Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 8 września 2020 r., sygn. akt VI SA/Wa 1742/20 na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.) odmówił A.B. i C.D. wstrzymania wykonania zaskarżonej przez nich decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd po drodze krajowej bez uiszczenia opłaty elektronicznej.
W zażaleniu skarżący wnieśli o zmianę powyższego postanowienia zarzucając Sądowi I instancji naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a.
Przed przekazaniem do Naczelnego Sądu Administracyjnego powyższego zażalenia został wyznaczony termin posiedzenia niejawnego w postępowaniu uproszczonym, na którym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 22 grudnia 2020 r., sygn. akt VI SA/Wa 1742/20 stwierdził nieważność wydanych w sprawie decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2020 r. i z dnia [...] lutego 2020 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Istota ochrony tymczasowej o jakiej mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. sprowadza się do tego, by do czasu rozpoznania skargi przez sąd strona skarżąca nie musiała wykonywać obowiązku nałożonego na nią w kontrolowanym postępowaniu administracyjnym. Tego rodzaju rozstrzygnięcia mają zatem charakter wyłącznie tymczasowy.
Na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z art. 61 § 6 p.p.s.a. wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę albo z dniem uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. Natomiast w myśl art. 152 § 1 p.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi na akt lub czynność, nie wywołują one skutków prawnych do chwili uprawomocnienia się wyroku, chyba że sąd postanowi inaczej.
Postępowanie wszczęte na skutek zażalenia wniesionego na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji staje się bezprzedmiotowe, jeżeli przed rozpoznaniem tego zażalenia przez Naczelny Sąd Administracyjny zostanie wydane przez Sąd I instancji orzeczenie kończące postępowanie (por. postanowienia NSA z dnia: 4 listopada 2014 r., sygn. akt II OZ 1133/14; z dnia 12 czerwca 2014 r., sygn. akt I FZ 163/14; z dnia 1 lutego 2012 r., sygn. akt II OZ 31/12).
W tej sprawie, przed przekazaniem do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenia na postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 22 grudnia 2020 r., stwierdził nieważność wydanych w sprawie decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2020 r. i z dnia [...] lutego 2020 r. W tej sytuacji, to jest po wydaniu wyroku Sądu I instancji uwzględniającego skargę, zaskarżona decyzja nie wywołuje skutków prawnych, zaś kwestia rozpoznania zażalenia na postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji stała się bezprzedmiotowa. Skarżący w chwili obecnej z mocy art. 152 § 1 p.p.s.a. posiadają bowiem ochronę tymczasową z uwagi na uwzględnienie skargi.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W myśl art. 193 p.p.s.a., jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym [...].
Ze wskazanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 193 i art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.