Uzasadnienie
W dniu 9 października 2009 r. W. S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie grzywny Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Wołominie z uwagi na nieprzekazanie Sądowi akt sprawy w przedmiocie bezczynności organu, polegającej na niepodjęciu działań w celu likwidacji samowoli budowlanej powstałej na działce nr ew. [...] w W., Gm. K..
Postanowieniem z dnia 8 lutego 2010 r., sygn. akt II SO/Wa 42/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wymierzył organowi grzywnę w wysokości 1000 zł.
Postanowieniem z dnia 24 czerwca 2010 r. sygn. akt II OZ 592/10 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił powyższe postanowienie. Sąd wskazał, iż nie zostały wyjaśnione kwestie, "czy akta administracyjne wraz ze skargą zostały przesłane Sądowi, a także czy znajdująca się w aktach sprawy skarga, nadesłana przez skarżącego została, a jeśli tak to kiedy, przesłana lub złożona do organu".
W uwzględnieniu wskazań zawartych w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego, wezwano Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Wołominie o wskazanie, czy wpłynęła do organu skarga W. S. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Wołominie datowana na dzień 28 sierpnia 2009 r.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie organ wskazał w piśmie z dnia 22 września 2010 r., iż przedmiotowa skarga została przesłana wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami sprawy przy piśmie z dnia 17 września 2010 r., stanowiącym odpowiedź na skargę. Skarga ta wpłynęła do Sądu w dniu 21 września 2010 r. i została zarejestrowana pod sygn. akt VII SAB/Wa 152/10.
Postanowieniem z dnia 10 listopada 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wymierzył Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Wołominie grzywnę w wysokości 2000 zł.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że w niniejszej sprawie skarga W.S. z dnia 28 sierpnia 2009 r. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Wołominie wpłynęła do organu w dniu 31 sierpnia 2009 r. A zatem, termin do przekazania skargi do Sądu upłynął z dniem 30 września 2009 r. Biorąc pod uwagę okoliczność, iż przedmiotowa skarga wraz aktami sprawy została przekazana do Sądu w dniu 21 września 2010 r. stwierdzić należy, iż organ przekroczył ustawowy termin określony w art. 54 § 2 p.p.s.a. o około rok.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Wołominie wnosząc o jego uchylenie, bądź zmianę poprzez zmniejszenie wysokości grzywny do kwoty 1000 zł.
W uzasadnieniu organ podniósł, że skarga z dnia 28 sierpnia 2010 r. została przekazana z opóźnieniem, jednakże nie uczyniono tego na wezwanie Sądu. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Wołominie podjął starania, aby wszystkie zaległe skargi przekazane zostały do sądu, co potwierdza, iż wcześniej nałożone grzywny spełniły nie tylko funkcję represyjną, ale także dyscyplinującą.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 54 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a)., organ zobligowany jest przekazać skargę wniesioną za jego pośrednictwem do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia.
Z kolei według art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie nieprzekaznia przez organ skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę w przepisanym terminie, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny. Grzywna jest wymierzana przez sąd w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.
Okoliczności sprawy, jak i argumentacja wyrażona przez skarżącego w zażaleniu nakazuje uznać prawidłowym stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wyrażone w zaskarżonym przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Wołominie postanowieniu.
Organ sam potwierdził, że uchybił terminowi do przekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Okoliczność ta zatem nie budzi jakichkolwiek wątpliwości.
Odnosząc się do samej grzywny wymierzonej na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. należy zaznaczyć, że ma ona charakter mieszany, dyscyplinująco – restrykcyjny. Zawarte w tym przepisie stwierdzenie "w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd (...) może orzec o wymierzeniu organowi grzywny (...)" oznacza, że wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie obowiązków określonych w przedstawionych przepisach.
Wymierzenie organowi grzywny uzależnione jest od spełnienia dwóch warunków: stwierdzenia uchybienia przez organ trzydziestodniowemu terminowi do przekazania sądowi skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę oraz złożenie stosownego wniosku przez stronę. Przesłanki te w niniejszej sprawie zostały spełnione. Jak wynika z ustaleń poczynionych przez Sąd pierwszej instancji, czego żalący się nie kwestionuje, organ przekazał sądowi skargę W.S. z uchybieniem terminu. Złożony został również stosowny wniosek o ukaranie organu grzywną.
Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny zasadnie wymierzył grzywnę Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Wołominie.
Wskazane przez organ przyczyny uchybienia terminu w postaci dużej liczby pism i skarg wnoszonych przez skarżącego jak również obszerności akt, nie usprawiedliwiają opóźnienia w wywiązaniu się organu z obowiązku nałożonego ustawą, gdyż organ ten zobowiązany jest tak zorganizować pracę, aby tego rodzaju sytuacjom zapobiegać. Jednakże - zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego - może mieć to wpływ na wymiar grzywny. Należy przy tym zauważyć, że organ spóźnił się z przesłaniem skargi o blisko rok, co uzasadniało wymierzenie grzywny w takim wymiarze.
Podkreślenia wymaga fakt, że zgodnie z treścią art. 154 § 6 p.p.s.a. grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego wysokość grzywny ustalona przez Sąd pierwszej instancji nie jest nadmierna w stosunku do stopnia naruszenia ciążącego na organie obowiązku przesłania skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od jej otrzymania, zwłaszcza biorąc pod uwagę znaczne uchybienie terminu o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.