Uzasadnienie
Postanowieniem z 11 października 2010 r., sygn. akt III SA/Gl 1861/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. przywrócił P. S.-T. "T." S.A. w R. termin do wniesienia skargi na uchwałę Zarządu Województwa Ś. z [...] 2010 r., nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie projektu.
Sąd orzekał w następującym stanie faktycznym sprawy:
Spółka akcyjna P. S.-T. "T." S.A. w R. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Stwierdziła, że pismem z 15 marca 2010 r. została poinformowana o dokonaniu ponownej oceny merytoryczno-technicznej i przyznaniu jej wnioskowi 28,50 pkt, tj. 71,25%, maksymalnej ilości punktów. W piśmie zawiadomiono ją także o przyjęciu uchwały z [...] 2010 r. Zarządu Województwa Ś., nr [...], w sprawie zmiany uchwały nr [...] z [...] 2009 r. w sprawie przyjęcia listy rankingowej sporządzonej przez Komisję Oceny Projektów po przeprowadzeniu oceny merytoryczno-technicznej. W wyniku dokonanej oceny projekt został umieszczony na 4–tym miejscu listy rezer- wowej, ale nie otrzymał dofinansowania.
Karty ponownej oceny merytorycznej zostały przekazane Spółce dopiero pismem z 24 maja 2010 r., znak: RR.III.2.MMO/647/16/347/10, a doręczone 27 maja 2010 r. Zarząd Spółki, z uwagi na jednoznaczną treść pouczenia zawartą w piśmie z 15 marca 2010 r., początkowo nie rozważał kwestii zaskarżenia ww. uchwały, jednak analiza otrzymanych kart ocen merytorycznych skłoniła Spółkę do zasięgnięcia porady prawnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. przywracając skarżącej termin do wniesienia skargi stwierdził, że stosownie do art. 30b ust. 1 ustawy z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. z 2009 r., Nr 84, poz. 712; dalej ustawa) procedura odwoławcza jest uruchamiana w przypadku negatywnej oceny projektu. W takim przypadku w pisemnej informacji, o której mowa w art. 30a ust. 3 ustawy, właściwa instytucja zawiadamia wnioskodawcę o wynikach oceny jego projektu, zamieszcza uzasadnienie oraz pouczenie o możliwości wniesienia środka odwoławczego wraz ze wskazaniem terminu przysługującego na jego wniesienie, sposobu wniesienia oraz oznaczenia właściwej instytucji, do której środek ten należy wnieść.
Wojewódzki Sąd Administracyjny podzielił pogląd wyrażony m.in. w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10 sierpnia 2010 r., sygn. akt II GZ 182/10, że użyte w art. 30b ust. 1 ustawy o zasadach polityki rozwoju pojęcie negatywnej oceny projektu należy utożsamiać z oceną niepozwalającą na zakwalifikowanie do dofinansowania, a zakwalifikowanie do dofinansowania, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 1 ustawy - z wytypowaniem do zawarcia umowy o dofinansowanie. Nie stanowi zatem zakwalifikowania do dofinansowania umieszczenie na tzw. liście rezerwowej, rodzące jedynie możliwość uzyskania dofinansowania.
Zdaniem Sądu pierwszej instancji, jednostka zarządzająca przekazując informację z 15 marca 2010 r. z pouczeniem o nieprzysługiwaniu środka odwoławczego, wprowadziła stronę w błąd (niereprezentowaną wówczas przez profesjonalnego pełnomocnika). W związku z tym, że zgodnie z art. 30b ust. 4 ustawy błędne pouczenie nie może szkodzić stosującej się do niego stronie, według Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zostaje wyłączona wina skarżącego w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, a ujemne skutki dla strony w zakresie postępowania sądowego, wymienione przepisem art. 86 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), są niewątpliwe.
