Uzasadnienie
W skardze z dnia 26 marca 2010 r. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu, sygn. akt II SAB/Po 20/05 w sprawie ze skargi M. E. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta Poznania w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych uczestnicy postępowania W. E. i C. E. wnieśli o wyłączenie sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego: Włodzimierza Rymsa, Jana Kacprzaka i Marka Stojanowskiego od orzekania w sprawie tej skargi na przewlekłość postępowania. Uczestnicy postępowania podnieśli, iż postępowanie tych sędziów jest nierzetelne i stronnicze.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Instytucja wyłączenia sędziego zarówno z mocy prawa, jak i na wniosek strony jest istotną gwarancją procesową, która ma zapewnić rozpoznanie sprawy przez sąd w takim składzie orzekającym, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli określonych wcześniej związków z rozpoznawaną sprawą. Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego we wszystkich procedurach sądowych sprowadza się do eliminowania przyczyn, które mogą skutkować wątpliwościami co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznawaniu oznaczonej sprawy. Przepis art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. enumeratywnie wymienia przyczyny wyłączenia sędziego z mocy samego prawa. Stosownie zaś do unormowań zawartych w art. 19 p.p.s.a., niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18 p.p.s.a., sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego w danej sprawie.
Oznacza to, że o wniosku o wyłączenie sędziego można mówić wówczas, gdy odnosi się on do określonych sędziów i oparty jest na podstawach wskazujących na istnienie takich okoliczności, które wymagają oceny, czy wątpliwości co do bezstronności sędziego są uzasadnione. Należy zauważyć, że okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie musi faktycznie wystąpić oraz być uzasadniona, co wiąże się z przedstawieniem odpowiedniej argumentacji.
W niniejszej sprawie okoliczności powołane przez W. E. i C. E., tj. ogólnie sformułowany zarzut o nierzetelności i stronniczym postępowaniu sędziów, których wyłączenia domagają się uczestnicy postępowania, nie może skutkować uwzględnieniem wniosku o wyłączenie sędziów. Okoliczność, iż sąd w składzie orzekającym wydając rozstrzygnięcie niekorzystne dla strony, nie jest równoznaczne z istnieniem wątpliwości co do bezstronności sędziów. Konieczne jest wskazanie konkretnych okoliczności, z których wynika, że istnieją wątpliwości co do bezstronności sędziego. Uczestnicy postępowania nie wskazali żadnych konkretnych okoliczności, które dawałyby podstawę do zgłoszenia uzasadnionych zastrzeżeń co do bezstronności sędziów przy rozpoznaniu sprawy.
Podkreślić należy, iż okoliczność mogąca wywołać uzasadnione wątpliwości co do bezstronności sędziego w danej sprawie musi być realna. To zaś oznacza, że dla zastosowania instytucji wyłączenia sędziego (sędziów) nie wystarczy samo subiektywne przeświadczenie strony, oparte wyłącznie na wydaniu przez Sąd niekorzystnego dla tej strony rozstrzygnięcia.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 19 w związku z art. 22 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), oddalił wniosek.