Uzasadnienie
Postanowieniem z 25 kwietnia 2016 r., sygn. akt II SA/Ol 475/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w O. umorzył postępowanie sądowe w sprawie ze skargi R. T. Spółki z o.o. w P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w O. z [...] lipca 2012 r. w przedmiocie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych.
WSA w O. postanowieniem z 18 grudnia 2012 r. na podstawie art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej p.p.s.a.) zawiesił postępowanie sądowe.
Postanowieniem z 25 kwietnia 2016 r. Sąd – stosownie do art. 130 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – umorzył postępowanie, ponieważ upłynął już termin trzech lat od dnia wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania, a w tym czasie żadna ze stron nie zgłosiła wniosku o podjęcie zawieszonego postępowania.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy WSA w O. do ponownego rozpoznania, a także o zasądzenie kosztów postępowania. Zarzuciła naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie naruszenie:
- 1. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. oraz art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066; dalej p.u.s.a.) w związku z art. 130 § 1 pkt 1 p.p.s.a. poprzez jego zastosowanie, w sytuacji gdy nie zaszły ku temu przesłanki;
- 2. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. oraz art. 1 § 1 i § 2 p.u.s.a w związku z art. 128 § 1 pkt 4 p.p.s.a. poprzez brak jego zastosowania, w sytuacji gdy zaszły ku temu przesłanki;
a w konsekwencji wydanie postanowienia o umorzeniu postępowania, w sytuacji gdy nie zaszły ku temu przesłanki, podczas gdy postępowanie powinno zostać podjęte przez Sąd I instancji z urzędu ze względu na jego zawieszenie z powodu uzależnienia jego rozstrzygnięcia od wyniku postępowania prowadzonego w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie gier na automatach na terenie województwa w., które zostało prawomocnie zakończone przed upływem 3 lat od dnia zawieszenia sprawy.
Zdaniem skarżącej postępowanie zostało zawieszone z uwagi na prowadzone postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji z [...] czerwca 2012 r. o cofnięciu zezwolenia na prowadzenie gier na automatach na terenie woj. w., a nie na zgodny wniosek stron. Postępowanie zakończone zostało ostatecznie na skutek wydania przez NSA wyroku z 24 listopada 2015 r., sygn. akt II GSK 196/14, więc zaistniały przesłanki do podjęcia postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zawiera uzasadnionych zarzutów, więc podlega oddaleniu.
Stosownie do art. 130 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd umarza zawieszone postępowanie jeżeli wniosek o podjęcie postępowania zawieszonego na zgodny wniosek stron, nie został zgłoszony w ciągu trzech lat od dnia wydania postanowienia o zawieszeniu.
Wobec brzmienia powyższego i w świetle stawianych zarzutów należało zbadać w pierwszej kolejności, czy postępowanie sądowe zostało zawieszone na zgodny wniosek stron.
Jak wynika z akt sądowych WSA w O. postanowieniem z 18 grudnia 2012 r. zawiesił postępowanie sądowe na podstawie art. 126 p.p.s.a., tj. na zgodny wniosek stron. Postanowienie to nie zostało zaskarżone i stało się prawomocne.
Skoro więc żadna ze strona nie złożyła wniosku o podjęcie postępowania w terminie 3 lat od dnia wydania postanowienia o zawieszeniu (od 18 grudnia 2015 r.), to Wojewódzki Sąd Administracyjny w O. działał zgodnie z prawem umarzając postępowanie sądowe. WSA związany był podstawą zawieszenia i wobec spełnienia przesłanki z art. 130 § 1 pkt 1 p.p.s.a zobowiązany był do podjęcia postanowienia o umorzeniu postępowania.
NSA stwierdza, że nie mogły odnieść oczekiwanego skutku argumenty skarżącej, że postępowanie zostało zawieszone z uwagi na toczące się postępowanie. Kwestia podstawy zawieszenia jest poza zakresem rozpoznania na obecnym etapie postępowania, ponieważ postanowienie z 18 grudnia 2015 r. jest prawomocne.
Mając powyższe na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.