Uzasadnienie
Pismem z 16 września 2013 r. M.C. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 26 września 2012 r. sygn. akt II SAB/Gl 24/12.
Zarządzeniem z 25 lutego 2014 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 złotych, stosownie do § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193).
Skarżąca złożyła zażalenie na powyższe zarządzenie wskazując, że wpis od jej skargi powinien wynosić 100 zł na podstawie § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia (skargi na bezczynność).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z § 2 ust. 6 powołanego rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r., w sprawach skarg niewymienionych w ust. 1-5 wpis stały wynosi 200 zł. Ponadto w § 2 ust. 1-5 powołanego rozporządzenia, ustawodawca nie wymienił skargi na niewykonanie wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania, a więc wpis od takiej skargi ustala się na podstawie § 2 ust. 6 powołanego rozporządzenia. Zasadnie zatem wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu w takiej właśnie wysokości.
Wbrew twierdzeniom zażalenia, skarga na bezczynność organu (art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 - zwanej dalej "p.p.s.a.") nie jest tożsama ze skargą na niewykonanie wyroku sądu uwzględniającego skargę na bezczynność organu (art. 154 § 1 p.p.s.a.). Od skargi na bezczynność organu pobiera się wpis stały w wysokości 100 zł, zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 6 powołanego rozporządzenia. Natomiast wpis od skarg wniesionych na podstawie art. 154 p.p.s.a. wynosi – jak wskazano wyżej - 200 zł (§ 2 ust. 6 powołanego rozporządzenia). Stanowisko takie jest utrwalone w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienia z 12 stycznia 2010 r., sygn. akt I OZ 1008/10, z 10 maja 2013 r., I OZ 345/13 oraz z 8 października 2010 r., I OZ 753/10). Skarga na bezczynność, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. i skarga w trybie art. 154 p.p.s.a. odnoszą się do różnych "materii".
Skarga na bezczynność ma doprowadzić do określenia, czy organ jest zobowiązany w danej sytuacji do wydania aktu administracyjnego, skarga zaś o ukaranie zmierza do wymierzenia sankcji za niewykonanie wyroku. Brak jest również przeszkód, żeby strona zadecydowała, czy po wyroku uwzględniającym skargę na bezczynność, wnieść skargę na bezczynność organu polegającą na niewykonaniu wyroku lub też skargę w trybie art. 154 p.p.s.a. z wnioskiem o wymierzenie grzywny. Ustawodawca nie ogranicza bowiem w tym przypadku strony w wyborze środka prawnego, z którego skorzysta. Różnie natomiast została określona wysokość wpisu sądowego od tego rodzaju skarg.
Z tych względów i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 oraz art. 198 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.