Uzasadnienie
II OSK 683 / 11
Wyrokiem z dnia 26 października 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę M. i W. R. na decyzję Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Szczecinie z dnia [...] kwietnia 2010 r., utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] sierpnia 2009 r., nakazującą skarżącym rozbiórkę budynku socjalno-handlowego na działce nr [...] przy ul. [...] w D. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wnieśli M. i W. R. Uzasadniając swój wniosek skarżący wskazali, iż decyzja nakazująca rozbiórkę w przypadku jej wykonania, a następnie ewentualnego uchylenia rzez sąd, jest rozstrzygnięciem, które może spowodować wyrządzenie stronie znacznej szkody i trudne do odwrócenia skutku. Nadto skarżący podkreślili, iż Sąd pierwszej instancji postanowieniem z dnia 19 lipca 2010 r. wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji, które to wstrzymanie jednak upadło wobec wydania wyroku.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżanego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z przyjętej wykładni powołanego przepisu wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności dopuszczalne jest również na etapie postępowania kasacyjnego (uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007 r. sygn. akt I GPS 1/07, ONSAiWSA 2007 Nr 4, poz. 77).
Odnosząc się do zasadności wniosku w przedmiotowej sprawie, należy mieć na uwadze, iż z zasady rozbiórka obiektu budowlanego łączy się z trudnymi do odwrócenia skutkami, jak również znaczną szkodą. Wymaga też podkreślenia, iż na gruncie art. 61 § 3 p.p.s.a. możliwe jest wstrzymanie wykonania aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, a zatem również decyzji organu I instancji, jednakże pod warunkiem, że wywołuje ona skutki materialnoprawne. Skutków takich nie wywołuje zaś decyzja nieostateczna, której nie nadano rygoru natychmiastowej wykonalności lub która nie podlega natychmiastowemu wykonaniu z mocy ustawy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 lutego 2009 r., sygn. akt II OSK 175/09). Stąd też niniejszym postanowieniem można było objąć wyłącznie decyzję skarżoną, wydaną przez organ odwoławczy.
Z przedstawionych wyżej przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie.