Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 10 lutego 2015 r. sygn. II SA/Bd 1438/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odmówił skarżącemu J. M. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody Kujawsko-Pomorskiego z dnia [...] października 2014 r., uchylającej decyzję Starosty Grudziądzkiego z dnia [...] lipca 2014 r. o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę i przekazującej sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W rozstrzyganej sprawie wniosek skarżącego J. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji został uznany za nieuzasadniony, albowiem wnioskodawca nie wskazał żadnych okoliczności, które dawałyby podstawę do przyjęcia, iż w realiach sprawy zachodziło po stronie skarżącego niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył J. M., wnosząc o jego zmianę poprzez orzeczenie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody Kujawsko-Pomorskiego. Skarżący wskazał, że stanowisko Sądu I instancji jest błędne, albowiem w skardze, w której zawarł wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej, szeroko uzasadnił, z czym wiąże istnienie potencjalnych zagrożeń powstania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący zwrócił uwagę na to, że wykonanie inwestycji stanowi realne zagrożenie osiadania nowo wybudowanego budynku mieszkalnego należącego do skarżącego, zniszczenia lub częściowego uszkodzenia gruntowego wymiennika ciepła. Skarżący wskazał również na negatywny wpływ inwestycji na zmianę stosunków wodnych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie posiada usprawiedliwionych podstaw.
Podstawą wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. pozostaje wykazanie – jak prawidłowo wskazał Sąd I instancji w zaskarżonym postanowieniu – że wykonanie decyzji może doprowadzić do niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy mieć na uwadze, że podstawę faktyczną przeprowadzanej przez sąd administracyjny oceny konieczności wstrzymania zaskarżonej decyzji stanowią konkretne okoliczności, które pozwalają na uprawdopodobnienie, że wykonanie decyzji objętej skargą może doprowadzić do niebezpieczeństwa wyrządzenia stronie skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania decyzji – co należy podkreślić - jest zamknięty (por. postanowienie NSA z dnia 8 stycznia 2015 r. sygn. II OZ 1360/14).
W rozstrzyganej sprawie należy zgodzić się ze stanowiskiem Sądu I instancji w zakresie wskazującym, że wnioskodawca w złożonym wniosku nie wykazał, by wykonanie zaskarżonej decyzji Wojewody Kujawsko-Pomorskiego z dnia [...] października 2014 r. mogło doprowadzić do skutków przewidzianych w treści art. 61 § 3 p.p.s.a. Swoje rozważania odnoszące się ogólnie ocenianej niezasadności wniosku Sąd I instancji powinien był jednakże poszerzyć o dodatkowe uwagi nawiązujące do charakteru prawnego decyzji objętej skargą. Niemożność uwzględnienia wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji z dnia [...] października 2014 r. nie wynikała bowiem w kontrolowanej sprawie jedynie z faktu nieuprawdopodobnienia przez skarżącego w uzasadnieniu wniosku istnienia okoliczności, do których nawiązuje art. 61 § 3 p.p.s.a. Istotne znaczenie nadać należało przedmiotowi zaskarżonej decyzji i rodzajowi podjętego przez organ rozstrzygnięcia.
Jeżeli bowiem objęta skargą decyzja Wojewody Kujawsko-Pomorskiego z dnia [...] października 2014 r. była rozstrzygnięciem kasacyjnym (art. 138 § 2 k.p.a.) odnoszącym się do decyzji odmownej (odmowa zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę), to należało, oceniając wniosek o przyznanie ochrony tymczasowej, rozważyć, co stanowić miałoby ewentualny przedmiot orzekania przez Sąd I instancji. Uchylenie przez organ odwoławczy decyzji odmawiającej udzielenia pozwolenia na budowę nie tworzy jakichkolwiek materialnoprawnych uprawnień, jak też nie wiąże się z nałożeniem na stronę postępowania jakichkolwiek obowiązków, których realizacja mogłaby być – na wniosek strony postępowania – przez sąd oceniona jako zdarzenie, z którym wiąże się niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z tych względów okoliczności podniesione przez skarżącego w zażaleniu dotyczące potencjalnych zagrożeń jakie może spowodować realizacja inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wolnostojącego wraz z infrastrukturą techniczną dla nieruchomości sąsiedniej w żaden sposób nie mogły odnosić się do skutków prawnych, jakie faktycznie wiążą się z wykonaniem zaskarżonej decyzji Wojewody Kujawsko-Pomorskiego.
Skutki te, na gruncie kontrolowanej sprawy, postrzegać można bowiem wyłącznie w aspekcie procesowym odnoszącym się do określenia toku instancji, tj. nałożenia na organ I instancji obowiązku ponownego rozpoznania wniosku o zatwierdzenie projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę.
Mając na uwadze powyższe względy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art.184 w zw. z art.197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia