Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 10 lutego 2015 r., sygn. akt VII SA/Wa 1509/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2014 r., znak: [...], która dotyczyła odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, zwanego dalej "PINB", [...] z dnia [...] stycznia 2011 r., znak: [...], nakazującej A. S. i Z. L. usunięcie nieprawidłowości stwierdzonych w budynku mieszkalno-usługowym nr [...] przy ul. [...] w R. poprzez wykonanie prac określonych w decyzji. Decyzja PINB [...] zapadła w związku z art. 66 pkt 1 i 3 Prawa budowlanego, a więc w wyniku stwierdzenia, że ww. budynek może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi i mienia, co wynika z jego nieodpowiedniego stanu technicznego. W związku z tym decyzji tej organ, na podstawie art. 108 K.p.a. nadał rygor natychmiastowej wykonalności z uwagi na grożące niebezpieczeństwo dla ludzi i mienia.
W skardze kasacyjnej od ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania ww. decyzji PINB [...], ponieważ jej wykonanie może pociągnąć za sobą skutki trudne do usunięcia, narazić stronę na zbędne koszty i wydatki, zaś wykonanie decyzji, która wydana została z rażącym naruszeniem prawa nie leży w interesie społeczno-gospodarczym.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
W pierwszej kolejności wskazania wymaga, że w postępowaniu kasacyjnym, wszczętym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę, dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania decyzji na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 193 tej ustawy (por. uchwała NSA z 16 kwietnia 2007 r., I GPS 1/07). Z tego względu w niniejszej sprawie przedmiotowy wniosek podlega rozpoznaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Przedmiotowy wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie może dotyczyć także wszystkich aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Wyżej wymieniony przepis, choć przewiduje możliwość wstrzymania wykonania decyzji na wniosek strony, to uzależnia skorzystanie z takiego środka prawnego w sytuacji, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Możliwość udzielenia ochrony tymczasowej została zatem ograniczona od wystąpienia jednej z dwóch przesłanek zawartych w omawianym przepisie. Obowiązkiem strony jest wskazanie we wniosku okoliczności na poparcie spełnienia przynajmniej jednej z tychże przesłanek. Innymi słowy uprawnienie to wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku, poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (por. postanowienie NSA z 26 listopada 2007 r., II FZ 338-339/07). Argumentacja wniosku o wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego musi w sposób przekonywujący pokazać konkretne relacje między brakiem wstrzymania decyzji, a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 21 grudnia 2006 r., I FZ 525/06).
Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że na wnioskodawcy spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana.
W niniejszej sprawie strona skarżąca kasacyjnie nie wykazała, aby w okolicznościach tej konkretnej sprawy zachodziły przesłanki udzielenia ochrony tymczasowej. Wynika to z tego, że przedmiotowy wniosek prócz samego żądania wstrzymania wykonania decyzji PINB nie zawiera praktycznie żadnej argumentacji, która mogłaby w jakikolwiek sposób wskazywać na możliwość wystąpienia niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Oceny tej nie zmienia fakt, że proces budowlany jest działalnością, która z zasady może łączyć się z możliwością wystąpienia okoliczności i skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., tym bardziej jeżeli mamy do czynienia z określonym nakazem (por. postanowienia NSA: z 12 marca 2014 r., II OZ 232/13; z 17 września 2013 r., II OZ 746/13; z 8 lutego 2013 r., II OZ 70/13). W okolicznościach niniejszej sprawy, wnioskodawczyni nie uzasadniła jednak, że wstrzymanie wykonania decyzji nakazującej określone obowiązki jest uzasadnione, a brak uzasadnienia wniosku w okolicznościach tej sprawy, przy uwzględnieniu jej przedmiotu, tj. stanu technicznego budynku, który zagraża bezpieczeństwu ludzi i mienia, co wynika z jego nieodpowiedniego stanu technicznego, jest decydujące dla odmowy wstrzymania ww. decyzji.
Podkreślenia wymaga, że sąd administracyjny ocenia zaistnienie przesłanek wstrzymania w kontekście okoliczności całej sprawy, a mając na względzie przedmiot decyzji o nakazie wykonania określonych obowiązków nie można z samej istoty tego nakazu wywodzić, że wykonanie takiej decyzji przed wydaniem wyroku przez Naczelny Sąd Administracyjny może doprowadzić do trudnych do odwrócenia skutków oraz znaczną szkodę. Nawet kierując się konstytucyjną zasadą proporcjonalności nie bez znaczenia dla wyniku postępowania w tej sprawie jest uzasadnienie tego nakazu wystąpieniem interesu społecznego, tj. zagwarantowania użytkowania budynku w sposób niezagrażający bezpieczeństwu ludzi i mienia. W takiej sytuacji nie ma decydującego znaczenia dla uwzględnienia wniosku indywidualny interes strony skarżącej. Strona nie wykazała bowiem, że w wyniku wykonania nakazu nie będzie możliwe odwrócenie skutków przedmiotowego nakazu skoro prowadzi on do polepszenia stanu technicznego budynku.
Ponadto nie wskazała jaka konkretnie znaczna szkoda zaistnieje w wyniku wykonania decyzji objętej wnioskiem przy założeniu, że w przypadku ewentualnego wykonania nakazu wynikającego z tej decyzji, następnie uznanej za wydaną z wadą nieważności, skutki tej oceny ewentualnie obciążać będą organ administracyjny.
Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.