W zażaleniu Zarząd Województwa Ś. zaskarżył powyższe postanowienie w całości, wnosząc o jego zmianę lub uchylenie w całości.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił:
- 1) naruszenie art. 30b ust. 1 i 30c ust. 1 ustawy przez niewłaściwą wykładnię, tj. przyjęcie, że pozytywna ocena projektu i umieszczenie go przez Instytucję Zarządza-jącą lub Instytucję Pośredniczącą na tzw. "liście rezerwowej projektów" stanowi tzw. negatywny wynik procedury odwoławczej w rozumieniu art. 30c ustawy; w sytuacji, gdy procedura odwoławcza kończy się na etapie rozstrzygnięcia protestu, tzn. środka od- woławczego przewidzianego w ramach realizacji Regionalnego Programu Operacyjne- go, a etap oceny projektu (po przekazaniu do ponownej oceny) do procedury odwoław- czej już nie należy;
- 2) naruszenie art. 30c ust. 1 ustawy, poprzez jego niewłaściwą wykładnię, polegającą na przyjęciu, że w razie pozytywnego rozstrzygnięcia protestu, jako środka przewidzianego w procedurze odwoławczej stosowanej przez Instytucję Zarządzającą Regionalnym Programem Operacyjnym, beneficjent, tj. skarżący, może skutecznie wnieść do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na podstawie ww. przepisu, w sytuacji, gdy z literalnego brzmienia art. 30c ust. 1 ustawy wynika jednoznacznie, że skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego przysługuje beneficjentowi wyłącznie w razie negatywnego wyniku procedury odwoławczej;
- 3) naruszenie art. 30b ust. 1 oraz art. 30c ust. 1 ustawy, poprzez przyjęcie, że negatywna ocena projektu to pojęcie tożsame z negatywnym wynikiem procedury odwoławczej;
- 4) naruszenie art. 86 § 1 w związku z art. 58 § 1 ust. 1 p.p.s.a. poprzez jego zastosowanie, to jest przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sytuacji, gdy skarga do
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z mocy art. 30c ust. 1 ustawy w ogóle nie przysługuje w zaistniałym stanie faktycznym, bowiem protest beneficjenta został rozpatrzony pozytywnie i jego projekt został przekazany do ponownej oceny merytorycznej, która zakończyła się umieszczeniem projektu na tzw. "liście rezerwowej projektów".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 30b ust. 1 ustawy procedura odwoławcza jest uruchamiana w przypadku negatywnej oceny projektu. W takim przypadku w pisemnej informacji, o której mowa w art. 30a ust. 3, właściwa instytucja zawiadamia wnioskodawcę o wyni-kach oceny jego projektu, zamieszcza ich uzasadnienie oraz pouczenie o możliwości wniesienia środka odwoławczego wraz ze wskazaniem terminu przysługującego na je-go wniesienie, sposobu wniesienia oraz oznaczenia właściwej instytucji, do której śro-dek ten należy wnieść.
Zgodnie z art. 30b ust. 1 ustawy nie stanowi zakwalifikowania do dofinansowania umieszczenie na tzw. liście rezerwowej. Wnioskodawca, którego projekt zostaje ujęty na rezerwowej liście projektów może zatem wnieść środki odwoławcze przewidziane w systemie programu operacyjnego, a następnie skargę do sądu administracyjnego.
W piśmie z 15 marca 2010 r. Spółka została poinformowana o dokonaniu ponownej oceny merytoryczno-technicznej i przyznaniu wnioskowi 28,50 pkt, tj. 71,25%, maksymalnej ilości punktów, a także o umieszczeniu projektu na 4 miejscu listy rezerwowej, z uwagi na niewystarczającą ilość alokowanych środków na to działanie.
Niemożność złożenia odwołania w tym przedmiocie, oznaczałaby, iż w lepszej sytuacji znalazłby się uczestnik konkursu, którego projekt nie uzyskałby wymaganej minimalnej liczby punktów, niż ten, który w wyniku niewystarczającej dostępnej alokacji został zakwalifikowany na listę rezerwową.
Sąd pierwszej instancji trafnie w tej sytuacji uznał, że informacja o umieszczeniu projektu na liście rezerwowej stanowi negatywną ocenę projektu.
Zauważyć należy również, iż tym samym pismem pouczono Spółkę, iż w związku z potencjalną możliwością uzyskania wsparcia "wnioskodawcy nie przysługuje możliwość odwołania się od decyzji o umieszczeniu projektu na liście rezerwowej". Tymczasem skarżący powinien być zawiadomiony o wynikach oceny jego projektu, wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o możliwości wniesienia środka odwoławczego wraz ze wskazaniem terminu przysługującego na jego wniesienie.
Strona otrzymała w tym przedmiocie błędne pouczenie, wskutek czego uchybiła terminowi do wniesienia skargi.
Podobne stanowisko było już prezentowane w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, m.in. w postanowieniu z 24 marca 2010 r., sygn. akt II GSK 248/10; po-stanowieniu z 10 sierpnia 2010 r., II GZ 182/10.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.