Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 7 października 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, po rozpoznaniu skargi E. S. na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia (...) kwietnia 2010 r. wydaną w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych, uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia (...) stycznia 2010 r.
Od powyższego wyroku skargi kasacyjne wnieśli: Lubelski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego oraz J. P. i T. P. Pismem z dnia 10 lutego 2011 r. E. S. wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty P. z dnia (...) września 2009 r. znak: (...), którą zatwierdzono projekt budowlany i wydano J. P. pozwolenie na budowę Zakładu "A" na działkach nr ewid.: (...),(...), zlokalizowanych w P. przy ul. Z. Powyższy wniosek uzasadniono tym, że powstanie ww. zakładu spowoduje znaczny spadek wartości rynkowej nieruchomości wnioskodawcy, która znajduje się w bliskim sąsiedztwie działek, na których realizowana jest inwestycja a ponadto powstanie tego zakładu spowoduje, iż spokojna okolica zmieni się w centrum odwiedzane przez znaczną liczbę osób, co niewątpliwie zmieni wypoczynkowy charakter miejscowości. We wniosku zaznaczono również, że ww. inwestycji istnieją wątpliwości, co do ilości miejsc parkingowych, co w konsekwencji spowoduje, że samochody pozostawiane będą w każdym wolnym miejscu w okolicy.
Wnioskodawczyni wskazała także, że napływ dużej ilości samochodów wiąże się z dużym natężeniem spalin co negatywnie wpłynie na środowisko i samopoczucie mieszkańców oraz że brak jest jasności w kwestii miejsca usytuowania pojemnika na odpady stałe oraz jego rozmiarów, o którym mowa w opisie planu zagospodarowania, który to pojemnik miałby się znajdować na terenie działki.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Zgodnie natomiast z art. 193 p.p.s.a. jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym.
Uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest możliwe, jeżeli spełnione są przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. przy czym ciężar wykazania przesłanek zawartych w tym przepisie spoczywa na wnioskodawcy. Sąd natomiast może wstrzymać wykonanie aktu jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana (postanowienie NSA z dnia 19 sierpnia 2010 r., II OZ 773/10; z dnia 19 lutego 2009 r., sygn. akt I OZ 99/09; z dnia 23 stycznia 2009 r., sygn. akt I OZ 8/09).
Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy stwierdzić należy, że wnioskodawczyni nie wykazała w sposób wystarczający okoliczności, które uzasadniałyby wstrzymanie zaskarżonego aktu. Przedstawiona argumentacja nie wystarcza aby przekonać Sąd o konieczności zastosowania w stosunku do skarżącej ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania ww. decyzji.
W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.