącznie badania chemiczne, analitykę chemiczną chemikaliów, wyrobów chemicznych, tekstyliów oraz wyrobów konsumpcyjnych, tym samym zakres akredytacji w/w Wydziału nie obejmuje badań technicznych automatów do gry o niskich wygranych;
e). naruszenie przepisów art. 187§1 w związku z art. 122 O.p., poprzez naruszenie zasady prawdy obiektywnej oraz zasady zupełności materiału dowodowego, jak również zaniechanie wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego i w konsekwencji oparcie zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej w Białej Podlaskiej na niefachowej opinii Izby Celnej w Białymstoku nie posiadającej uprawnień do przeprowadzania badań automatów i urządzeń do gier i nie mającej statusu Jednostki Badającej po dniu 14 lipca 2012r., przy jednoczesnym zaniechaniu przeprowadzenia dalszego postępowania dowodowego, w sytuacji gdy Organ dysponował materiałem jednoznacznie wskazującym, że Izba Celna w Białymstoku z mocy prawa z dniem 14 lipca 2012r. utraciła status Jednostki Badającej, a w świetle posiadanego certyfikatu akredytacji nigdy nie posiadała kompetencji fachowych do badań automatów i urządzeń do gier;
f). naruszenie przepisów art. 120 O.p., poprzez przyjęcie, iż jakakolwiek jednostka organizacyjna Służby Celnej, w tym w szczególności Izba Celna w Białymstoku posiada materialnoprawną kompetencję do realizacji badań sprawdzających automaty do gry w trybie art. 23b u.g.h., podczas gdy w systemie prawa nie istnieje żaden taki przepis, a zatem żadna jednostka organizacyjna służby celnej nie jest umocowana i tym samym nie posiada kompetencji, by takie badanie wykonywać;
g). naruszenie przepisów art. 121§1 O.p., poprzez przeprowadzenie postępowania w sposób nadwerężający zaufanie przedsiębiorców do organów państwa, nadając mocy autorytatywnej kluczowemu dowodowi tj. opinii Laboratorium Celne Izby Celnej w Białymstoku formalnie wpisanej przez Ministra Finansów na listę Jednostek Badających, przy świadomości Organu, iż przedmiotowa Izba Celna nie posiada statusu Jednostki Badającej oraz nie ma kompetencji wymaganych do przeprowadzania badań automatów i urządzeń do gier, potwierdzonych stosownym certyfikatem akredytacji.
Odpowiadając na skargę kasacyjną Dyrektor Izby Celnej w Szczecinie wniósł o jej oddalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Na wstępie podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 174 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012r., poz.270 ze zm., dalej - p.p.s.a.) skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez jego błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie;
2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, bowiem stosownie do treści art. 183§1 p.p.s.a., rozpoznając sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze pod rozwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania, która zachodzi w przypadkach przewidzianych w §2 tego artykułu. W niniejszej sprawie nie występują jednak żadne z wad wymienionych we wspomnianym przepisie, które powodowałyby nieważność postępowania prowadzonego przez Sąd I instancji.
W sytuacji, kiedy skarga kasacyjna zarzuca naruszenie prawa materialnego oraz naruszenie przepisów postępowania, zasadniczo w pierwszej kolejności rozpoznaniu podlegają zarzuty naruszenia przepisów postępowania. Do kontroli subsumcji danego stanu faktycznego pod zastosowany przepis prawa materialnego można przejść dopiero wówczas, gdy okaże się, że stan faktyczny przyjęty w zaskarżonym wyroku jest prawidłowy albo nie został skutecznie podważony. Stąd, wobec postawienia w skardze kasacyjnej zarzutu naruszenia prawa materialnego oraz przepisów postępowania, jako pierwsze należało poddać ocenie zarzuty naruszenia przepisów postępowania, przy czym w pierwszej kolejności należy to czynić pod kątem prawidłowości dokonanych ustaleń faktycznych, które wyznaczają przepisy prawa materialnego mające w sprawie zastosowanie.
Należy mieć na uwadze, że w trakcie prowadzonego postępowania nie była kwestionowana okoliczność, iż Wydział Laboratorium Celnego Izby Celnej w Białymstoku znajdował się w wykazie jednostek badających upoważnionych do badań technicznych automatów i urządzeń do gier.
W rozpoznanej sprawie zarówno zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego jak i zarzuty naruszenia przepisów postępowania są w gruncie rzeczy komplementarne i zmierzają do wykazania, że Wydział Laboratorium Celnego Izby Celnej w Białymstoku nie miał uprawnień do tego by sporządzić opinię z badania sprawdzającego (opinia nr [...] z 21 maja 2013r.).
Stanowiący w rozpoznanej sprawie podstawę wydania decyzji o cofnięciu rejestracji automatu art. 23a ust.7 u.g.h. stanowi, że naczelnik urzędu celnego, w drodze decyzji, cofa rejestrację przed jej wygaśnięciem, jeżeli zarejestrowany automat lub urządzenie do gier nie spełnia warunków określonych w ustawie.
