Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Opolu przedstawił sprawę o wyznaczenie innego sądu do rozpoznania wniosku G. B. z dnia 22 stycznia 2015 r., w którym żądała wyłączenia wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu od rozpoznania sprawy o sygn. akt II SO/Op 60/14 w przedmiocie wniosku o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.
Z akt sprawy wynika, że postanowieniem z dnia 23 lipca 2014 r., sygn. akt II OW 139/14 Naczelny Sąd Administracyjny wyznaczył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu do rozpoznania wniosku G. B. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach od orzekania w sprawie sygn. akt II SA/Gl 1996/13. Postanowieniem z dnia 26 września 2014 r., sygn. akt II SO/Op 60/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oddalił wniosek skarżącej o wyłączenie od rozpoznania sprawy o sygn. akt II SA/Gl 1996/13 sędziów orzekających w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach i odrzucił wniosek dotyczący wyłączenia jednego z sędziów tego Sądu. Postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2015 r., sygn. akt II OZ 392/15 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącej na to postanowienie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postępowanie sądowe toczące się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu w zakresie wniosku skarżącej o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach zostało prawomocnie zakończone. Postanowieniem z dnia 26 września 2014 r., sygn. akt II SO/Op 60/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oddalił wniosek skarżącej o wyłączenie od rozpoznania sprawy o sygn. akt II SA/Gl 1996/13 sędziów orzekających w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach i odrzucił wniosek dotyczący wyłączenia jednego z sędziów tego Sądu, a postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2015 r., sygn. akt II OZ 392/15 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącej na to postanowienie.
Wniosek skarżącej z dnia 22 stycznia 2015 r. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu jest więc bezprzedmiotowy i nie wymaga rozpoznania. Brak jest zatem podstaw do wyznaczenia innego wojewódzkiego sądu administracyjnego do rozpoznania takiego żądania, na podstawie art. 22 § 3 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.