Postanowienie NSA z 21 kwietnia 2011 r., II OPP 9/11

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 21 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi L. L. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach, sygn. akt IV SAB/Gl 59/09

Sprawa

w sprawie ze skargi L. L. na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w T. w przedmiocie choroby zawodowej postanawia oddalić skargę na przewlekłość postępowania.

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Ryms Sędziowie NSA Jan Kacprzak (spr.) Anna Łuczaj

Uzasadnienie

Skarżący L. L. w dniu 11 marca 2011 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) wniósł skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach w sprawie o sygn. akt IV SAB/Gl 59/09 z jego skargi na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w T. w przedmiocie choroby zawodowej.

Z akt sprawy wynika, że skarga wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę została przekazana Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach w dniu 22 czerwca 2009 r. przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w T. Zarządzeniem z dnia 26 października 2009 r. wyznaczono termin rozprawy na dzień 27 listopada 2009 r. W dniu 9 listopada 2009 r. skarżący wystąpił z wnioskiem o wyłączenie składu sędziowskiego orzekającego w tej sprawie. Z uwagi na konieczność rozpoznania wniosku skarżącego o wyłączenie sędziów odwołano termin rozprawy. Postanowieniem z dnia 7 grudnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił wniosek o wyłączenie sędziów. W dniu 18 grudnia 2009 r. skarżący wniósł skargę na przewlekłość postępowania oraz kolejny wniosek o wyłączenie sędziów, wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego złożenia.

Postanowieniem z dnia 29 stycznia 2010 r., sygn. akt II OPP 2/10, oddalono skargę L. L. na przewlekłość postępowania przed Sądem pierwszej instancji.

Po zwrocie akt do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, postanowieniem z dnia 22 lutego 2010 r. Sąd ten oddalił wniosek skarżącego o wyłączenie sędziów. Pismem z dnia 15 marca 2010 r. skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, które postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 kwietnia 2010 r., sygn. akt II OZ 370/10 zostało oddalone. Akta sprawy zostały zwrócone do Sądu pierwszej instancji w dniu 12 kwietnia 2010 r. Zarządzeniem z dnia 2 czerwca 2010 r. wyznaczono termin rozprawy na dzień 13 lipca 2010 r. Na rozprawie skarżący złożył wniosek o zmianę przedmiotu sprawy i o wyłączenie całego składu sędziowskiego, co spowodowało konieczność odroczenia rozprawy.

Postanowieniem z dnia 26 lipca 2010 r. oddalono wniosek L. L. o wyłączenie sędziów. Pismem z dnia 8 sierpnia 2010 r. skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie oraz kolejny wniosek o wyłączenie sędziów, który postanowieniem z dnia 13 września 2010 r. został oddalony.

W dniu 30 września 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wpłynął kolejny wniosek skarżącego o wyłączenie sędziów wraz z zażaleniem na postanowienie z dnia 13 września 2010 r. Następnie, w dniu 12 października 2010 r. (data stempla pocztowego) L. L. złożył skargę na przewlekłość postępowania przez Sądem pierwszej instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 5 listopada 2010 r. sygn. akt II OPP 39/10 odrzucił powyższą skargę wskazując, że skarżący wystąpił z nową skargą na przewlekłość postępowania przed upływem 12 miesięcy od daty wydania przez NSA orzeczenia w sprawie przewlekłości.

Następnie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniami z dnia 23 listopada 2010 r. sygn. akt II OZ 1140/10 i II OZ 1140/10 oddalił zażalenie skarżącego na postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 26 lipca 2010 r. i z dnia 13 września 2010 r. w przedmiocie wyłączenia sędziów. W dniu 3 grudnia 2010 r. wpłynął do NSA wniosek skarżącego o wyłączenie sędziów w sprawie II OPP 39/10. Wniosek ten został odrzucony postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 grudnia 2010 r. Kolejnym pismem z dnia 16 grudnia 2010 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o wyłączenie sędziego od rozpoznania sprawy II OZ 1140/10 i II OZ 1141/10 wraz z wnioskiem o wyłączenie sędziego. Postanowieniami z dnia 29 grudnia 2010 r. NSA odrzucił wniosek o przywrócenie terminu i odrzucił wniosek o wyłączenie sędziego (sygn. akt I OZ 1140-1141/10).

