Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 11 czerwca 2015 r., II SA/Sz 334/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę [...] sp. z o.o. na decyzję Wojewody [...] (zwanego dalej "Wojewodą") z dnia [...] 2015 r., [...].
Powyższą decyzją Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] (zwanego dalej "Starostą") z dnia [...] 2014 r., [...].
Wymienione rozstrzygnięcia wydano w następujących okolicznościach faktycznych.
Decyzją z dnia [...] 2011 r., [...] Starosta zatwierdził projekt budowlany i udzielił [...] pozwolenia na budowę infrastruktury elektroenergetycznej 15 i 0,4 kV wraz ze stacją transformatorową, w celu zasilenia zakładu produkcyjnego w miejscowości [...] w gminie [...], na terenie działek o numerach ewidencyjnych [...].
Pismem z dnia [...] 2014 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] zwrócił się do Starosty o wszczęcie procedury zmierzającej do uchylenia udzielonego pozwolenia na budowę ze względu na realizację robót bez wymaganego pozwolenia na budowę.
Starosta postanowieniem z dnia [...] 2014 r. wznowił postępowanie w sprawie zakończonej ostateczną decyzją [...] wskazując na wyjście na jaw istotnych w sprawie nowych okoliczności, nieznanych organowi.
Po przeprowadzeniu postępowania wznowieniowego Starosta decyzją z dnia [...] 2014 r., [...], na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 w zw. z art. 145 § 1 pkt 5 i art. 149 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (obecnie tekst jednolity tego aktu prawnego opublikowano w Dz. U. z 2016 r., poz. 23 – uw. NSA, dalej "K.p.a."), uchylił z urzędu swoją ostateczną decyzję [...], a w to miejsce odmówił [...] zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę dla projektowanej inwestycji infrastruktury elektroenergetycznej.
Uzasadniając rozstrzygnięcie Starosta wskazał, że w świetle zgromadzonych dowodów roboty budowlane zostały wykonane przed uzyskaniem pozwolenia na budowę. Za dowody o tym świadczące organ uznał treść aktów notarialnych przedłożonych w organie nadzoru budowlanego przez inwestora oraz obecnego właściciela nieruchomości - [...] sp. z o.o., a także protokół z przekazania części nieruchomości z kompletną linią technologiczną wraz z zasilającą ją stacją transformatorową oraz protokół pomiarów urządzeń, a nadto pismo wystosowane przez [...] Oddział Dystrybucji [...] dotyczące odbioru sieci zasilającej stację.
Od powyższej decyzji odwołanie wniosła spółka [...] zarzucając naruszenie art. 77 § 1 oraz 80 K.p.a. poprzez brak wyczerpującego zgromadzenia materiału dowodowego i zinterpretowania wątpliwości co do stanu faktycznego na niekorzyść inwestora oraz naruszenie art. 107 § 3 K.p.a. w zw. z art. 8 i art. 9 K.p.a. poprzez nieprecyzyjne wyjaśnienie podstawy prawnej i faktycznej decyzji, skutkujące brakiem możliwości ustosunkowania się do motywów działania organu.
Spółka podniosła, że wykonane przez inwestora prace budowlane miały charakter budowy przyłączy, które nie mogą być uznane za tożsame z wykonaniem całej inwestycji objętej pozwoleniem na budowę. Poza tym, zdaniem strony, protokół odbioru urządzeń eklektycznych nie jest wystarczający do wykazania, iż w dniu wydania uchylonej decyzji inwestor wykonał w całości inwestycję bądź w ogóle przystąpił do jej realizacji, a w celu ustalenia stanu realizacji inwestycji na dzień 14 września 2011 r. organ winien był dopuścić dowód z przesłuchania świadków.
