Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 30 czerwca 2010 r. sygn. akt II OPP 11/10, wydanym na podstawie art. 220 § 3 ustawy 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 179, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej "p.p.s.a.") w zw. z art. 8 ust. 2 i art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. Nr 179, poz. 1843 ze zm.), odrzucił skargę W. E. i C. E. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu sygn. akt II SAB/Po 20/05 w sprawie ze skargi M. E. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta Poznania w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych oraz nakazu doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem – z uwagi na brak uiszczenia opłaty od skargi na przewlekłość postępowania.
Na powyższe postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 czerwca 2010 r. sygn. akt II OPP 11/10. W. E. i C. E. wnieśli zażalenie domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia jako wydanego z naruszeniem prawa tj. art. 220 § 1 p.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. Nr 179, poz. 1843 ze zm.) nie przewidują żadnego środka zaskarżenia w odniesieniu do tego rodzaju rozstrzygnięcia. Nie przewidują tego również żadne przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej "p.p.s.a."), w szczególności nie mieści się on w art. 194 § 1 p.p.s.a. zawierającym katalog orzeczeń od których przysługuje zażalenie. Postępowanie w przedmiocie skargi na przewlekłość postępowania ma więc charakter jednoinstancyjny. Wykluczone jest, tym samym wniesienie zażalenia na orzeczenie Sądu zapadłe w wyniku rozpoznania skargi na przewlekłość postępowania. Podobnie wypowiedział się Sąd Najwyższy w mającej moc zasady prawnej uchwale z dnia 23 marca 2006 r., sygn. akt III SPZP 3/05 stwierdzając, że na postanowienie w przedmiocie przewlekłości postępowania cywilnego zażalenie nie przysługuje (publ.
OSNP 2006/21-22/341). Sąd Najwyższy argumentował, że wykładnia systemowa prowadzi zatem do wniosku, że skoro ustawa o skardze powołuje instytucję prawną w postaci skargi na przewlekłość postępowania odnoszącą się do wszystkich postępowań sądowych i egzekucyjnych, a wolą ustawodawcy miałaby być możliwość zaskarżalności postanowień zapadłych w przedmiocie skargi, to powinien on przewidzieć środki proceduralne temu służące we wszystkich tych rodzajach postępowań. Skoro zaś tego nie uczynił, to oznacza to, że przyjął model jednoinstancyjnego rozpoznania skargi na przewlekłość.
Należy zatem zwrócić uwagę, że w myśl art. art. 168 § 1 p.p.s.a orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. Oznacza to, stosownie do wskazanego przepisu, że orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego są prawomocne z chwilą ich podjęcia. W związku z powyższym, należy stwierdzić, że zażalenie W. E. i C. E. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 czerwca 2010 r. sygn. akt. II OPP 11/10 o odrzuceniu skargi na przewlekłość postępowania jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu.
Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 i art. 180 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a i art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, orzekł jak w sentencji postanowienia.