Postanowienie NSA z 18 października 2016 r., II OSK 2425/16

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 18 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku B. S. w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2016 r., nr [...]

Sprawa

w sprawie ze skargi kasacyjnej B. S od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 15 czerwca 2016 r., sygn. akt IV SA/Po 243/16 w sprawie ze skargi B. S na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2016 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

Skład

Sędzia NSA Roman Hauser przewodniczący

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 15 czerwca 2016 r., sygn. akt IV SA/Po 243/16 (dalej wyrok z 15 czerwca 2016 r.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu (dalej WSA albo sąd I instancji) oddalił skargę B. S. (dalej skarżąca albo skarżąca kasacyjnie) na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej WWINB) z [...] stycznia 2016 r., nr [...] (dalej decyzja z [...] stycznia 2016 r.) utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej PINB) z [...] października 2015 r., nr [...] (dalej decyzja z [...] października 2015 r.) o zatwierdzeniu inwestorom - J. i J. J. projektu budowlanego zamiennego budynku mieszkalnego jednorodzinnego, zlokalizowanego na działce nr ewid. [...], położonej przy ul. [...] w K, gm. S. W skardze kasacyjnej z 17 sierpnia 2016 r. B. S, reprezentowana przez adwokata, zaskarżyła powyższy wyrok w całości, wnosząc jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wynikających z faktu, że inwestorzy mogą niezwłocznie podjąć prace budowlane na podstawie zatwierdzonego projektu. Zdaniem skarżącej kasacyjnie, nie można również wykluczyć, że w związku z przeprowadzonymi pracami wartość Jej nieruchomości ulegnie obniżeniu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Kompetencja Naczelnego Sądu Administracyjnego do wstrzymania wykonania aktu lub czynności została uregulowana w art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej p.p.s.a.), Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.).

Zasadnicze znaczenie w niniejszej sprawie ma okoliczność, że skarżąca kasacyjnie, reprezentowana przez adwokata, nie uprawdopodobniła zaistnienia przesłanek wskazanych w cytowanym przepisie. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Brak precyzyjnego wskazania przesłanek, wymaganych przez art. 61 § 3 p.p.s.a., uniemożliwia Sądowi ocenę zasadności złożonego przez stronę skarżącą wniosku. Stanowisko takie jest utrwalone w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. postanowienie NSA z dnia 5 stycznia 2016 r., sygn. akt II OZ 1332/15, CBOSA, postanowienie NSA z dnia 8 stycznia 2016 r., sygn. akt II OZ 1353/15, CBOSA). Tylko prawidłowo uzasadniony wniosek może zostać rozpoznany zgodnie z intencją strony, bowiem brak uzasadnienia czy też uzasadnienie niepełne, lakoniczne nie pozwala na ocenę, czy w danej sprawie zachodzą opisane powyżej przesłanki. Naczelny Sąd Administracyjny nie jest uprawniony do samodzielnego formułowania argumentów uzasadniających wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, a obowiązek w tym zakresie spoczywa na wnioskodawcy.

W treści złożonego środka odwoławczego, skarżąca kasacyjnie wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, powołując się jedynie na art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz wskazując, że wykonanie decyzji może spowodować znaczną szkodę bądź trudne do odwrócenia skutki. W skardze kasacyjnej nie wyjaśniono jednak w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji może mieć nieodwracalny wpływ na nieruchomość stanowiącą własność skarżącej, w czym się ta nieodwracalność będzie przejawiała, w jaki sposób prace budowlane podejmowane na nieruchomości nie należącej do skarżącej kasacyjnie będą miały tego rodzaju wpływ na Jej nieruchomość. Skarżąca kasacyjnie argumentując, że nie można wykluczyć, że w związku z przeprowadzonymi pracami zmniejszy się wartość Jej nieruchomości, jednak nie udokumentowała, ani też nie uwiarygodniła tej okoliczności. Samo hipotetyczne stwierdzenie w tym względzie, nie może skutkować przyznaniem ochrony tymczasowej, będącej wyjątkiem od reguły, zgodnie z którą wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu.

Z tych względów i na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.