Decyzją z dnia [...] 2015 r., [...] Wojewoda, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Po przytoczeniu treści art. 28 ust. 1 i art. 34 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (obecnie tekst jednolity tej ustawy opublikowano w Dz. U. z 2016 r., poz. 290 – uw. NSA; dalej "P.b."), podzielił ustalenia Starosty, że inwestor zrealizował inwestycję przed uzyskaniem ostatecznego pozwolenia na budowę. Zdaniem organu na powyższe wskazują materiały zgromadzone w sprawie, w tym:
- – protokoły z pomiarów urządzeń dokonanych przez wykonawcę - firmę [...] z siedzibą w [...] na zlecenie inwestora, przeprowadzonych w końcu sierpnia i na początku września 2011 r., tj. dotyczące wykonanego w dniu [...] 2011 r. pomiaru rezystancji uziemienia w odniesieniu do obiektu o nazwie Stacja transformatorowa [...] Lokum nr [...] (nr protokołu [...]), pomiaru oporności uziemienia w odniesieniu do ww. obiektu (protokół nr [...]), pomiaru oporności uziemienia w odniesieniu do obiektu - stanowisko słupowe - odłącznik nr [...], znajdującego się na działce nr [...] (działka inwestycyjna) w [...] (protokół nr [...]), pomiarów rezystancji izolacji obwodów i urządzeń (protokół nr [...]), pomiaru pomontażowego transformatora 15/04 kV (protokół nr [...]), badania kabla elektroenergetycznego zasilającej stację transformatorową (protokół nr [...]),
- – oświadczenie z [...] 2011 r. firmy [...] z siedzibą w [...] o wykonaniu stacji transformatorowej [...] Lokum nr [...] zgodnie z projektem budowlanym i obowiązującymi przepisami,
- – protokół sporządzony przez [...] Sp. z o.o. Oddział Dystrybucji [...] w dniu [...] 2011 r. ze sprawdzenia zgłoszonych do przyłączenia do sieci urządzeń elektrycznych, tj. stacji transformatorowej 15/04 kV nr [...][...][...] z transformatorem 1000 kVA, układu pomiarowo-rozliczeniowego i linii zasilającej 15 kV o długości 500 mb wraz ze słupem, będących własnością odbiorcy,
- – pismo nr [...] Spółki [...] Oddział Dystrybucji [...] wskazujące, że [...] 2011 r. dokonała odbioru infrastruktury elektroenergetycznej oraz stacji transformatorowej w [...] w zakresie zgodności z obowiązującymi wymaganiami.
Według organu, zestawienie dat wytworzenia przywołanych wyżej dokumentów z datą, w której decyzja z dnia [...] 2011 r. stała się ostateczna, to jest z dniem [...] 2011 r., przesądza o tym, że roboty budowlane zostały wykonane bez wymaganego pozwolenia. Okoliczność ta znajduje również potwierdzenie w oświadczeniu złożonym przez inwestora [...] w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego w [...] o budowie stacji transformatorowej wraz infrastrukturą elektroenergetyczną w miejscowości [...], na działkach nr [...] przed uzyskaniem pozwolenia na budowę.
W skardze [...] sp. z o.o. wniosła o uchylenie decyzji Wojewody oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty. Zarzuciła przy tym naruszenie:
- – art. 78 w zw. z art. 75 § 1 K.p.a. poprzez nieprzeprowadzenie wnioskowanych dowodów wskazanych w petitum odwołania od decyzji organu pierwszej instancji;
- – art. 107 § 1 i 3 K.p.a. z wz. art. 8 i 9 K.p.a. poprzez: a) brak wskazania przyczyn, dla których organ pominął zgłoszone dowody, odmawiając im przy tym mocy dowodowej, b) brak precyzyjnego wyjaśnienia podstawy faktycznej i prawnej decyzji, co uniemożliwia właściwe zapoznanie się z motywami działania organu, zrozumienie tych motywów, a w rezultacie ustosunkowanie się do nich w sposób rzeczowy i wyczerpujący,
- – art. 7 i 77 § 1 w zw. z art. 80 K.p.a. poprzez: a) brak wyczerpującego zgromadzenia materiału dowodowego oraz brak wyczerpującego, rzetelnego i wszechstronnego rozpatrzenia materiału sprawy, b) zinterpretowanie wątpliwości co do stanu faktycznego sprawy na niekorzyść inwestora, co stanowiło oczywiste naruszenie zasady pierwszeństwa słusznego interesu strony, a w rezultacie doprowadziło do wadliwego uchylenia prawomocnego pozwolenia na budowę.
Wskazała nadto na błąd w ustaleniach faktycznych dotyczących daty rozpoczęcia robót budowlanych.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko.
Wyrokiem z dnia 11 czerwca 2015 r., II SA/Sz 334/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę. Przypomniał, że kontrolowane postępowanie administracyjne miało charakter nadzwyczajny. Wznowienie postępowania w stosunku do ostatecznej decyzji z dnia [...] 2011 r., [...] nastąpiło z urzędu, a podstawą tego była przesłanka z art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. Zgodnie z tym przepisem w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję.
