Uzasadnienie
Postanowieniem z 22 listopada 2013 r. sygn. akt II SA/Kr 1360/13 (dalej postanowienie z 22 listopada 2013 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w sprawie ze skargi E. B. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania oddalił wniosek.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że E. B. (dalej skarżąca) w skardze na postanowienie z [...] 2013 r. nr [...] [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej postanowienie z [...] 2013 r.), wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.
Oddalając wniosek Sąd I instancji zaznaczył, że skarżąca nie powołała podstawy prawnej, ani nie wskazała przesłanek z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej ppsa; k. 16-18 akt sądowych).
Zażalenie z dnia 2 grudnia 1913 r. (omyłkowo nazwane "skargą kasacyjną") na postanowienie z 22 listopada 2013 r. wywiodła skarżąca, wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia (k. 30-33 akt sądowych).
Naczelny Sąd Administracyjnej zważył, co następuje
W niniejszej sprawie wyrokiem z 9 stycznia 2014 r., sygn. akt II SA/Kr 1360/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę E. B. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z [...] 2013 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania. Wyrok ów jest prawomocne od 22 marca 2014 r. (k. 48, 48v akt sądowych).
Zgodnie z art. 61 § 6 ppsa wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Oznacza to, że po wydaniu wyroku przez sąd postanowienie w sprawie wstrzymania aktu lub czynności - traci swoją moc. W tej sytuacji kwestia dotycząca rozstrzygnięcia wstrzymania wykonania postanowienia z [...] 2013 r., staje się bezprzedmiotowa. W orzecznictwie wskazuje się, że postępowanie wszczęte na skutek zażalenia wniesionego na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego oddalające wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia staje się bezprzedmiotowe, jeżeli przed rozpoznaniem tego zażalenia przez Naczelny Sąd Administracyjny zostanie wydane przez Sąd I instancji orzeczenie kończące postępowanie (postanowienie NSA z: 1.2.2012 r., II OZ 31/12; 18.1.2012 r., II FZ 845/11; 13.6.2008 r., II OZ 591/08, Lex 493602; 12.6.2014 r., I FZ 163/14, cbosa).
Chodzi tu o bezprzedmiotowość wtórną, określoną w art. 161 § 1 pkt 3 ppsa, zgodnie z którym sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
W niniejszej sprawie postępowanie sądowadministracyjne zostało zakończone wyrokiem z 9 stycznia 2014 r. Brak jest zatem przedmiotu zażalenia, bowiem rozstrzygnięcie w sprawie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia z mocy ustawy nie funkcjonuje już w obrocie prawnym. Z tej przyczyny Naczelny Sąd Administracyjny nie był władny zbadać zarzuty merytoryczne podniesione w zażaleniu.
Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 6 w zw. z art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.