Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 11 czerwca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił zażalenie skarżącej D.J. na postanowienie tego Sądu z dnia 7 maja 2015 r. w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej.
W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał na wynikający z art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.- zwanej dalej P.p.s.a.) wymóg sporządzenia zażalenia, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego i wyjątki o tej zasady zawarte w art. 175 § 2 i 3 P.p.s.a. Jak podkreślił Sąd, niedopełnienie warunku wynikającego z art. 194 § 4 P.p.s.a. jest brakiem, który nie podlega uzupełnieniu i skutkuje odrzuceniem zażalenia na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. Ustawodawca, wprowadzając w 194 § 4 p.p.s.a. wymóg sporządzenia środka odwoławczego przez prawnika profesjonalistę kierował się przede wszystkim potrzebą udzielenia stronie, która nie zgadza się z zapadłym w jej sprawie orzeczeniem sądu pierwszej instancji, pomocy prawnej ze strony osób posiadających odpowiednią wiedzę prawniczą.
Sporządzenie zażalenia na postanowienie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego albo osoby wymienione w art. 175 § 2 i 3 P.p.s.a. z zachowaniem określonych wymogów jest zatem warunkiem koniecznym dopuszczalności tego środka odwoławczego. W niniejszej sprawie postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej zostało doręczone skarżącej w dniu 26 maja 2015 r. wraz z pouczeniem o dopuszczalności, sposobie i terminie do wniesienia zażalenia. W punkcie 5 tego pouczenia wskazano, że "zażalenie którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego (...)". Pomimo tego pouczenia skarżąca złożyła zażalenie sporządzone przez siebie osobiście. Nie wykazała przy tym, aby legitymowała się uprawnieniami zawodowymi, które umożliwiają samodzielne sporządzenie tego sformalizowanego środka odwoławczego, jakim jest zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Z akt sprawy fakt ten w żaden sposób również nie wynika.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak na wstępie na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła D. J., wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Stwierdzić przede wszystkim trzeba, że zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 7 maja 2015 r., odrzucające skargę kasacyjną powinno na podstawie art. 194 § 4 w zw. z art. 175 § 1 P.p.s.a. zostać sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Sporządzenie, jak w niniejszej sprawie, zażalenia przez samą stronę, niebędącą jednocześnie adwokatem, radcą prawnym, sędzią, prokuratorem, notariuszem, radcą Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesorem lub doktorem habilitowanym nauk prawnych, oznacza, że nie został spełniony obowiązek ustawowy z art. 194 § 4 i art. 175 § 2 i 3 P.p.s.a. Strona skarżąca nie miała, bowiem wymaganej ustawowo tzw. zdolności postulacyjnej do sporządzenia przedmiotowego zażalenia. Prawidłowym było, zatem odrzucenie przez Sąd pierwszej instancji wniesionego w warunkach rozpoznawanej sprawy zażalenia. Limitowanie podmiotów uprawnionych do składania określonych środków zaskarżenia znajduje swoje umocowanie w przepisach ustawy, która pozostaje wiążąca tak dla Sądu, jak i stron postępowania.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. oddalił wniesione zażalenie.