Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 6 grudnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił zażalenie M.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 20 września 2011 r., sygn. akt IV SA/Po 240/11 o odrzuceniu zażalenia na zarządzenie o wezwaniu R.P. jako pełnomocnika M.P. do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi M.P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia 18 stycznia 2011 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniesienia odwołania.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że postanowieniem z dnia 20 września 2011 r. odrzucono zażalenie skarżącego na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 26 kwietnia 2011 r., sygn. akt IV SA/Po 240/11 o wezwaniu R.P. jako pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego. Przyczyną odrzucenia zażalenia była jego niedopuszczalność, ponieważ kwestionowane przez R.P. zarządzenie z dnia 26 kwietnia 2011 r. było już przedmiotem rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny, który postanowieniem z dnia 29 czerwca 2011 r., sygn. akt II OZ 512/11 w pkt 1 oddalił zażalenie M.P., natomiast w pkt 2 odrzucił zażalenie R.P.. Przedmiotowe postanowienie zostało doręczone R.P. 4 października 2011 r.
Pismem z dnia 10 października 2011 r. R.P. działając jako pełnomocnik M.P. złożył zażalenie na powyższe postanowienie z dnia 20 września 2011 r. wnosząc o jego uchylenie w całości oraz zwolnienie jego oraz M.P. od kosztów sądowych w całości. Zażalenie zostało nadane w urzędzie pocztowym dnia 12 października 2011 r.
Odrzucając zażalenie Sąd I instancji wskazał, że skarżący złożył zażalenie na postanowienie z dnia 20 września 2011 r. z uchybieniem 7-dniowego terminu, który upłynął z dniem 11 października 2011 r. Wobec tego złożone zażalenie podlegało odrzuceniu.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył R.P. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia wskazując, że jest ono niezgodne ze stanem faktycznym i prawnym. Zaznaczył, że działa w imieniu skarżącego M.P., oraz w imieniu własnym.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie M.P. nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. - zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia, za pośrednictwem wojewódzkiego sądu administracyjnego, który wydał zaskarżone postanowienie.
Z akt sprawy wynika, że odpis postanowienia z dnia 20 września 2011 r. został doręczony skarżącemu w dniu 4 października 2011 r., a zatem termin do wniesienia zażalenia na to postanowienie upływał z dniem 11 października 2011 r. Skarżący złożył zażalenie w dniu 12 października 2011 r., a więc z uchybieniem siedmiodniowego terminu.
Mając powyższe na uwadze należy uznać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawidłowo odrzucił zażalenie na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., z uwagi na uchybienie terminu do wniesienia zażalenia.
W tym stanie rzeczy i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia.
Natomiast zażalenie R.P. wniesione w imieniu własnym podlegało odrzuceniu z uwagi na brak po jego stronie interesu prawnego. Kwestię wniesienia zażalenia przez stronę uprawnioną przy jego rozpoznaniu Naczelny Sąd Administracyjny zobowiązany jest badać z urzędu, albowiem jest to jedna z przesłanek dopuszczalności tego środka odwoławczego. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, skoro R.P. nie był adresatem zaskarżonego postanowienia, a ponadto postanowienie to nie dotyczy jego praw i obowiązków to stwierdzić należy, że nie był on uprawniony do jego zaskarżenia.
W tej sytuacji zażalenie R.P. jako niedopuszczalne z innych przyczyn w rozumieniu art. 178 p.p.s.a. podlegało odrzuceniu. W związku z powyższym i na podstawie art. 178 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. należało orzec jak w punkcie 2 sentencji postanowienia.