Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 4 listopada 2014 r., sygn. akt II OZ 1133/14 Naczelny Sąd Administracyjny umorzył postępowanie zażaleniowe, zainicjowane przez E. B., na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 listopada 2013 r., sygn. akt II SA/Kr 1360/13 oddalające wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi E. B. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] 2013 r. nr [...], znak [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania.
NSA w uzasadnieniu wskazało, że postępowanie sądowoadministracyjne zakończono wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 9 stycznia 2014 r., II SA/Kr 1360/13. A więc z powodu braku przedmiotu zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny nie był władny zbadać zarzutów podniesionych w zażaleniu (k. 48, 125-126 akt sądowych).
Pismem z dnia 8 grudnia 2014 r. E. B. wniosła o uzupełnienie postanowienia przez zasądzenie zwrotu 100 zł uiszczonego dnia 16 grudnia 2013 r. wpisu od zażalenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej ppsa) sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.
Pismem w rozumieniu art. 232 § 1 pkt 1 ppsa jest: skarga, wniosek, skarga kasacyjna, zażalenie, skarga o wznowienie postępowania oraz skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (M. Jagielska, J. Jagielski, P. Gołaszewski w: red. R. Hauser, M. Wierzbowski Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Beck 2013 r., s. 823, nb 3). Cofniecie pisma wprost uregulowano wyłącznie w odniesieniu do skargi (art. 60 ppsa), jednak przez odesłanie z art. 64 § 3 lub art. 193 ppsa bądź art. 197 § 2, art. 276 i 285 ppsa, art. 60 ppsa należy odpowiednio stosować do wniosku, skargi kasacyjnej, zażalenia, skargi o wznowienie postępowania oraz skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (op. cit. s. 823 nb 8). Skarżąca nie cofnęła zażalenia z 2 grudnia 2013 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 22 listopada 2013 r., II SA/Kr 1360/13, w związku z tym nie było podstaw do zwrócenia uiszczonego dnia 16 grudnia 2013 r. wpisu od zażalenia w kwocie 100 zł (k. 16-18, 30-32, 40-43, 44, 48 akt sądowych).
W sprawie nie zachodziły przesłanki z art. 232 § 1 pkt 1 ppsa (podobnie – postanowienie NSA z: 28.2.2014 r., II OZ 201/14; 22.8.2014 r., II OZ 815/14; 25.9.2014 r., II OZ 979/14, cbosa).
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 157 § 1 i 2 w związku z art. 166 i 197 § 2 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.