Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 7 października 2010 r., sygn. akt II GZ 286/10, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie B. Ł. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 września 2010 r., sygn. akt V SA/Wa 920/10, którym odmówiono tej osobie przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi B. Ł. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2010 r., nr [...], w przedmiocie oddalenia zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym. Wspomniane postanowienie NSA z dnia 7 października 2010 r. zostało wysłane na adres strony w dniu 16 listopada 2010 r.
W dniu 25 listopada 2010 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynął wysłany pocztą elektroniczną i opatrzony datą 24 listopada 2010 r. wniosek B. Ł. o uzupełnienie wskazanego postanowienia NSA z dnia 7 października 2010 r. "o pełne nazwy złożonych zeznań podatkowych, ponieważ są to zeznania wspólne i zobowiązanie skarżącej przez sąd pierwszej instancji do nadesłania wyciągu z rachunku bankowego w rzeczywistości nie było uzasadnione". B. Ł. wskazała ponadto, że sędziowie otrzymali zeznania, które zawierają dane strony i jej męża, zaś postanowienia WSA i NSA nie mogą ukrywać zeznań podatkowych męża strony.
Z akt sprawy wynika, że w dniu 3 grudnia 2010 r. do Wydziału II Izby Gospodarczej Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynął kolejny wniosek B. Ł. o uzupełnienie wskazanego postanowienia NSA z dnia 7 października 2010 r. Wniosek ten również został opatrzony datą 24 listopada 2010 r. i zawierał identyczną treść jak wniosek nadesłany uprzednio drogą elektroniczną.
Oba pisma zawierały brak formalny w postaci braku podpisu strony. B. Ł. uzupełniła te braki formalne z zachowaniem siedmiodniowego terminu wskazanego w wezwaniach Przewodniczącego Wydziału II Izby Gospodarczej NSA z dnia 26 listopada i 6 grudnia 2010 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przed przystąpieniem do rozstrzygania we wszczynanym na wniosek strony postępowaniu wpadkowym, Naczelny Sąd Administracyjny przyjął, że oba wspomniane pisma B. Ł. z dnia 24 listopada 2010 r. o identycznej treści, różniące się jedynie datą wpływu do Naczelnego Sądu Administracyjnego, stanowią w istocie jeden wniosek o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 października 2010 r., sygn. akt II GZ 286/10.
Wniosek o uzupełnienie postanowienia podlega oddaleniu.
Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwanej dalej: p.p.s.a.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Z kolei art. 166 p.p.s.a. stanowi, że do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Przepisy te znajdują się wprawdzie w Dziale III ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zatytułowanym "Postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym", jednakże znajdują one zastosowanie w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym z uwagi na treść art. 193 p.p.s.a., który stanowi, że jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym.
Omawiane uregulowanie – w sytuacji, gdy wniosek o uzupełnienie dotyczy postanowienia NSA oddalającego zażalenie – oznacza, że strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia postanowienia zgłosić wniosek o uzupełnienie tegoż postanowienia, jeżeli sąd (NSA) nie orzekł o całości zażalenia albo nie zamieścił w tym postanowieniu dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
W niniejszej sprawie postanowieniem z dnia 7 października 2010 r., sygn. akt II GZ 286/10, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o całości zażalenia, oddalając je. Przepisy ustawy procesowej – mając na uwadze ustalony w sprawie stan faktyczny – nie obligowały Sądu do zamieszczenia we wspomnianym postanowieniu dodatkowego orzeczenia. Zakres uzupełnienia postanowienia, jakiego domaga się strona, nie mieści się w określonym w art. 157 § 1 p.p.s.a. katalogu okoliczności, których zaistnienie uprawnia do złożenia wniosku o uzupełnienie postanowienia.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 i art. 157 § 1 w związku z art. 193 p.p.s.a. oddalił wniosek o uzupełnienie postanowienia.
PG
- - ---------------------- 2