Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 11 stycznia 2019 r., sygn. akt II SA/Ke 399/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargi kasacyjne [...] od wyroku tegoż Sądu z dnia 19 września 2018 r. o sygn. akt II SA/Ke 399/18.
Sąd I instancji orzekał w następującym stanie faktycznym i prawnym.
Wyrokiem z dnia 19 września 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargi [...] na uchwałę Rady Powiatu [...] z dnia [...] grudnia 2017r. nr [...] w przedmiocie ustalenia rozkładu godzin pracy aptek ogólnodostępnych.
W ustawowym terminie ww. skarżący wnieśli skargi kasacyjne od powyższego wyroku.
Zarządzeniami z dnia 10 grudnia 2018 r. Przewodniczący Wydziału II WSA w Kielcach wezwał skarżących do uiszczenia, w terminie 7 dni, wpisów sądowych od ww. skarg kasacyjnych - pod rygorem ich odrzucenia.
Powyższe wezwania zostały doręczone pełnomocnikowi skarżących w dniu 17 grudnia 2018 r.
W wyznaczonym terminie skarżący: [...] - nie uiścili żądanych wpisów sądowych od skarg kasacyjnych.
Natomiast pismem z dnia 20 grudnia 2018 r., które wpłynęło do WSA w Kielcach w dniu 27 grudnia 2018 r., pełnomocnik ww. skarżących cofnął skargi kasacyjne.
Sąd I instancji wskazując na treść art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm. – dalej: p.p.s.a.) stwierdził, że skargi kasacyjne wyżej wskazanych skarżących podlegają odrzuceniu. Natomiast oświadczenie o cofnięciu skarg kasacyjnych nie mogło skutkować umorzeniem postępowania kasacyjnego w myśl art. 178a p.p.s.a.
Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli skarżący: [...].
W uzasadnieniu podniesiono, że cofnięcie skarg kasacyjnych spowodowało bezprzedmiotowość postępowania, które należało w stosunku do tych skarżących umorzyć.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W rozpoznawanej sprawie skargi kasacyjne podlegały odrzuceniu, ponieważ mimo wezwania nie został od nich uiszczony wpis.
Zgodnie z przepisem art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Zgodnie natomiast z § 3 cytowanego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Wykładnia przytoczonych regulacji w stanie sprawy nie budzi wątpliwości.
W ustawowym terminie skarżący: [...] wnieśli skargi kasacyjne, od których nie został opłacony należny wpis.
Zarządzeniami z dnia 10 grudnia 2018 r. Przewodniczący Wydziału wezwał ww. skarżących do uiszczenia wpisów sądowych od skarg kasacyjnych w terminie 7 dni, pod rygorem ich odrzucenia. Wezwania zostały doręczone pełnomocnikowi skarżących w dniu 17 grudnia 2018 r. Od dnia 18 grudnia 2018 r. do dnia 24 grudnia 2018 r. wpisy sądowe od skarg kasacyjnych - nie zostały uiszczone.
Wobec powyższego skargi kasacyjne, od których mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. należało odrzucić.
W tych okolicznościach Sąd I instancji prawidłowo stwierdził, że oświadczenie o cofnięciu skarg kasacyjnych z dnia 20 grudnia 2018 r. (data nadania w placówce pocztowej), które wpłynęło do tego Sądu w dniu 27 grudnia 2018 r. - nie mogło skutkować umorzeniem postępowania kasacyjnego. Jak słusznie bowiem przyjmuje się w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego - wniosek strony skarżącej o cofnięcie skargi kasacyjnej nie może być rozpatrzony do czasu uiszczenia wpisu od tej skargi (por. postanowienia NSA z dnia: 28 sierpnia 2014 r., sygn. akt II FSK 2782/14; 30 sierpnia 2011 r., sygn. akt II GSK 1658/11; 10 czerwca 1987 r., sygn. akt SA/Gd 537/87 z tezą i glosą J. P. Tarno opublikowaną w OSP 1990 z. 4, poz. 207, s. 460).
Skoro wpisy od skarg kasacyjnych od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 19 września 2018 r. - nie zostały uiszczone - więc nie mogły też zostać skutecznie cofnięte. Zatem podlegały odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.
Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art.184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.