Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 8 czerwca 2010 r., sygn. akt VI SA/Wa 1464/07 wezwano skarżącego Z. W. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 złotych od zażalenia wniesionego na postanowienie z dnia 21 kwietnia 2010 r. odrzucającego zażalenie skarżącego na zarządzenie o wezwaniu do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, w sprawie ze skargi Z. W. na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] lipca 2007 r., nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia patentu na wynalazek.
Zażaleniem, nazwanym "skargą kasacyjną" Z. W. zaskarżył powyższe zarządzenie, wyrażając w uzasadnieniu swoje niezadowolenie z faktu wezwania go do uiszczenia wpisu sądowego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 220 § 4 p.p.s.a. zażalenie wniesione na zarządzenie przewodniczącego o pozostawieniu pisma bez rozpoznania lub na postanowienie sądu o odrzuceniu środków prawnych wymienionych w § 3, wolne jest od wpisu. Stosownie do § 3 tego artykułu: skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Z powyższej normy prawnej wynika zatem, że w przypadku, gdy środki prawne wymienione w art. 220 § 3 p.p.s.a. zostały odrzucone z powodu nieuiszczenia wpisu w należnej wysokości, to zażalenie na postanowienie o ich odrzuceniu lub na zarządzenie przewodniczącego o pozostawieniu pisma bez rozpoznania wolne jest od wpisu (vide: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, 3. wydanie, Wolters Kluwer Polska 2009 r., s. 639).
W stanie faktycznym niniejszej sprawy skarżący wniósł zażalenie na postanowienie Sądu pierwszej instancji z dnia 21 kwietnia 2010 r., w związku z czym wezwany został zaskarżonym zarządzeniem do uiszczenia wpisu w kwocie 100 złotych.
Postanowienie z dnia 21 kwietnia 2010 r., odrzucało natomiast zażalenie skarżącego na zarządzenie o wezwaniu do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. Z uzasadnienia tego postanowienia wynika, iż wobec prawomocności orzeczenia odmawiającego przyznania prawa pomocy skarżącemu, wezwano go zarządzeniem z dnia 6 stycznia 2010 r. do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 1.000 złotych, ustalonego zarządzeniem z dnia 4 marca 2009 r. Sąd pierwszej instancji zaznaczył, iż zarządzenie z dnia 6 stycznia 2010 r., stanowiło jedynie czynność materialno – techniczną w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Zauważyć w tym miejscu należy, iż Sąd pierwszej instancji zajął błędne stanowisko, co do charakteru zarządzenia z dnia 6 stycznia 2010 r., albowiem zgodnie z przyjętym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego, jeśli strona po doręczeniu jej wezwania do uiszczenia opłaty sądowej, ale przed upływem siedmiodniowego terminu złoży wniosek o zwolnienie jej od kosztów sądowych, pierwotne wezwanie traci aktualność, gdy nastąpi odmowa zwolnienia, wezwanie powinno być powtórzone po uprawomocnieniu się odmowy (postanowienie NSA z dnia 13 maja 2005 r., sygn. akt II FZ 125/05). Powyższe oznacza, iż zarządzenie z dnia 6 stycznia 2010 r. należało potraktować jako wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi nie zaś jako czynność materialno - techniczną. Wobec tego brak było podstaw do uznania zażalenia wniesionego na to zarządzenie jako niedopuszczalnego z innych przyczyn.
Konsekwencją powyższego jest wypełnienie dyspozycji art. 220 § 3 i 4 p.p.s.a., w stosunku do zażalenia skarżącego wniesionego na postanowienie z dnia 21 kwietnia 2010 r., a to oznacza, iż niezasadnie wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od tego zażalenia.
Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny uznał za zasadne zażalenie na zarządzenie z dnia 8 czerwca 2010 r. i w oparciu o art. 185 § 1 w związku z art. 197 i art. 198 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.