Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 19 stycznia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił zażalenie J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 21 marca 2007 r. sygn. akt II SA/Wr 420/06 o odrzuceniu zażalenia J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 21 marca 2007 r. sygn. akt II SA/Wr 420/06 o odrzuceniu zażalenia J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 8 grudnia 2006 r., sygn. akt II SA/Wr 420/06 o odrzuceniu skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 9 sierpnia 2006 r., sygn. akt II SA/Wr 420/06 o odrzuceniu skargi J. K. na załącznik nr 3 w przedmiocie opinii Komisji do Spraw Ochrony Powierzchni przy Wyższym Urzędzie Górniczym z dnia [...] września 2004 r. do uchwały Rady Miejskiej w Lubinie z dnia 5 października 2004 r., nr XLV/225/04 w sprawie odstąpienia od sporządzenia planu dla terenu górniczego "Lubin I" i "Małomice I" w granicach terenu chronionego miasta Lubina.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że zarządzenie z dnia 15 stycznia 2008 r. wzywające skarżącego J. K. do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 21 marca 2007 r. sygn. akt II SA/Wr 420/06 nie zostało skutecznie zakwestionowane i jest prawomocne.
Sąd pokreślił, że termin do zaskarżenia ww. zarządzenia lub złożenia wniosku o zwolnienie od obowiązku uiszczenia określonego w powyższym zarządzeniu wpisu poprzez przyznanie prawa pomocy obejmującego zwolnienie J. K. od kosztów sądowych upłynął z dniem 11 lutego 2008 r., a wniosek o przyznanie prawa pomocy został złożony przez skarżącego w dniu 6 maja 2008 r., przy czym postępowanie dotyczące wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy zostało prawomocnie zakończone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 listopada 2009 r. sygn. akt II OZ 966/09.
Tym samym zdaniem Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego we Wrocławiu należało przyjąć, iż skarżący w wyznaczonym terminie nie uiścił wpisu sądowego, ani też nie złożył w tym terminie wniosku o przyznanie prawa pomocy, co skutkowało odrzuceniem zażalenia.
Zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 stycznia 2011 r. złożył J. K. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
W sprawie bezspornym jest, że skarżący J. K. został wezwany zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 15 stycznia 2008 r. (k.129) do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł od zażalenia na postanowienie z dnia 21 marca 2007 r. w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie powyższe odebrano w dniu 4 lutego 2008 r. (dowód doręczenia k.133).
Sprawa w przedmiocie odstąpienia od sporządzenia planu dla terenu górniczego nie znajduje się w katalogu spraw objętych art. 239 pkt 1 p.p.s.a., w których to sprawach, strona skarżąca działanie lub bezczynność organu korzysta ze zwolnienia z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Jednocześnie J. K. nie należy do kręgu podmiotów zwolnionych z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych na podstawie art. 239 pkt. 2 i 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nie uzyskał on również prawa pomocy w omawianym zakresie, na co niewadliwie wskazał Sąd pierwszej instancji.
Słusznym było zatem wydanie zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego.
Wysokość tego wpisu, znajduje jednocześnie swoje umocowanie w przywołanym w treści zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu przepisie § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193).
Reasumując, stwierdzić należy, że skoro skarżący pomimo wezwania zawierającego prawidłowe pouczenie o skutkach jego niewykonania, nie uiścił wpisu sądowego od zażalenia, którego wysokość nie była kwestionowana, a jednocześnie nie korzystał ze zwolnienia od konieczności ponoszenia kosztów sądowych, uzasadnionym było odrzucenie zażalenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.