Wskazując na powyższe Sąd doszedł następnie do przekonania, że postępowanie wyjaśniające co do podstawy wznowienia postępowania oraz oceny jej wpływu na ostateczne rozstrzygnięcie w przedmiocie pozwolenia na budowę zostało przeprowadzone z dochowaniem wymogów określonych w K.p.a. Uznał więc zarzuty naruszenia art. 7, 77, 78 w z. z art. 75 § 1, 80 i 107 w zw. z art. 8 i 9 K.p.a. za chybione. Sąd wskazał, że co prawda organ odwoławczy w uzasadnieniu aktu nie przytoczył treści przepisów powołanych w podstawie prawnej, jednakże wyjawił je przez pryzmat szczegółowej analizy dowodowej, zasadnie wiążąc podstawę prawną i faktyczną z art. 28 ust.1 i art. 32 ust. 4a P.b.
Zdaniem Sądu analiza akt sprawy prowadzi do wniosku, że organy orzekające prawidłowo przyjęły, iż inwestor zrealizował inwestycję polegającą na budowie stacji transformatorowej wraz z infrastrukturą elektroenergetyczną przed uzyskaniem ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Wbrew twierdzeniom skarżącej, ustalenie to organ oparł nie tylko na dowodzie w postaci protokołu odbioru sieci urządzeń elektrycznych, ale również, co wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji, na innych zebranych w sprawie dowodach, w tym na twierdzeniach samego inwestora. W aktach administracyjnych znajduje się bowiem oświadczenie [...] z dnia [...] 2014 r. złożone w sprawie przystąpienia do użytkowania stacji transformatorowej wraz z infrastrukturą w [...] na działkach [...], w którym oświadczył, że "budynek stacji transformatorowej wraz z infrastrukturą elek. został wykonany przed pozwoleniem na budowę z powodu konieczności zwiększonych mocy urządzeń zakładu". Oświadczenie to nie budzi żadnych wątpliwości co do jego treści i potwierdza ustalenia wynikające z pozostałych dowodów.
Sąd przyznał też rację organowi odwoławczemu, że okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia sprawy zostały w sposób należyty wyjaśnione, a analiza dowodów zgromadzonych w sprawie prowadzi do jednoznacznych wniosków. Strona natomiast w toku postępowania nie przedłożyła żadnego wiarygodnego dowodu, który podważałby dokonane przez organ ustalenia faktyczne, a jedynie w odwołaniu wniosła o przesłuchanie świadków opierając się na błędnym założeniu o istnieniu w świetle zebranego materiału dowodowego wątpliwości co do stanu faktycznego i zinterpretowania tych wątpliwości przez organ na niekorzyść inwestora.
Wskazując na powyższe Sąd stwierdził więc, że w realiach sprawy wystąpiła przesłanka wznowienia z art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. z uwagi na okoliczność wykonania przez inwestora robót budowlanych przed uzyskaniem pozwolenia na budowę, który to fakt nie był znany organowi na dzień wydania decyzji. W konsekwencji organ był uprawniony do orzeczenia we wznowieniowym postępowaniu o uchyleniu decyzji dotychczasowej i wydania nowej decyzji rozstrzygającej o istocie sprawy, gdyż w świetle P.b. (art. 28 ust. 1 i art. 32 ust. 4a P.b.) decyzja o pozwoleniu na budowę może dotyczyć jedynie przyszłych zamierzeń inwestycyjnych.
Na marginesie Sąd nadmienił, że realizacja inwestycji przed wydaniem ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę powoduje bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego wszczętego wnioskiem o to pozwolenie, co obliguje organ do jego umorzenia, a nie jak to miało miejsce w niniejszej sprawie, odmowy udzielenia pozwolenia na budowę. Przyjął jednak, że skoro oba rozstrzygnięcia prowadzą w istocie do takich samych skutków, zatem takie uchybienie nie stanowi podstawy do wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji.
Skargę kasacyjną od wyroku z dnia 11 czerwca 2015 r., II SA/Sz 334/15 złożyła spółka [...] sp. z o.o. zarzucając naruszenie:
- – art. 141 § 4 P.p.s.a. w zw. z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie tekst jednolity tego aktu prawnego opublikowano w Dz. U. z 2016 r., poz. 718 – uw. NSA, dalej "P.p.s.a.") poprzez nieodniesienie się w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku do zarzutów podniesionych w skardze, w szczególności dotyczących wyjaśnienia dlaczego Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszenia przepisów art. 107 § 1 i 3 w zw. z art. 8, 9, 7, 77 § 1 i 80 K.p.a.