Natomiast art. 23f ust. 1 w zw. z ust. 6 u.g.h. wskazuje, że minister właściwy do spraw finansów publicznych udziela upoważnienia do badań technicznych automatów i urządzeń do gier jednostce badającej spełniającej kryteria określone w ust. 1 pkt 1-4, co podaje do publicznej wiadomości na stronie internetowej urzędu obsługującego tego ministra (przepis ten nie określa formy czynności ministra). Odmowa udzielenia omawianego upoważnienia dokonywana jest już w drodze decyzji. Ten sam minister, w myśl art. 23f ust. 5 pkt 1 u.g.h., również w drodze decyzji, cofa upoważnienie do badań technicznych automatów i urządzeń do gier, w przypadku gdy jednostka badająca przestanie spełniać warunki określone w ust. 1 lub odmówi przeprowadzenia badania sprawdzającego, o którym mowa w art. 23b.
Powołane przepisy odnoszą się do odrębnych postępowań kończonych decyzjami administracyjnymi o odmiennej treści bądź czynnością – udzielenia upoważnienia i podania o tym do publicznej wiadomości na stronie internetowej urzędu obsługującego tego ministra.
Nie można więc było prowadzić jednego postępowania zmierzającego do cofnięcia rejestracji automatu i zmierzającego do wyeliminowania z obrotu prawnego upoważnienia dla Wydziału Laboratorium Celnego Izby Celnej w Białymstoku występującej w charakterze jednostki badającej, o której mowa w przepisie art. 23f ust. 1 pkt 1 u.g.h.
Oznacza to, zatem, że nie ma więc podstaw, do czego w swej istocie zmierza autor skargi kasacyjnej aby dla wspomnianych przedmiotów - (czyli dla sprawy o cofnięcie zezwolenia rejestracji automatu i rozstrzygnięcia czy jednostce badającej prawidłowo udzielono upoważnienia do badań technicznych i ewentualnego cofnięcia tego upoważnienia) - mogło być prowadzone jedno łączne postępowanie. Nie została bowiem spełniona hipoteza przepisu art. 166§1 O.p. W myśl tego przepisu, w sprawach, w których prawa i obowiązki stron wynikają z tego samego stanu faktycznego oraz z tej samej podstawy prawnej i w których właściwy jest ten sam organ podatkowy, można wszcząć i prowadzić jedno postępowanie dotyczące więcej niż jednej strony. Taka zaś sytuacja, jak to już wskazano, nie miała miejsca w okolicznościach sprawy.
Sąd nie może uczynić przedmiotem kontroli zgodności z prawem, innej sprawy administracyjnej niż ta, w której wniesiono skargę. Przywołany przepis wyraźnie i jednoznacznie determinuje zakres kognicji sądu administracyjnego. Sąd operuje bowiem w granicach sprawy, którą jest sprawa rozstrzygnięta zaskarżonym aktem, co prowadzi do wniosku, że tym samym wyznacza on przedmiot postępowania sądowoadministracyjnego oraz jego ramy (por. wyrok NSA z 12 grudnia 2014r., sygn. akt: II GSK 966/13, opubl. orzeczenia.nsa.gov.pl). Dokonując kontroli zgodności z prawem postępowania w sprawie innej niż ta, w której wniesiono skargę Sąd I instancji, wykroczyłby poza granicę sprawy, o której mowa w art. 134§1 p.p.s.a.
W ocenie NSA w składzie orzekającym w tej sprawie prawidłowe jest stanowisko, że fakt figurowania jednostki badającej w wykazie jednostek upoważnionych do badań technicznych automatów i urządzeń do gier stanowi podstawę do przyjęcia przez organ statusu danej jednostki jako uprawnionej do przeprowadzania badania sprawdzającego automatów do gier o niskich wygranych (por. wyroki NSA z 18 listopada 2015r., sygn. akt: II GSK 2397/13; z 2 lutego 2016 r. II GSK 1689/14, opubl. orzeczenia.nsa.gov.pl).
Nie można podzielić poglądu dotyczącego naruszenia przepisu art. 23f ust. 1 pkt 1 u.g.h. poprzez błędną jego wykładnię. Jednostka badająca nie musi legitymować się akredytacją do przeprowadzania badań technicznych z zakresu automatów i urządzeń do gier. Taki wymóg nie wynika z treści wspomnianego przepisu, zwłaszcza że wśród wymagań, które ma spełniać jednostka badająca w art. 23f ust. 1 pkt 2 u.g.h. wymieniono, że podmiot taki zapewnia odpowiedni standard przeprowadzanych badań, w tym przeprowadzanie ich przez osoby o odpowiedniej wiedzy technicznej w zakresie automatów i urządzeń do gier, oraz dysponuje odpowiednim wyposażeniem technicznym.
W związku z powyższym za nieuzasadnione należało uznać zarzuty kwestionujące uprawnienie Laboratorium Celnego Izby Celnej w Białymstoku do wykonania badań technicznych automatów do gier o niskich wygranych, a także zarzuty oparte na założeniu, że ww. Laboratorium wykonując badania nie było upoważnioną jednostką badającą.
Zauważyć również należy, że z opinii sporządzonej przez Laboratorium Celne Izby Celnej w Białymstoku wynika w sposób niebudzący wątpliwości, że badany automat nie spełnia warunków określonych w art.129 ust.3 u.g.h., w związku z czym nie może zostać uznany za automat o niskich wygranych
Naczelny Sąd Administracyjny uznając, że skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw orzekł o jej oddaleniu na podstawie art. 184 p.p.s.a.
O kosztach orzeczono w oparciu o art. 204 pkt 1 w zw z art.205§2 p.p.s.a. W skład tych kosztów wchodzi 180,00 zł tytułem wynagrodzenie pełnomocnika skarżącej określonego w oparciu o §14 ust. 2 pkt 2 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jedn. Dz. U. z 2013r. poz. 490 z zm.).