Uzasadnienie
II OSK 34 / 13
Wyrokiem z dnia 7 marca 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Wójta Gminy Wiązowna od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 października 2012 r. w sprawie ze skargi E. T. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta.
Pismem z dnia 12 kwietnia 2013 r. pełnomocnik skarżącego radca prawny P. T. wniósł o uzupełnienie powyższego wyroku poprzez zasądzenie na rzecz E. T. zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.- zwanej dalej P.p.s.a.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu zgłosić wniosek o jego uzupełnienie, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Jednym z takich dodatkowych orzeczeń jest orzeczenie o kosztach postępowania (art. 209 P.p.s.a.). Stosownie do art. 204 pkt 2 tej ustawy w razie oddalenia skargi kasacyjnej strona, która wniosła skargę kasacyjną, obowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez skarżącego, jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji uwzględniający skargę. Zgodnie z art. 205 § 2 P.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
W okolicznościach niniejszej sprawy pełnomocnik skarżącego pismem procesowym z dnia 17 stycznia 2013 r. wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej i zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania sądowego, w tym zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Zauważyć przy tym trzeba, iż pismo to nie stanowiło odpowiedzi na skargę kasacyjną wobec złożenia go po upływie czternastodniowego terminu (art. 179 P.p.s.a.; uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 listopada 2012 r. sygn. akt II FPS 4/12; orzeczenie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: orzeczenia.nsa.gov.pl).
Jak wynika natomiast z protokołu rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym przeprowadzonej w dniu 7 marca 2013 r. w posiedzeniu tym wziął udział pełnomocnik skarżącego radca prawny P. T. Oznacza to, iż uczestnik postępowania kasacyjnego E. T. poniósł w tym postępowaniu jedynie koszty wynagrodzenia zastępującego go radcy prawnego, którego czynności polegały na udziale w rozprawie. Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2003 r. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) stawki minimalne za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynoszą 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
Z tego też względu, uznając złożony wniosek za zasadny, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 157 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.