Postanowieniem z dnia 21 grudnia 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny (sygn. akt II OW 96/10) wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu do rozpoznania wniosku L. L. z dnia 10 października 2010 r. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w sprawie IV SAB/Gl 59/09. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach po odebraniu oświadczeń od wszystkich sędziów orzekających w tym sądzie, przekazał w dniu 17 marca 2011 r. sprawę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu celem rozpoznania wniosku o wyłączenie od rozpoznania sprawy sędziów orzekających w WSA w Gliwicach. Powyższy wniosek został oddalony postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 24 marca 2011 r. sygn. akt II SO/Op 1/11.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

W przedstawionym stanie faktycznym skarga L. L. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach nie zasługuje na uwzględnienie.

Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeśli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania jej sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki - Dz.U. Nr 179, poz. 1843 ze zm. - zwanej dalej ustawą). Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz, że zwłoka w postępowaniu sądowym jest nieuzasadniona. Stosownie do przepisu art. 2 ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeśli postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne do jego zakończenia, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuca przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznawania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznawanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach.

Wskazać należy, że wniesiona przez L. L. w dniu 11 marca 2011 r. skarga na przewlekłość postępowania jest kolejną (trzecią) skargą tego rodzaju. W postanowieniu z dnia 29 stycznia 2010 r. (sygn. akt II OPP 2/10) Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że okres jaki upłynął od przekazania skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach (22 czerwca 2009 r.) do dnia wniesienia skargi na przewlekłość postępowania (18 grudnia 2009 r.) nie pozwala stwierdzić, aby prawo strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki zostało naruszone.

Badając zatem okres od dnia 29 stycznia 2010 r. do dnia złożenia kolejnej skargi na przewlekłość postępowania (11 marca 2011 r.), należy stwierdzić, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach podejmował wszystkie czynności procesowe prawidłowo i bez nieuzasadnionej zwłoki. Okres oczekiwania na merytoryczne rozpoznanie sprawy nie wynika z błędów, ani opieszałości Sądu, ale związany jest niewątpliwie z działaniami podejmowanymi przez samego skarżącego. Na każdym etapie postępowania składa on bowiem wnioski o wyłączenie sędziów orzekających w sprawie oraz zażalenia na wszystkie wydawane w toku postępowania postanowienia sądu. Takie działanie skarżącego jest wyłączną przyczyną przedłużania się postępowania sądowego. Z analizy akt sądowych sprawy jednoznacznie wynika, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zmierzał, kierując się dyrektywą wynikającą z art. 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), do rozstrzygnięcia sprawy na pierwszym posiedzeniu już 13 lipca 2010 r., jednakże podczas tej rozprawy skarżący złożył kolejny wniosek o wyłączenie składu orzekającego w sprawie i rozprawa musiała zostać odroczona. Sąd zobowiązany był bowiem do procesowego załatwienia wszystkich składanych wniosków formalnych. Niewątpliwie zachowanie skarżącego, który złożył ponad 7 wniosków o wyłączenie składu orzekającego w sprawie (w tym również wniosek o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach) wskazuje na celowe działanie prowadzące do paraliżu wymiaru sprawiedliwości. Prowadzi to do konstatacji, że sam skarżący, nadużywając instytucji wyłączenia sędziego, zmierza do przedłużania procedury sądowej.

Biorąc pod rozwagę wszystkie okoliczności sprawy w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wszelkie podjęte przez Sąd w toku tego postępowania czynności dokonano w rozsądnych terminach, nie naruszając zasady sprawności postępowania. To kolejne pisma procesowe skarżącego z żądaniem wyłączenia sędziów, bądź stanowiące zażalenia na zapadłe postanowienia, uniemożliwiły Sądowi wyznaczenie rozprawy i merytoryczne rozpoznanie sprawy.

Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy orzekł o oddaleniu skargi na przewlekłość postępowania.