Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 22 stycznia 2014 r., sygn. akt II OSK 1964/12, uchylił zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 29 maja 2012 r., sygn. akt II SA/Ol 214/12, i odrzucił skargę oraz oddalił wniosek D. S. o zasądzenie kosztów postępowania sądowego.
Skarżąca wniosła o uzupełnienie wyroku poprzez orzeczenie o zwrocie wpisu od uiszczonej skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 157 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - zwanej dalej "p.p.s.a.") strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie, jak w niniejszej sprawie, dotyczy wyłącznie kosztów (art. 157 § 3 p.p.s.a.). Orzeczenie uzupełniające wyrok co do zwrotu kosztów może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 157 § 2 p.p.s.a.). Na mocy art. 193 p.p.s.a. unormowania te mają zastosowanie również w postępowaniu kasacyjnym.
Orzeczenie zapadłe w dniu 22 stycznia 2014 r., poza uchyleniem zaskarżonego wyroku i odrzuceniem skargi, obejmuje także postanowienie oddalające wniosek D. S. o zasądzenie kosztów postępowania sądowego. Nie można zatem uznać, że Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku nie zamieścił dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu, co uzasadniałoby uzupełnienie wyroku na zasadzie wynikającej z art. 157 § 1 p.p.s.a. Uzupełnienie orzeczenia w przedmiocie kosztów następuje w tych wypadkach, w których sąd nie orzekł w ogóle o kosztach, mimo że strona zażądała we właściwym czasie ich przyznania.
Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 157 § 1 i § 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.