Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 15 lutego 2023 r., sygn. akt II OZ 69/23, oddalił zażalenie B.T., K.W., M.W., W.T. na zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 12 stycznia 2023 r., sygn. akt IV SA/Po 5/23 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi B.T., K.W., M.W., W.T. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia 3 października 2022 r., nr SKO.GP.4000.1067.2021 w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia.
Pismem z 17 kwietnia 2023 r. B.T., K.W., M.W., W.T. wnieśli o sprostowanie oczywistej omyłki w wyżej powołanym postanowieniu.
W uzasadnieniu wnioskujący wyrazili niezadowolenie z rozstrzygnięcia orzeczonego postanowieniem z dnia 15 lutego 2023 r. nadając mu miano "oczywistej pomyłki".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2022 r. poz. 329, ze zm., dalej: "p.p.s.a."), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Natomiast z treści § 2 tego artykułu wynika, że sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. Sprostowanie wyroku może także nastąpić na wniosek strony oraz uczestnika postępowania, jak bowiem stanowi art. 159 p.p.s.a. wniosek o sprostowanie, uzupełnienie lub wykładnię wyroku nie ma wpływu na bieg terminu do wniesienia środka zaskarżenia. (wyrok NSA z 15.07.2020 r., I OSK 3943/18, LEX nr 3052501).
Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał. Sprostowanie orzeczenia sądowego nie może jednak prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia, co jest dopuszczalne tylko w drodze jego zaskarżenia środkiem odwoławczym (por. postanowienia NSA: z 28.04.2011 r., II GSK 346/10; z 3.09.2013 r., II OZ 665/13, z 19.04.2023 r., II GZ 69/23).
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w stosunku do postanowienia z dnia 15 lutego 2023 r. nie zachodzą przesłanki wskazane w art. 156 § 1 p.p.s.a., natomiast uwzględnienie wniosku prowadziłoby do zmiany zawartego w nim rozstrzygnięcia.
Na marginesie należy zauważyć, że pozostała argumentacja podniesiona w piśmie z 17 kwietnia 2023 r. nie może być uznana ani za wniosek w przedmiocie wznowienia postępowania, ani za wniosek o wyłączenie sędziego.
Z wymienionych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.