Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 21 kwietnia 2011 r., sygn. akt II OPP 9/11 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę L. L. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach, sygn. akt IV SAB/Gl 59/09 w sprawie z jego skargi na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Tychach w przedmiocie choroby zawodowej.
Wnioskiem z dnia 9 maja 2011 r. L. L. wniósł o wyłączenie sędziego NSA W. R., sędziego NSA J. K. i sędziego NSA A. L. od rozpoznania sprawy o sygn. akt II OPP 9/11. W piśmie z dnia 10 maja 2011 r., stanowiącym w istocie uzupełnienie wcześniejszego wniosku, domagał się ponownego rozpatrzenia jego skargi na przewlekłość postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Instytucja wyłączenia sędziego ma charakter procesowej gwarancji jego bezstronności w konkretnym postępowaniu, czego warunkiem jest niezależność sędziego zarówno od organów państwa, jak i od stron (M. Romańska, [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, str. 151). Wyłączenie sędziego ma służyć stworzeniu takich warunków sprawowania urzędu sędziowskiego, które eliminują możliwość wywierania nacisków na sędziego z którejkolwiek strony.
Podkreślić w tym miejscu należy, że wniosek o wyłączenie sędziego wnosi się w toku postępowania z tego względu, że ma on zagwarantować rozpoznanie sprawy przez bezstronny sąd. Stosownie zaś do treści art. 168 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- dalej powoływana jako P.p.s.a.) orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje od niego środek odwoławczy. Oznacza to, że postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego są prawomocne w toku instancji i nie podlegają zaskarżeniu. Prawomocność tych postanowień oznacza zakończenie postępowania w sprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Odnosząc powyższe rozważania do przedmiotowej sprawy, stwierdzić należy, że z treści wniosków L. L., zarówno z dnia 9 maja 2011 r. jak i z dnia 10 maja 2011 r., jednoznacznie wynika, że jest on niezadowolony z rozstrzygnięcia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 kwietnia 2011 r., sygn. akt II OPP 9/11. Podkreślenia wymaga fakt, że orzeczenia NSA są prawomocne z chwilą ich podjęcia, bowiem nie przysługują od nich żadne środki zaskarżenia. Co za tym idzie, nie można żądać, jak czyni to skarżący we wniosku z dnia 10 maja 2011 r., ponownego rozpoznania sprawy zakończonej prawomocnym postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skoro postępowanie w tej konkretnej sprawie zostało prawomocnie zakończone, to również wniosek o wyłączenie wskazanych sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego, złożony po wydaniu wyżej wymienionego rozstrzygnięcia, jest niedopuszczalny i jako taki podlega odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sad Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 64 § 3 i z art. 193 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.