- – art. 134 § 1 P.p.s.a. polegające na ograniczeniu zakresu rozpoznania skargi tylko do wskazanych przez stronę zarzutów w sytuacji, gdy Sąd pierwszej instancji powinien rozpatrzyć z urzędu ewentualność naruszenia art. 7 i 77 § 1 K.p.a. w zw. z art. 29 ust. 1 pkt 1 pkt 2b oraz ust. 1 pkt 19a P.b. polegającego na niewyczerpującym rozpoznaniu sprawy i niedokładnym rozpatrzeniu materiału dowodowego oraz pominięciu ustaleń, czy infrastruktura elektroenergetyczna oraz stacja transformatorowa wzniesione przez poprzednika prawnego skarżącej nie korzystają ze zwolnienia przewidzianego w art. 29 ust. 1 pkt 2b oraz ust. 1 pkt 19a P.b., to jest, czy budowle te są zwolnione z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę;
- – art. 134 § 1 P.p.s.a. oraz art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (obecnie tekst jednolity tego aktu prawnego opublikowano w Dz. U. z 2016 r., poz. 1066 ze zm.) polegające na bezzasadnym pominięciu przez Sąd pierwszej instancji wpływu na wynik sprawy wady orzeczenia Wojewody polegającej na tym, że organ ten nie przytoczył w uzasadnieniu decyzji treść przepisów stanowiących podstawę rozstrzygnięcia czym uchybił dyspozycji art. 107 § 1 K.p.a.
Wskazując na powyższe [...] sp. z o.o. wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie. Wystąpiła także o zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej [...] sp. z o.o. wskazała, że Sąd pierwszej instancji nie odniósł się do przedstawionych przez nią, umotywowanych zarzutów naruszenia art. 75 § 1, art. 107 § 1 i 3 w zw. z art. 8, 9, 7 i 77 § 1 oraz 80 K.p.a. Było to obowiązkiem Sądu, który wynika z art. 141 § 4 P.p.s.a.
Z kolei odnosząc się do kwestii naruszenia przez Sąd art. 29 ust. 1 pkt 1 pkt 2b oraz ust. 1 pkt 19a P.b. skarżąca kasacyjnie spółka wyjaśniła, że należało uwzględnić, iż infrastruktura elektroenergetyczna wraz ze stacją transformatorową będąca przedmiotem postępowania przynajmniej częściowo podlega pod dyspozycję tych przepisów – tymczasem zgodnie z nimi nie wymagają pozwolenia na budowę wolno stojące parterowe budynki stacji transformatorowych i kontenerowych stancji transformatorowych o powierzchni zabudowy do 35 m2 oraz sieci elektroenergetyczne obejmujące napięcie znamionowe nie wyższe niż 1 kV.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
Jako zasadniczy zarzut [...] sp. z o.o. przestawia zarzut naruszenia art. 141 § 4 P.p.s.a. w zw. z art. 134 § 1 P.p.s.a. poprzez nieodniesienie się w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku do zarzutów podniesionych w skardze, w szczególności dotyczących wyjaśnienia, dlaczego Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się po stronie organów uchybienia przepisom art. 107 § 1 i 3 w zw. z art. 8, 9, 7, 77 § 1 i 80 K.p.a.
Zarzut ten jest bezzasadny, gdyż skarżąca spółka w ogóle nie wyjaśnia, w czym wyrażać się miało naruszenie art. 107 § 1 i 3 w zw. z art. 8, 9, 7, 77 § 1 i 80 K.p.a., którego miał nie stwierdzić Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie.
Z treści skargi złożonej przed sądem pierwszej instancji (do której treści [...] sp. z o.o. pośrednio się odwołuje) wynika, że skarżący stawiał blankietowe zarzuty obejmujące naruszenie art. 107 § 1 i 3 w zw. z art. 8 i 9 K.p.a. poprzez m.in. "brak wskazania przyczyn, dla których organ pominął zgłoszone przez skarżącego dowody...", "brak precyzyjnego wyjaśnienia podstawy prawnej i faktycznej decyzji..." oraz art. 7, 77 § 1 i 80 K.p.a. poprzez "brak wyczerpującego zgromadzenia materiału dowodowego..." oraz "zinterpretowanie wątpliwości co do staniu faktycznego sprawy na niekorzyść inwestora...".
Ze skargi, do której odwołuje się [...] sp. z o.o. w skardze kasacyjnej, nie wynika więc na czym w istocie zarzuty naruszenia art. 107 § 1 i 3 w zw. z art. 8, 9, 7, 77 § 1 i 80 K.p.a. miałyby polegać. W szczególności nie wyjaśniono, jakie dowody zgłoszone przez skarżącego pominięto, dlaczego podstawa prawna i faktyczna decyzji zostały nienależycie wyjaśnione, w jakim konkretnie zakresie nie dokonano wyczerpującego zgromadzenia materiału dowodowego oraz jakie wątpliwości zinterpretowano na niekorzyść inwestora.
