Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 8 maja 2017 r. sygn. akt I SA/Bd 316/17, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), odmówił W. L. (dalej: skarżąca) wstrzymania wykonania postanowień (z 11 stycznia 2017 r. i 28 listopada 2016 r.) w sprawie z jej skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy (obecnie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy) z dnia 11 stycznia 2017 r., w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną.
Oddalając wniosek Sąd I instancji wskazał, że skarżąca poza wniesieniem o wstrzymanie wykonania zaskarżonych postanowień, nie przedstawiła w skardze żadnego uzasadnienia na poparcie tego wniosku. Skarżąca nie podała, jaka jest jej sytuacja finansowa, jakimi środkami finansowymi dysponuje, jakie są jej przychody i jakie mają one odniesienie do wskazanego zajęcia. Skarżąca nie wskazała również, jaki jest jej stan majątkowy np. czy posiada oszczędności, nieruchomości, wartościowe ruchomości (np. samochód). W ocenie WSA strona nie przedstawiła argumentów przemawiających za wystąpieniem niekorzystnych z punktu widzenia jej interesów następstw wykonania postanowień w przedmiocie zajęcia tj., że mogłaby ponieść znaczną szkodę lub mogłyby powstać trudne do odwrócenia skutki.
Ponadto Sąd I instancji zauważył, że na poparcie wniosku skarżąca nie przedstawiła żadnych dokumentów źródłowych dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej. Jednocześnie Sąd I instancji zaznaczył, że żądaniem wstrzymania wykonania zostało objęte postanowienie oddalające skargę na czynność egzekucyjną oraz postanowienie utrzymujące je w mocy. Postanowień tych nie można zakwalifikować do grona nakładających na stronę obowiązki lub przyznających jej prawa określone w przepisach prawa, albowiem brak jest im cechy wykonalności, co przesądza o niemożliwości pozytywnego ustosunkowania się do wniosku.
Skarżąca zażaleniem z dnia [...] maja 2017 r. (data wpływu: [...] maja 2017 r.) wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W niniejszej sprawie wyrokiem z 23 maja 2017 r., sygn. akt I SA/Bd 316/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę W. L. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy (obecnie Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy) z dnia 11 stycznia 2017 r. nr [...]w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną. Wyrok ten jest prawomocny od [...] lipca 2017 r. (k. 33, 33v akt sądowych).
Zgodnie z art. 61 § 6 p.p.s.a. wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Oznacza to, że po wydaniu wyroku przez sąd postanowienie w sprawie wstrzymania aktu lub czynności - traci swoją moc. W tej sytuacji kwestia dotycząca rozstrzygnięcia wstrzymania wykonania postanowienia z 8 maja 2017 r., staje się bezprzedmiotowa. W orzecznictwie wskazuje się, że postępowanie wszczęte na skutek zażalenia wniesionego na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego oddalające wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia staje się bezprzedmiotowe, jeżeli przed rozpoznaniem tego zażalenia przez Naczelny Sąd Administracyjny zostanie wydane przez Sąd I instancji orzeczenie kończące postępowanie (zob. postanowienie NSA z dnia 4 listopada 2014 r., sygn. akt II OZ 1133/14; postanowienie NSA z dnia 12 czerwca 2014 r., sygn. akt I FZ 163/14; postanowienie NSA z dnia 1 lutego 2012 r., sygn. akt II OZ 31/12 dostępne w CBOSA).
Chodzi tu o bezprzedmiotowość wtórną, określoną w art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a. oraz art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.