Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 4 stycznia 2021 r., sygn. akt VI SA/Wa 2263/20 na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.) po rozpoznaniu wniosku K. S. wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] lipca 2020 r. w przedmiocie odwołania ze stanowiska komornika sądowego.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył Minister Sprawiedliwości wnosząc o jego uchylenie i zarzucając Sądowi I instancji naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a.
Jeszcze przed wpływem do sądu wojewódzkiego i przekazaniem do Naczelnego Sądu Administracyjnego powyższego zażalenia został wyznaczony termin posiedzenia niejawnego w trybie uproszczonym, na którym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 23 lutego 2021 r., sygn. akt VI SA/Wa 2263/20 uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Ministra Sprawiedliwości i umorzył postępowanie administracyjne.
Odpowiedź na zażalenie organu wniosła strona skarżąca, domagając się jego oddalenia oraz zasądzenia kosztów zastępstwa za postępowanie zażaleniowe według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Istota ochrony tymczasowej o jakiej mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. sprowadza się do tego, by do czasu rozpoznania skargi przez sąd strona skarżąca nie musiała wykonywać obowiązku nałożonego na nią w kontrolowanym postępowaniu administracyjnym. Tego rodzaju rozstrzygnięcia mają zatem charakter wyłącznie tymczasowy.
Na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z art. 61 § 6 p.p.s.a. wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę albo z dniem uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. Natomiast w myśl art. 152 § 1 p.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi na akt lub czynność, nie wywołują one skutków prawnych do chwili uprawomocnienia się wyroku, chyba że sąd postanowi inaczej.
Postępowanie wszczęte na skutek zażalenia wniesionego na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego wydane w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji staje się bezprzedmiotowe, jeżeli przed rozpoznaniem tego zażalenia przez Naczelny Sąd Administracyjny zostanie wydane przez Sąd I instancji orzeczenie kończące postępowanie (por. postanowienia NSA z dnia: 4 listopada 2014 r., sygn. akt II OZ 1133/14; z dnia 12 czerwca 2014 r., sygn. akt I FZ 163/14; z dnia 1 lutego 2012 r., sygn. akt II OZ 31/12).
W tej sprawie, przed przekazaniem do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenia organu na postanowienie wstrzymujące wykonanie zaskarżonej decyzji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 23 lutego 2021 r., uchylił decyzje Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] lipca 2020 r. i z dnia [...] maja 2020 r. oraz umorzył postępowanie administracyjne. W tej sytuacji, to jest po wydaniu wyroku Sądu I instancji uwzględniającego skargę, zaskarżona decyzja nie wywołuje skutków prawnych, zaś kwestia rozpoznania zażalenia organu na postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji stała się bezprzedmiotowa. Skarżąca w chwili obecnej z mocy art. 152 § 1 p.p.s.a. i tak posiada bowiem ochronę tymczasową z uwagi na uwzględnienie jej skargi przez sąd I instancji.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W myśl art. 193 p.p.s.a., jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym [...].
Ze wskazanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 193 i art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.