Skoro zatem powyższe okoliczności nie wynikają ze skargi, to tym bardziej nie sposób ustalić, jakie konkretnie intencje przyświecały [...] sp. z o.o., która zarzuca, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie naruszył art. 141 § 4 P.p.s.a. w zw. z art. 134 § 1 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny związany podstawami skargi kasacyjnej nie może w tym zakresie czynić domniemań i własnych ustaleń. Uznał więc zarzut naruszenia art. 141 § 4 P.p.s.a. w zw. z art. 134 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 107 § 1 i 3 w zw. z art. 8, 9, 7, 77 § 1 i 80 K.p.a. za nieskuteczny.
Niezasadny jest także zarzut naruszenia art. 134 § 1 P.p.s.a. polegający na ograniczeniu zakresu rozpoznania skargi tylko do wskazanych przez stronę zarzutów w sytuacji, gdy Sąd pierwszej instancji powinien dokonać rozpatrzenia z urzędu naruszenia art. 7 i 77 § 1 K.p.a. w zw. z art. 29 ust. 1 pkt 2b oraz ust. 1 pkt 19a P.b. i dokonać ustaleń, czy infrastruktura elektroenergetyczna oraz stacja transformatorowa wzniesione przez poprzednika prawnego skarżącej nie korzystają ze zwolnienia od obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę.
Odnosząc się do powyższego zwrócić należy uwagę, że zaskarżoną decyzję Wojewody wydano w dniu [...] 2015 r. Tymczasem wskazane przez skarżącą kasacyjnie spółkę przepisy obejmujące art. 29 ust. 1 pkt 2b oraz ust. 1 pkt 19a P.b. weszły w życie 28 czerwca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie nie mógł zatem z urzędu rozważać naruszenia tych przepisów przez organ (w zw. z art. 7 i 77 § 1 K.p.a.), gdyż na datę wydania zaskarżonej decyzji nie obowiązywały one jeszcze w systemie prawa. Z całą pewnością nie można było więc Wojewodzie zarzucić naruszenia art. 29 ust. 1 pkt 2b oraz ust. 1 pkt 19a P.b.
Zupełnie bezzasadny okazał się zarzut naruszenia art. 134 § 1 P.p.s.a. oraz art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 Prawo o ustroju sądów administracyjnych "polegające na bezzasadnym pominięciu przez Sąd pierwszej instancji wpływu na wynik sprawy wady orzeczenia Wojewody polegającej na tym, że organ ten nie przytoczył w uzasadnieniu decyzji treść przepisów stanowiących podstawę rozstrzygnięcia czym uchybił dyspozycji art. 107 § 1 K.p.a.".
W skardze kasacyjnej [...] sp. z o.o. zwraca uwagę na zdanie, które zawarto w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, cyt.: "Co prawda organ odwoławczy w uzasadnieniu aktu nie przytoczył treści przepisów powołanych w podstawie prawnej...". Zdaniem skarżącej kasacyjnie Sąd oddalając skargę konwalidował w niedopuszczalny sposób braki formalne zaskarżonej decyzji.
Odnosząc się do powyższego Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnia, że zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c P.p.s.a. uchylenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny zaskarżonej decyzji uzależnione jest nie tylko od stwierdzenia naruszenia prawa (materialnego, postępowania), ale nadto stwierdzone uchybienie musi mieć (albo może mieć) wpływ na wynik sprawy. Innymi słowy, nie każde naruszenie prawa uzasadnia automatycznie wyeliminowanie zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego. W zaskarżonym wyroku, jak wcześniej wskazano, Wojewódzki Sąd Administracyjny dostrzegł, że w kontrolowanej decyzji nie przytoczono treści przepisów prawa, jednakże dodał, iż organ "dokonał przez ich pryzmat szczegółowej analizy dowodowej, zasadnie wiążąc podstawę prawną i faktyczną z przepisami art. 28 ust.1 i art. 32 ust. 4a ustawy Prawo budowlane". Nie ulega więc wątpliwości, że Sąd nie "dokonywał próby konwalidacji braków formalnych orzeczenia" organu, jak to ujmuje [...] sp. z o.o., ale po prostu zwrócił uwagę na pewne mankamenty uzasadnienia decyzji, które uznał za nie mające wpływu na wynik sprawy.
Mając to wszystko na uwadze, biorąc pod uwagę, iż wszystkie zarzuty skargi kasacyjnej okazały się bezzasadne, Naczelny Sąd Administracyjny zdecydował o jej oddaleniu na podstawie art. 184 P.p.s.a.