Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z dnia 25 października 2007 r. sygn. akt II SA/Sz 770/07 po rozpoznaniu skargi [...] SA w K. na decyzję Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Szczecinie z dnia [...] maja 2007 r. utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Koszalinie z dnia [...] marca 2007 r. o odmowie udzielenia skarżącemu pozwolenia na użytkowanie budowy I etapu zamierzenia inwestycyjnego pod nazwą Zakład Mechaniczny Produkcji Urządzeń [...] - uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji.
W uzasadnieniu wyroku podano, że po złożeniu wniosku inwestora wszczynającego postępowanie administracyjne w przedmiotowej sprawie została przeprowadzona obowiązkowa kontrola przez organ pierwszej instancji, podczas której stwierdzono wykonanie obiektu niezgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym. Postanowieniem z dnia 16 marca 2007 r. wydanym na podstawie art. 59f ust. 1 - 3 i 5 Prawa budowlanego organ wymierzył inwestorowi karę z tytułu wykonania inwestycji niezgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym a następnie, działając na podstawie art. 59 f ust. 6 Prawa budowlanego odmówił decyzją udzielenia pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego, mając na uwadze, że cytowany przepis stanowi, iż w przypadku wymierzenia kary właściwy organ w drodze decyzji odmawia wydania pozwolenia na użytkowanie i przeprowadza w odpowiednim zakresie postępowanie, o którym mowa w art. 51 Prawa budowlanego.
Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu pierwszej instancji podkreślając jednocześnie, że badając w postępowaniu zażaleniowym sprawę nałożenia kary z tytułu wykonania inwestycji niezgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym uznał, iż postanowienie z dnia 16 marca 2007 r. było uzasadnione.
Skargę na powyższą decyzję organu wojewódzkiego złożyła [...] SA w K. podkreślając, że wymienioną karę wymierzono niezgodnie z prawem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie, zauważając, że wyrokiem tego Sądu z dnia 25 października 2007 r. sygn. akt II SA/Sz 769/07 zostało uchylone postanowienie Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Szczecinie o wymierzeniu inwestorowi kary z tytułu wybudowania budynku produkcyjnego z częścią socjalno-biurową oraz sieci kanalizacji deszczowej wchodzących w skład I etapu zamierzenia inwestycyjnego pod nazwą "Zakład Mechaniczny Produkcji Urządzeń [...]" niezgodnie z ustaleniami i warunkami określonymi w decyzji o pozwoleniu na budowę wydanej przez Prezydenta Miasta Koszalina z dnia [...] kwietnia 2001 r. Nr [...], zmienionej decyzjami z dnia [...] listopada 2003 r. i z dnia [...] sierpnia 2006 r. Z tych przyczyn zaskarżona decyzja i decyzja ją poprzedzająca organu pierwszej instancji, będące konsekwencją wydanych i opisanych wyżej postanowień w przedmiocie wymierzenia inwestorowi kary za nieprawidłowości stwierdzone w trakcie obowiązkowej kontroli budowy, nie mogą pozostać w obrocie prawnym.
Skargę kasacyjną od tego wyroku, sporządzoną przez radcę prawnego, wniósł Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Szczecinie zarzucając naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię przepisów art. 36a ust. 5 i art. 59f w związku z art. 59 a ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane /tekst jednolity z 2006 r. Dz. U. Nr 156, poz. 1118 ze zm./. "to jest stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania postanowienia przez organ drugiej instancji". W uzasadnieniu tej skargi podkreśla się, że stanowisko Sądu, będące następstwem niezasadnego stanowiska zajętego w wyroku z dnia 25 października 2007 r. sygn. akt II SA/Sz 769/07, od którego skarżący wniósł skargę kasacyjną - jest nieprawidłowe.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż skarga kasacyjna nie została oparta na usprawiedliwionych podstawach.
Jako podstawę skargi kasacyjnej wskazuje się błędną wykładnię przepisów art. 36a ust. 5 i art. 59f w związku z art. 59 a ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, zaś w końcowej części uzasadnienia tej skargi podaje, że sprawa ściśle wiąże się ze sprawą zakończoną wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 25 października 2007 r. sygn. akt II SA/Sz 769/07 uchylającym postanowienia organów obu instancji w przedmiocie kary ustalonej w wyniku stwierdzonych nieprawidłowości w trakcie obowiązkowej kontroli.
Rację ma wnoszący skargę kasacyjną, że obie sprawy, to jest dotycząca przedmiotowej kary a następnie sprawa niniejsza, w której rozstrzygnięto o odmowie pozwolenia na użytkowanie, wiążą się ze sobą bezpośrednio, zaś orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie sygn. akt II OSK 53/08 o oddaleniu skargi kasacyjnej powoduje, że oddaleniu podlega również skarga kasacyjna wniesiona w niniejszej sprawie. Podzielenie przez Naczelny Sąd Administracyjny wykładni Sądu pierwszej instancji wskazanych regulacji prawa materialnego w powyższej sprawie, w której zresztą w podstawach skargi kasacyjnej wskazano zarzut błędnej wykładni tych samych przepisów, ma ten skutek, że wykładnia ta rzutuje na nieprawidłowość oceny wnoszącego skargę kasacyjną w kwestii odmowy udzielenia pozwolenia na użytkowanie, będącej przedmiotem rozstrzygnięcia w sprawie niniejszej.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji z mocy art. 184 ppsa.