Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny w pkt 1 oddalił zażalenie G. M., w pkt 2 odrzucił zażalenie G. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 maja 2013 r. sygn. akt VII SA/Wa 1609/12 odmawiające przyznania G. M. prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu w sprawie ze skargi G. M. i G. M. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji.
Pismem z dnia 27 września 2013 r. G. M. wniósł zażalenie na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 sierpnia 2013 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 168 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. Wskazana wyżej ustawa nie przewiduje środków odwoławczych od orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zatem orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego stają się prawomocne z chwilą wydania. Wobec tego zażalenie G. M. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 sierpnia 2013 r. jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 180 w związku z art. 197 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.