Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 28 listopada 2014 r., sygn. akt II SA/Sz 29/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej WSA) w Szczecinie pozostawił wniosek C. T. z dnia 7 października 2014 r. bez rozpoznania.
W uzasadnieniu zarządzenia sąd I instancji wskazał, że pismem z dnia 21 października 2013 r. C. T. złożył do WSA w Szczecinie skargę na uchwałę Rady Gminy Kozieiice nr XXI/229/13 z dnia 12 września 2013 r. odmawiającą uchylenia uchwały nr XIX/210/2013 z dnia 17 maja 2013 r. w sprawie przyjęcia Statutu Związku Gmin Dolnej Odry.
W dniu 7 października 2014 r. skarżący złożył wniosek "o wyłączenie od orzekania wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie" we wszystkich sprawach wymienionego toczących się przed tym sądem. Zarządzeniem z dnia 20 października 2014 r. skarżący został zobowiązany do uzupełnienia braków formalnych powyższego wniosku przez jednoznaczne wskazanie z imienia i nazwiska sędziów, którzy mieliby zostać wyłączeni oraz uzasadnienia ich wyłączenia - w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
Wezwanie sądu wojewódzkiego doręczone zostało skarżącemu w dniu 10 listopada 2014 r., a tym samym 7-dniowy termin do wykonania zobowiązania sądu upłynął w dniu 17 listopada 2014 r.
W dniu 17 listopada 2014 r. skarżący złożył pismo, w którym powtórzył treść żądania zawartego w piśmie z 7 października 2014 r. (tj. "wyłączenia całego stanu sędziowskiego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie od orzekania w sprawach złożonych skarg na władze publiczne").
Wskazując na powyższe sąd I instancji stwierdził, że skoro C. T. zobowiązania sądu wojewódzkiego z dnia 20 października 2014 r. (doręczonego mu w dniu 10 listopada 2014 r.) nie wykonał, to, zgodnie z pouczeniem zawartym w wezwaniu, na podstawie art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej Ppsa), zarządził o pozostawieniu przedmiotowego wniosku bez rozpoznania.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł C. T. podnosząc, że wskazanie nazwisk sędziów nie jest istotne.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Instytucja wyłączenia sędziego jest jedną z gwarancji procesowych, mającą zapewnić jego bezstronność i niemożność wywierania na niego jakichkolwiek nacisków w celu uzyskania orzeczenia określonej treści. W tym zakresie istota wyłączenia sędziego w oparciu o przesłanki bezwzględne wymienione enumeratywnie w art. 18 Ppsa, jak też w oparciu o przesłanki względne z art. 19 Ppsa, jest taka sama. Ma ona zapewnić jak najpełniejszą realizację zagwarantowanego, między innymi na gruncie Konstytucji RP, prawa do sądu, poprzez stworzenie warunków umożliwiających każdemu rozpatrzenie jego sprawy przez niezależny, bezstronny i niezawisły sąd.
Zgodnie z art. 19 Ppsa Sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Wskazać należy, że art. 19 Ppsa nie wyklucza możliwości wyłączenia wszystkich sędziów danego sądu z osobna. Jednak w takim przypadku konieczne jest odrębne uzasadnienie wniosku dotyczącego każdego sędziego z osobna. Przepis ten nie przewiduje wyłączenia całego sądu. W myśl art. 20 § 1 Ppsa wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia. Oprócz elementów formalnych wskazanych w art. 46 Ppsa wniosek taki powinien zawierać: a) wskazanie sędziego, b) podanie przyczyny uzasadniającej wyłączenie i c) powołanie okoliczności lub dowodów uprawdopodabniających istnienie tej przyczyny.
Niewskazanie sędziego z imienia i nazwiska oraz niewyjawienie przyczyn wyłączenia czyni niemożliwym rozpoznanie wniosku. Nie można bowiem w takim przypadku stwierdzić, czy zachodzi w ogóle przesłanka wyłączenia określona w ustawie jako istnienie okoliczności, która w odniesieniu do konkretnej osoby mogłaby wywołać wątpliwości co do jej bezstronności. Brak tych danych uniemożliwia nadanie pismu dalszego biegu i uzasadnia wezwanie strony do uzupełnienia jego braków, stosownie do art. 49 § 1 Ppsa.
Wniosek C. T. z dnia 7 października 2014 r. o wyłączenie wszystkich sędziów WSA w Szczecinie nie zawierał powyższych elementów koniecznych do jego rozpoznania. Niewskazanie sędziego z imienia i nazwiska oraz brak uzasadnienia ich wyłączenia w odniesieniu do każdego sędziego czyni niemożliwym rozpoznanie wniosku. Brak tych danych uniemożliwia nadanie pismu dalszego biegu i uzasadnia wezwanie strony do uzupełnienia jego braków, stosownie do art. 49 § 1 Ppsa. Zasadnie zatem sąd I instancji zarządzeniem z dnia 20 października 2014 r. wezwał do uzupełnienia braków formalnych powyższego wniosku skarżącego w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania (art. 49 § 2 Ppsa).
Skarżący w odpowiedzi na powyższe wezwanie powtórzył jedynie treść żądania zawartego w piśmie z dnia 7 października 2014 r. o wyłączenie wszystkich sędziów WSA w Szczecinie. W takiej sytuacji WSA w Szczecinie był zobowiązany pozostawić wniosek o wyłączenie wszystkich sędziów WSA w Szczecinie, bez rozpoznania, na podstawie art. 49 § 2 Ppsa, co też nastąpiło w zaskarżonym zarządzeniu, które w związku z tym należy uznać za prawidłowe. Wyrażony pogląd znajduje odzwierciedlenie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienia: z dnia 12 września 2007 r., I OZ 649/07; z dnia 11 września 2008 r. I OZ 674/08; z dnia 30 marca 2010 r., II FZ 108/10; z dnia 18 lutego 2011 r., II GZ 65/11, orzeczenia.nsa.gov.pl).
Z tych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 Ppsa, orzekł jak w sentencji.