Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. postanowieniem z dnia 5 listopada 2014 r. o sygn. akt III SA/Po 1113/12 odrzucił zażalenie R. P. na postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] sierpnia 2012 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie przyznania jednorazowej pomocy finansowej o charakterze de minimis.
Z uzasadnienia postanowienia wynika, że Sąd I instancji przyjął za podstawę rozstrzygnięć następujące ustalenia.
Postanowieniem z dnia 15 lipca 2014 r., sygn. akt II GZ 351/14, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie R. P. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. z dnia 23 kwietnia 2014 r., sygn. akt III SA/Po 1113/12, mocą którego wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł od zażalenia na postanowienie w przedmiocie oddalenia wniosku o wyłączenie sędziego.
W związku z powyższym pismem z dnia 5 września 2014 r., doręczonym stronie w dniu 22 września 2014 r., wezwano skarżącego do wykonania zarządzenia z dnia 23 kwietnia 2014 r., tj. uiszczenia wpisu od zażalenia w kwocie 100 zł – w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia.
W dniu 29 września 2014 r. R. P. wniósł zażalenie na "postanowienie – zarządzenie" Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. z dnia 5 września 2014 r., sygn. akt III SA/Po 1113/12, dotyczące wysokości opłaty – wpisu 100 zł, żądając uchylenia zaskarżonego "orzeczenia – wezwania" w całości, gdyż jego treść jest niezgodna ze stanem faktycznym i prawnym, a żądana opłata wygórowana.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej: p.p.s.a.) odrzucił zażalenie strony wskazując, że wezwanie z dnia 5 września 2014 r. do wykonania zarządzenia z dnia 23 kwietnia 2014 r., tj. uiszczenia wpisu od zażalenia w kwocie 100 zł – nie stanowiło zarządzenia, o którym mowa w art. 220 § 1 p.p.s.a. oraz art. 227 § 1 p.p.s.a. Wezwanie to bowiem było wyłącznie czynnością materialno-techniczną, mającą charakter stricte porządkowy, której celem było poinformowanie skarżącego o obowiązku uiszczenia wpisu i skutkach prawnych niewykonania w zakreślonym terminie zarządzenia z dnia 23 kwietnia 2014 r.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył R. P. wnosząc o jego uchylenie w całości, gdyż jest ono niezgodne z prawem i stanem faktycznych, a także o zwolnienie od opłat i kosztów sądowych w całości.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne, bowiem postanowienie Sądu pierwszej instancji odrzucające zażalenie skarżącego odpowiada prawu.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego trafnie Sąd pierwszej instancji w zaskarżonym postanowieniu przyjął, że wezwanie z dnia 5 września 2010 r. miało charakter porządkowy i stanowiło informację o obowiązku uiszczenia wpisu. Co istotne zawierało ono również pouczenie o skutkach prawnych jego niewykonania w zakreślonym terminie.
Nie ulega wątpliwości, że zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III WSA w P. z dnia 23 kwietnia 2014 r. w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie Sądu I instancji z dnia 5 listopada 2013 r. w zakresie wniosku o wyłączenie sędziego zostało oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 15 lipca 2014 r., sygn. akt II GZ 351/14 (k. 169 akt WSA). W tej sytuacji zarządzenie to stało się prawomocne. Dlatego też przyjąć należało, na co też trafnie zwrócił uwagę Sąd pierwszej instancji, że wezwanie z dnia 5 września 2014 r., jak również zarządzenie Przewodniczącej Wydziału z dnia 1 września 2014 r. do wykonania prawomocnego zarządzenia miały charakter czynności materialno - technicznej. Takie wezwanie jest uznawane w utrwalonej judykaturze NSA za czynność materialno-techniczną, która ma jedynie charakter przypomnienia o obowiązku uiszczenia wpisu (por. Małgorzata Niezgódka-Medek, pkt 9. Komentarza do art. 220 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, LEX 2013 i powołane tam orzecznictwo).
Podkreślić bowiem należy, że stosownie do treści art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w wypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione w katalogu zawartym w tym przepisie. Przepisy art. 173-197 p.p.s.a. stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia.
Zatem zarządzenie z dnia 1 września 2014 r., będące w istocie zarządzeniem wzywającym do wykonania obowiązku określonego w innym prawomocnym zarządzeniu nie zostało wymienione w powyższych przepisach, jako podlegające zaskarżeniu. Tego rodzaju zarządzenie oraz wezwanie do jego wykonania nie mieści się też w kategoriach, o których mowa w art. 220 § 1 p.p.s.a., nie jest więc zaskarżalne na podstawie art. 227 p.p.s.a. W żadnym miejscu ustawa nie przewiduje możliwości zaskarżenia takiego zarządzenia (por. postanowienia NSA: z dnia 19 stycznia 2011 r., II FZ 714/10, niepubl., z dnia 15 maja 2009, II OZ 433/09, niepubl.).
Z wymienionych powodów oraz na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.