Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 22 maja 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniosek J.L. o zawieszenie postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) sąd administracyjny może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie może nastąpić również na żądanie strony (Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz Jan Paweł Tarno, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005 r., s.341) Wykładnia gramatyczna komentowanego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny (por. Słownik języka polskiego..., t. 2, s. 440). Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia.
Błąd pisarski jest oczywistą omyłką wówczas, gdy jest widoczne, że wbrew zamierzeniu sądu doszło do niewłaściwego użycia wyrazu lub oczywiście mylnej pisowni albo widocznie niezamierzonego opuszczenia jednego lub więcej wyrazów (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 kwietnia 2001 r., II SA 863/00). Za błąd rachunkowy zaś uznaje się błąd wynikający z niewłaściwego przeprowadzenia badań arytmetycznych, a w szczególności błędne zsumowanie lub odjęcie poszczególnych pozycji (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 grudnia 2004 r., OZ 887/04).
Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy stwierdzić należy, że wbrew zamierzeniom Sądu, doszło do omyłkowego wskazania w sentencji postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego – wyrażenia "w W." w miejsce "we W." oraz "Dyrektora Oddziału" w miejsce "Dyrektora D. Oddziału".
Nie ulega wątpliwości, że zaistniałe błędy stanowiły w istocie oczywiste omyłki, dlatego na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) Naczelny Sąd Administracyjny postanowił sprostować go z urzędu.