Uzasadnienie
Zarządzeniem z 11 października 2013 r., sygn. akt V SA/Wa 2259/13, Przewodniczący Wydziału [...] Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. wezwał J. S. do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 200 zł od skargi na decyzję Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z [...] lipca 2013 r., nr [...], w przedmiocie rozłożenia na raty należności z tytułu opłat abonamentowych. Jako podstawę prawną zarządzenia wskazano art. 220 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) w związku z § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).
J. S. (dalej: skarżący) złożył zażalenie na powyższe zarządzenie podnosząc, że opłata sądowa w rozpoznawanej sprawie powinna wynosić 4% od zaległości abonamentowej, tj. 40,85 zł, a nie 200 zł, do której to kwoty wezwał go Sąd I instancji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie należy wskazać, że zaskarżenie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu wywołuje ten skutek, że Naczelny Sąd Administracyjny bada, czy obowiązek dokonania wpłaty został prawidłowo określony co do zasady i wskazanej wysokości.
Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Stosownie zaś do art. 220 § 3 powołanej ustawy skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Powołane przepisy stanowiły podstawę do wezwania skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi wniesionej na decyzję Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z [...] lipca 2013 r.
Wysokość wpisu od skargi oraz zasady jego pobierania zostały określone w rozporządzeniu Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, podkreślenia wymaga, że w rozpoznawanej sprawie skarżący nie zakwestionował podstawy nałożenia opłat abonamentowych oraz ich wysokości, wnosząc jedynie o rozłożenie na raty powstałej należności.
Zgodnie z treścią art. 231 p.p.s.a., wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że sprawy podlegające wpisowi stosunkowemu stanowią sprawy, w których przedmiotem zaskarżenia są akty lub czynności kreujące określoną należność pieniężną bądź stwierdzające jej istnienie. Oznacza to, że wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem. Powyższa teza oznacza również, iż nie wszystkie sprawy, które mogą w jakimś stopniu dotyczyć należności pieniężnych, będą podlegały wpisowi stosunkowemu (por. postanowienie NSA z dnia 23 czerwca 2008 r., sygn. akt II FZ 227/08; Komentarz do art. 231 p.p.s.a. w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Lex, 2009, wyd.
III). W postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 maja 2008 r., sygn. akt II FSK 1651/06, wskazano ponadto, że w sprawie, w której spór dotyczy należności pieniężnej (tak co do zasady jak i jej wysokości), należy pobrać wpis stosunkowy. Jeżeli zaś spór dotyczy innej kwestii, pobiera się wpis stały.
Mając na uwadze powołane powyżej tezy orzecznictwa, treść skargi J. S. i wskazanego w niej zakresu żądania, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego uznać należy, że w rozpoznawanej sprawie Sąd I instancji zasadnie wezwał do uiszczenia wpisu stałego. Przedmiotem sporu w istocie nie jest ani zasadność naliczenia przez organ zaległości w płatnościach opłaty abonamentowej, ani też wysokość ustalonej przez organ zaległości, lecz sposób i termin uiszczenia tej należności. Złożona skarga nie dotyczy bezpośrednio należności pieniężnej, w których to sprawach pobiera się wpis stosunkowy, bowiem zaskarżona decyzja dotyczy rozłożenia i uiszczenia zaległych opłat w ratach. Oznacza to, że sprawa zainicjowana skargą J. S. należy do kategorii spraw innych niż sprawy, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, tj. do spraw, o których mowa w zdaniu drugim przepisu art. 231 p.p.s.a.
Oceniając zatem prawidłowość dokonanego przez Sąd I instancji wezwania do uiszczenia wpisu, zarówno pod kątem wskazanej w zarządzeniu podstawy prawnej, jak i wysokości należnego wpisu sądowego, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że stosownie do powołanego przez Sąd I instancji § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w sprawach skarg niewymienionych w ust. 1-5 wpis stały wynosi 200 zł. Jak już wykazano powyżej, decyzja objęta skargą wydana została w przedmiocie rozłożenia na raty należności z tytułu opłat abonamentowych i nie zawiera w swej treści rozstrzygnięcia w przedmiocie jakiejkolwiek należności pieniężnej, a tym samym nie ma podstaw do przyjęcia w sprawie wartości przedmiotu zaskarżenia i w konsekwencji do ustalenia wpisu stosunkowego. W tych okolicznościach zarządzenie Sądu I instancji należało uznać za prawidłowe.
Wobec twierdzeń, że opłata sądowa w sprawie powinna wynosić 40,85 zł, informacyjnie jedynie wskazać można, że zgodnie z § 1 pkt 1 powołanego wyżej rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu /.../, wpis stosunkowy, gdy zależy on od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem - co w rozpoznawanej sprawie, jak już wyjaśniono, nie ma miejsca - wynosi wprawdzie 4% wartości przedmiotu zaskarżenia do 10.000 zł, nie mniej jednak niż 100 zł.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.