Uzasadnienie
Postanowieniem z 30 sierpnia 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny przyznał tłumaczowi przysięgłemu z języka rosyjskiego kwotę 78,18 zł za wykonanie czynności tłumaczenia na rozprawie, która odbyła się 29 sierpnia 2018 r. W sentencji postanowienia omyłkowo wskazano, że rozprawa, na której tłumacz wykonywał czynności tłumaczenia, odbyła się 29 maja 2018 r., jednocześnie w uzasadnieniu postanowienia wskazując prawidłową datę rozprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302), dalej: "p.p.s.a.") sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie zgodnie z art. 156 § 2 p.p.s.a. może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Jednocześnie do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 166 p.p.s.a.). Na mocy art. 193 p.p.s.a. przepisy te mają zastosowanie w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Instytucja sprostowania orzeczeń sądowych (wyroków, postanowień) służy przywróceniu rzeczywistej woli składu orzekającego, ilekroć zachodzi niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie. W niniejszej sprawie okoliczność taka zaszła. Sąd w sentencji postanowienia z 30 sierpnia 2018 r. wskazał omyłkowo, że rozprawa, na której tłumacz wykonywał czynności tłumaczenia, odbyła się 29 maja 2018 r. a nie 29 sierpnia 2018 r. Omyłka ta jest oczywista, gdyż prawidłowa data rozprawy wynika zarówno z akt postępowania, jak i uzasadnienia postanowienia podlegającego sprostowaniu.
W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 156 § 1 w zw. z art. 166 i art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.