Uzasadnienie
W skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 września 2008 r. oddalającego skargę K. i S. B. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2008 r., zn. [...], S. B. wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie puckim z dnia [...] sierpnia 2004 r., zn. [...] "ponieważ jej wykonanie spowodowałoby niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody oraz trudne do odwrócenia skutki ponieważ powtórne wzniesienie przedmiotowego domku powodowałoby kilkakrotnie wyższe koszty niż poniesione przy pierwotnej budowie".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przepis art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. został zamieszczony w Dziale III "Postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym". Stosownie do przepisu art. 193 p.p.s.a. do postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym, co oznacza, że nie jest wyłączone stosowanie przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a., w przypadku gdy skarżący wniósł skargę kasacyjną od wyroku oddalającego skargę i wystąpił z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Z tych względów należy przyjąć, że Naczelny Sąd Administracyjny może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu na wniosek skarżącego, w razie oddalenia skargi i wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., co potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale siedmiu sędziów z dnia 16 kwietnia 2007 r. (sygn. akt I GPS 1/07, ONSAiWSA 2007 nr 4, poz.77) uznając, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji możliwe jest również w postępowaniu kasacyjnym wszczętym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę.
Podstawowym celem wstrzymania wykonania aktu lub czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest zapewnienie możliwie maksymalnej efektywności sądowej kontroli administracji przez stworzenie warunków zapewniających skuteczną realizację orzeczenia sądowego. Wyeliminowanie z obrotu prawnego wadliwej decyzji, która wywołała już nieodwracalne względnie trudne do odwrócenia skutki albo wyrządziła jej adresatowi znaczną szkodę, czyniłoby tę kontrolę iluzoryczną, w rzeczywistości nieskuteczną. Instytucja ochrony tymczasowej ma zatem zapobiec wykonaniu aktu, którego legalność nie została jeszcze przez sąd zbadana, a istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Ustawodawca nie wiąże wystąpienia podstaw udzielenia ochrony tymczasowej z prawdopodobieństwem uwzględnienia skargi na decyzję. Stosownie bowiem do art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu skargi sądowi może on na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie puckim z dnia [...] sierpnia 2004 r., w postępowaniu ze skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, którą organ ten utrzymał decyzję własną o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2004 r. utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie puckim z dnia [...] sierpnia 2004 r., uznać należy zatem za dopuszczalny.
Oceniając powołane we wniosku podstawy żądania wstrzymania wykonania w/w decyzji, wskazać trzeba, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Niewskazanie we wniosku okoliczności uzasadniających twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez Sąd (J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2006 r., s.189). Aby Sąd mógł stwierdzić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, skarżący musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne.
Nie wystarczy więc samo powołanie się na treść przepisu, ze wskazaniem, że "powtórne wzniesienie przedmiotowego domku powodowałoby kilkakrotnie wyższe koszty niż poniesione przy pierwotnej budowie". W żaden sposób nie wskazano, aby okoliczność ta mogła stanowić znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki, o których mowa w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a.
Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.